Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ΜΑΡΙΑ-ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΤΣΑΡΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ Α’ -ΠΟΥ ΑΠΕΡΡΙΨΕ ΤΟΝ ΟΘΩΝΑ ΚΑΙ ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ- ΔΕΙΤΕ ΓΙΑΤΙ Η αναζήτηση της ιδανικής γυναίκας που θα καθόταν στον νεοσύστατο θρόνο της χώρας είχε μετατραπεί σε θρίλερ ήδη από το 1830, όταν ο πρώτος βασιλιάς Όθωνας έψαχνε εναγωνίως τη νύφη που θα τον βοηθούσε να ριζώσει στη νέα του πατρίδα.

Η επιλογή μιας Ρωσίδας πριγκίπισσας αποτελούσε τον μεγαλύτερο διακαή πόθο μεγάλου μέρους της ελληνικής κοινής γνώμης, καθώς το «Ρωσικό Κόμμα» της εποχής πίστευε τυφλά ότι ένας τέτοιος γάμος θα εξασφάλιζε την προστασία του Τσάρου απέναντι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, δίνοντας την απόλυτη ώθηση στη Μεγάλη Ιδέα. Η Μεγάλη Δούκισσα Μαρία της Ρωσίας, κόρη του Τσάρου Νικόλαου Α΄, ήταν το πρόσωπο που συγκέντρωνε όλες τις ελπίδες των Αθηνών.

Ήταν μια γυναίκα με πανίσχυρη προσωπικότητα, σπάνια μόρφωση και την απαραίτητη αίγλη της δυναστείας των Ρομανόφ.

Κατά τη διάρκεια των ευρωπαϊκών του ταξιδιών, ο Βαυαρός μονάρχης τη συνάντησε και η γοητεία της ήταν ακαριαία.

Οι δυο τους ξεκίνησαν μια πυκνή προσωπική αλληλογραφία, με τις ευρωπαϊκές αυλές να θεωρούν δεδομένο ότι ο γάμος του αιώνα για την Ελλάδα ήταν απλώς θέμα χρόνου.

Το τσαρικό τελεσίγραφο και τα μυθικά πλούτη που χάθηκαν Όταν οι επίσημες διαπραγματεύσεις έφτασαν στο διά ταύτα, η Αγία Πετρούπολη έθεσε στο τραπέζι ένα σκληρό γεωπολιτικό deal. Ο Τσάρος Νικόλαος Α΄ ήταν έτοιμος να προικίσει την κόρη του με μια μυθική περιουσία σε ρούβλια και πολύτιμους λίθους – ένα ποσό που για τα δεδομένα της πάμπτωχης τότε Αθήνας θα σήμαινε την άμεση αποπληρωμή τουλάχιστον μεγάλου μέρους των εθνικών δανείων και την οικονομική αναγέννηση της χώρας.

Το αντάλλαγμα όμως που ζητούσε η Ρωσία ήταν απόλυτο: ο Όθων έπρεπε να υπογράψει ένα πρωτόκολλο, δεσμευόμενος ότι η ανατροφή των παιδιών τους θα γινόταν αποκλειστικά με το ανατολικό ορθόδοξο δόγμα. Η Ρωσική Αυτοκρατορία θεωρούσε τον εαυτό της προστάτιδα των Ορθοδόξων. (Μια πολιτική που, με διαφορετική μορφή, αρκετοί αναλυτές βλέπουν να αντανακλάται ακόμη και σήμερα στις εχθρικές σχέσεις της Μόσχας με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και άλλα Ελληνορθόδοξα Πατριαρχεία). Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο Τσάρος δεν μπορούσε πολιτικά να επιτρέψει η κόρη του να αποκτήσει καθολικούς απογόνους.

Αν και το ελληνικό Σύνταγμα απαιτούσε ούτως ή άλλως ορθόδοξους διαδόχους, ο Βαυαρός ηγεμόνας αποδείχθηκε ανυποχώρητος.

Προσκολλημένος στον Καθολικισμό και δεχόμενος ασφυκτικές πιέσεις από το περιβάλλον του στο Μόναχο, αρνήθηκε να βάλει την υπογραφή του σε ένα έγγραφο που ουσιαστικά περιόριζε τη δική του θρησκευτική επιρροή στο παλάτι.

Φοβόταν το πως θα μπορούσε να αντιδράσει σε κάτι τέτοιο το Βατικανό, η Βαυαρία και ο πατέρας του. Η Μαρία, έχοντας μεγαλώσει μέσα στην απόλυτη ισχύ της τσαρικής αυλής, αντιλήφθηκε έγκαιρα την παγίδα.

Κατάλαβε ότι αν ερχόταν στην Αθήνα με έναν Καθολικό σύζυγο που αρνιόταν να συμβιβαστεί, η ίδια θα μετατρεπόταν σε όμηρο ενός ατελείωτου θρησκευτικού πολέμου ανάμεσα στους Έλληνες και τη βαυαρικό περιβάλλον.

Η μεγάλη άρνηση της Ρωσίδας δούκισσας ανάγκασε την ελληνική διπλωματία να αλλάξει άμεσα στρατηγική.

Η ίδια η Μαρία προχώρησε τη ζωή της και παντρεύτηκε από έρωτα με τον Μαξιμιλιανό του Λόιχτενμπεργκ, διατηρώντας τα προνόμιά της στην Αγία Πετρούπολη.

Αντίθετα, ο Όθων στράφηκε στους προτεσταντικούς ηγεμονικούς οίκους της Γερμανίας, καταλήγοντας τελικά στον γάμο με τη νεαρή Αμαλία του Όλντενμπουργκ.

Παρά τον δυναμισμό της, η νέα βασίλισσα ήταν Προτεστάντισσα, γεγονός που άφησε οριστικά άλυτο το πρόβλημα της έλλειψης ορθόδοξου διαδόχου, γεγονός που συνέβαλε στη φθορά της οθωνικής εξουσίας. Πηγή:newsbeast

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους