Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μίκης Θεοδωράκης, Αντρέας Λεντάκης Για αυτόν τον Αντρέα τραγουδούσε ο ίδιος ο Μίκης στην πρώτη εκτέλεση του “Σφαγείου” Αναμνήσεις σκληρές από την κράτησή τους στην Γενική ασφάλεια στην Μπουμπουλίνας “Χτυπούν το βράδυ στην ταράτσα τον Ανδρέα.

Όπως χαρακτηριστικά γράφει η Κίττυ Αρσενη, στο βιβλίο της Μπουμπουλίνας 18 «Εδώ έφεραν και τον Ανδρέα.

Μόλις τον πιάσανε τον βάλανε στο δίπλα δωμάτιο και πρόλαβε να μας ρωτήσει: ‘Βαράνε πολύ;’. Κι εμείς τότε δεν προλάβαμε να του απαντήσουμε.

Μόνο αρχίσαμε το τραγούδι.

Περιμέναμε την ώρα που θα τον ανέβαζε επάνω, τραγουδάγαμε και του χτυπάγαμε συνθηματικά στον τοίχο.

Τον ξεπροβοδίζαμε… Είχε πάθει τρεις διασείσεις.

Δεν ξέραμε πώς θα ξανακατέβαινε κάτω.

Τα τρανζίστορ άρχιζαν να παίζουν στη διαπασών.

Το βασανιστήριο ήταν σίγουρο.

Τίποτα δεν μπορούσε να το εμποδίσει.

Κι όμως υπήρχε μια μάχη που θα δίνονταν.

Στην πρώτη γραμμή του πυρός.

Τον ανέβασαν και τον κρατάνε μέχρι να ξημερώσει.

Όλο το βράδυ είμαστε μαζί του.

Σε μια στιγμή έπαψαν να ακούγονται χτυπήματα ή μοτοσικλέτα… και ακούγαμε μόνο ουρλιαχτά.

Τότε δεν αντέξαμε. Η Χρυσή έβαλε υστερικές φωνές και η Αριάδνη τιναζόταν από σπασμούς.

Εγώ έλεγα και ξανάλεγα δυνατά: ‘Να πεθάνει! Να πεθάνει! Να μην βασανίζεται άλλο!’. Ακούγαμε τα νερά που του ρίχνανε και το κιούτι που ανεβοκατέβαινε.

Τα ξημερώματα ακούστηκε: ‘Φτάνει, δεν θα αντέξει άλλο!’. Τότε πέσαμε κι εμείς να κοιμηθούμε.

Όταν την άλλη μέρα κοιτάξαμε από την τρύπα του δωματίου του είδαμε ένα μάτσο κρέας ματωμένο.

Όταν ο Ανδρέας μας ξανακοίταξε με το παραμορφωμένο πρόσωπό του ανάμεσα στα αίματα και στα γένια, χαμογελούσε, τους είχε νικήσει». https://youtu.be/CKBvVYDviZ4

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους