ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΚΑΙ ΤΣΙΠΡΑΣ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΛΕΥΡΑ ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ Όταν το ΠΑΣΟΚ μιλά για επιστροφή της 13ης σύνταξης, η ΝΔ ανακαλύπτει ξαφνικά τη «δημοσιονομική εκτροπή» και ο Τσίπρας...
ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΚΑΙ ΤΣΙΠΡΑΣ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΛΕΥΡΑ ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ Όταν το ΠΑΣΟΚ μιλά για επιστροφή της 13ης σύνταξης, η ΝΔ ανακαλύπτει ξαφνικά τη «δημοσιονομική εκτροπή» και ο Τσίπρας επιλέγει τη σιωπή. Τυχαίο; Ίσως.
Πολιτικά όμως το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακά βολικό και για τους δύο: ο ένας φοβάται να δώσει πίσω στους συνταξιούχους αυτά που δικαιούνται και ο άλλος αποφεύγει να θυμηθεί τι έκανε όταν κυβερνούσε. Η ΝΔ του Μητσοτάκη δεν μπορεί να παριστάνει την προστάτιδα των συνταξιούχων.
Παρέλαβε έναν νόμο που είχε καταγγείλει ως καταστροφικό και αντί να τον ξηλώσει, διαχειρίστηκε σε μεγάλο βαθμό την αρχιτεκτονική του.
Ο δε Τσίπρας δεν μπορεί σήμερα να εμφανίζεται ως αθώος παρατηρητής.
Ο νόμος Κατρούγκαλου φέρει τη δική του πολιτική υπογραφή.
Και κάπως έτσι δημιουργείται ένα βολικό πολιτικό δίπολο: ο ένας λέει «δεν γίνεται» και ο άλλος δεν λέει τίποτα.
Στη μέση βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ, που λέει ότι πρέπει να εξεταστεί σοβαρά η επιστροφή της 13ης σύνταξης μέσα στις πραγματικές δημοσιονομικές δυνατότητες της χώρας.
Αυτό είναι που τους ενοχλεί.
Γιατί αν η συζήτηση φύγει από τα συνθήματα και πάει στην ουσία, τότε η ΝΔ πρέπει να εξηγήσει γιατί η κοινωνία δεν μπορεί να πάρει πίσω ένα μέρος από την οικονομική πρόοδο που διαφημίζει, ενώ ο Τσίπρας πρέπει να εξηγήσει γιατί σιωπά όταν οι συνταξιούχοι ζητούν αποκατάσταση απωλειών.
Μητσοτάκης και Τσίπρας μπορεί να διαφωνούν στα λόγια.
Στο συγκεκριμένο ζήτημα, όμως, η σιωπή του ενός και η άρνηση του άλλου παράγουν το ίδιο αποτέλεσμα: αφήνουν τους συνταξιούχους απέναντι στον λογαριασμό. Το ΠΑΣΟΚ δεν θα τους κάνει αυτή τη χάρη.
Δεν θα γίνει ούτε άλλοθι της ΝΔ ούτε δεκανίκι του ΣΥΡΙΖΑ.
Θα επιμείνει στο αυτονόητο: η δημοσιονομική σταθερότητα είναι απαραίτητη, αλλά δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμο άλλοθι για κοινωνική αδικία.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους