Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στο παιχνίδι της ΑΕΚ με τον Αρη στο ποδόσφαιρο , ο speaker είπε κάτι που πραγματικά μου έμεινε.

Και μάλλον θα μου μείνει για πολύ καιρό.

Το διαδικτυακό κοινό δεν έχει καμία σχέση με το πραγματικό κοινό.

Έφερε, μάλιστα, ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα. Στη Σόφια, μετά το 0-0 με τη Λέφσκι, ο Μάγερ έγινε… ο άσχετος . Στα social media.

Γιατί εκεί, ως γνωστόν, η απόσταση από την αποθέωση μέχρι την απαξίωση είναι περίπου ένα refresh.

Τρεις ημέρες αργότερα, στη Φιλαδέλφεια, ο ίδιος άνθρωπος αποθεωνόταν από τον κόσμο της ΑΕΚ.

Τι μεσολάβησε; Τίποτα ιδιαίτερο.

Απλώς ένα πραγματικό γήπεδο.

Και κάπου εδώ φτάνουμε στην επιστροφή του Γιαννούλη Λαρεντζάκη.

Είχαμε γράψει πως θα τοποθετηθούμε.

Το ξανασκεφτήκαμε.

Δεν θα τοποθετηθούμε.

Όχι επειδή δεν έχουμε άποψη.

Το ακριβώς αντίθετο.

Απλώς τι νόημα έχει να πάρουμε μια διαδικτυακή θέση για έναν παίκτη και να ανοίξουμε από κάτω τον γνωστό εμφύλιο; Ο ένας να γράφει «καλώς ήρθες», ο άλλος «ούτε να τον βλέπω», ο τρίτος να θυμάται τι έγινε πριν από δέκα χρόνια και ο τέταρτος να βγάζει συμπέρασμα για όλη την καριέρα του από ένα βίντεο 17 δευτερολέπτων; Αυτό είναι το πραγματικό μέτρο της ΑΕΚ; Δεν νομίζουμε.

Θα αφήσουμε, λοιπόν, τον κόσμο που βρίσκεται στο γήπεδο να αποφασίσει πώς θα τον υποδεχθεί.

Εκεί όπου το χειροκρότημα ακούγεται και η αποδοκιμασία επίσης.

Και κυρίως, εκεί όπου βρίσκονται οι άνθρωποι που πηγαίνουν στην ΑΕΚ σταθερά.

Το έχουμε πει και στο παρελθόν και ισχύει ακριβώς το ίδιο: ο κόσμος που πηγαίνει στο γήπεδο έχει κάθε δικαίωμα να εκφράσει τη γνώμη του.

Για έναν ποδοσφαιριστή, για έναν μπασκετμπολίστα, για μια απόφαση της διοίκησης, για οτιδήποτε αφορά την ομάδα.

Και εμείς, από τη στιγμή που πηγαίνουμε στο γήπεδο, θα κάνουμε ακριβώς το ίδιο με όλους τους υπόλοιπους.

Αν τον θέλουμε, θα το δείξουμε εκεί.

Αν δεν τον θέλουμε, πάλι θα το δείξουμε εκεί.

Δεν χρειάζεται να το προαναγγείλουμε στο Facebook.

Άλλωστε, εσείς που θα παρακολουθείτε την μπασκετική ΑΕΚ από την τηλεόραση, κάποια στιγμή θα το καταλάβετε.

Θα το δείτε ή, έστω, θα το ακούσετε.

Κι αν δεν προλάβετε ούτε αυτό, μην ανησυχείτε.

Κάποιο site θα γράψει την επόμενη ημέρα έναν τίτλο με έντονα γράμματα, θα διαβάσετε τις πρώτες δύο γραμμές χωρίς να ανοίξετε το άρθρο και θα ξέρετε πλέον… ακριβώς τι συνέβη.

Internet journalism, level: ΑΕΚ.

Εμείς, πάντως, δεν θα μπούμε σε αυτή τη διαδικασία.

Είπαμε ότι θα πάρουμε θέση και τελικά επιλέγουμε να μην πάρουμε.

Η δική μας θέση, αυτή τη φορά, θα δοθεί εκεί που πρέπει. Στο γήπεδο. Εκεί που, ευτυχώς, ακόμη μετράει περισσότερο η φωνή από το πληκτρολόγιο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους