Μέσα από αναλύσεις ταινιών των Άλφρεντ Χίτσκοκ, Αντρέι Ταρκόφσκι, Στάνλεϋ Κιούμπρικ και Μικελάντζελο Αντονιόνι, ο συγγραφέας εξετάζει πώς οι σκηνοθέτες αυτοί χρησιμοποιούν την αρχιτεκτονική...
Μέσα από αναλύσεις ταινιών των Άλφρεντ Χίτσκοκ, Αντρέι Ταρκόφσκι, Στάνλεϋ Κιούμπρικ και Μικελάντζελο Αντονιόνι, ο συγγραφέας εξετάζει πώς οι σκηνοθέτες αυτοί χρησιμοποιούν την αρχιτεκτονική εικονοποιία ώστε να προκαλέσουν κι έπειτα να διατηρήσουν συγκεκριμένες ψυχικές καταστάσεις.
Ενώ η πραγματικά δομημένη σύγχρονη αρχιτεκτονική έχει την τάση να περιορίζει τη συναισθηματική απόκριση στη σφαίρα της ωφελιμιστικής λογικής, η αρχιτεκτονική του κινηματογράφου προβάλλει ολόκληρο το φάσμα των ανθρώπινων συναισθημάτων: φόβο και απόγνωση, αποξένωση και νοσταλγία, τρυφερότητα και οικειότητα, επιθυμία και ευτυχία.
Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι η αρχιτεκτονική εικονοποιία ποιητών, ζωγράφων και σκηνοθετών θα μπορούσε να ευαισθητοποιήσει εκ νέου το αρχιτεκτονικό επάγγελμα, αναδεικνύοντας την εγγενή ποιητική της αρχιτεκτονικής. Το βιβλίο συνυφαίνει αρχιτεκτονικές και κινηματογραφικές εμπειρίες με εικόνες ζωγραφικών έργων, λογοτεχνικές περιγραφές και φιλοσοφικές θεωρήσεις.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους