Στην φωτογραφία βλέπουμε έναν άξονα ηλεκτροκινητήρα υπό κατασκευή. Βλέπουμε και τα δύο σημαντικότερα περιφερειακά εξαρτήματα κάθε άρτιου τόρνου: το τσοκ και τον ταχυεργαλειοδέτη! Και τα δύο...

Πλήρες Κείμενο:

Στην φωτογραφία βλέπουμε έναν άξονα ηλεκτροκινητήρα υπό κατασκευή. Βλέπουμε και τα δύο σημαντικότερα περιφερειακά εξαρτήματα κάθε άρτιου τόρνου: το τσοκ και τον ταχυεργαλειοδέτη! Και τα δύο παρεξηγημένα υπό μία έννοια, με το τσοκ να είναι και υποψήφιο για το εξάρτημα που δέχεται την περισσότερη καθημερινή κακοποίηση από καθετί άλλο στο Μηχανουργείο.

Κάποιο τσοκ, είτε τριπλό, είτε τετραπλό, εξαπλό, ανεξάρτητο, ρυθμιζόμενο, είτε για τσιμπίδια, είναι, αναλόγως του κύριου πλήθους των εργασιών που εκτελεί κάθε τόρνος το πιο σημαντικό εργαλείο συγκράτησης εργοτεμαχίων.

Αξίζει και με το παραπάνω να επιλέξει κάποιος ένα ποιοτικό τσοκ και οφείλει στη συνέχεια να το χρησιμοποιεί και να το συντηρεί σωστά.

Βλέπω πολύ συχνά, "συζητήσεις" κάτω από αγγελίες για μεταχειρισμένα τσοκ που μοιάζουν να έχουν περάσει ξυπόλητα και τους δύο προηγούμενους παγκόσμιους πολέμους.

Κατά τη γνώμη μου, κανένας λόγος δεν υπάρχει να αγοράσει κάποιος ένα λιωμένο τσοκ, παρά για άλλη χρήση, μακριά από εργαλειομηχανές! Το συγκεκριμένο που βλέπουμε εδώ, είναι ένα μεσαίου κόστους, υψηλής ποιότητας θεωρώ, ατσάλινο τσοκ τριών σιαγόνων της Bison, με διαιρούμενες σιαγόνες.

Η ποιότητα του έγκειται στην ακρίβεια του δεσίματος και την επαναληπτικότητα αυτού.

Το συγκεκριμένο τσοκ, δένει χωρίς σκέψη στα 30μm συνολικού σφάλματος και με λίγο προσοχή, πέφτει κάτω από τα 10μm.

Τι σημαίνει αυτό; Αυτό σημαίνει ότι μπορεί σε πάρα πολλές περιπτώσεις να χρησιμοποιηθεί σαν τσοκ "second operation", απαλάσσοντας τον χειριστή από τον έξτρα χρόνο αλλαγής σε ανεξάρτητο και βέβαια το χρόνο κεντραρίσματος στο ανεξάρτητο.

Οι διαιρούμενες σιαγόνες επιτρέπουν χρήση μαλακής σιαγόνας ή και οποιασδήποτε "ιδιοσυσκευής" απαιτείται, προσόν σημαντικό κατ' εμέ.

Το γεγονός πως είναι ατσάλινο και όχι μαντεμένιο, έχει υπέρ και κατά, λέω εγώ.

Υπέρ, πιθανότατα η ακρίβεια και η αντοχή στο χρόνο.

Κατά, η στιβαρότητα.

Έχω παρατηρήσει, κι ας λέγεται / ακούγεται το αντίθετο πως τα μαντεμένια τσοκ, πιθανότατα λόγω της ικανότητας του χυτοσιδήρου να καταπίνει κραδασμούς, παρουσιάζουν τρέμολο πιο δύσκολα και συνεπώς σηκώνουν βαρύτερες κατεργασίες.

Περνώντας στον ταχυεργαλειοδέτη.

Παρεξηγημένος και αυτός, πολύ νομίζουν πως το "ταχύ" στο όνομα του προκύπτει από την ταχύτητα με την οποία μπορεί κανείς να εναλλάσσει εργαλεία. Όχι.

Αυτή είναι μια δευτερεύουσα λεπτομέρεια.

Το κύριο χαρακτηριστικό ενός καλού QCTP είναι πως επιτρέπει, υπό συνθήκες βέβαια, επίτευξη των τελικών διαστάσεων χωρίς "στάσεις" για μετρήσεις.

Με το συγκεκριμένο, κορυφαίο θεωρώ, ελβετικό QCTP, και σε συνεργασία με ένα βασικό DRO, συστηματικά ολοκληρώνω κομμάτια με ελάχιστες ανοχές από 30μm και πάνω, χωρίς καμιά (!) μέτρηση.

Δένω, κόβω, λύνω, και είναι εκεί.

Μιλάμε για απίστευτη οικονομία χρόνου! Τι πρέπει να κοιτάξει κανείς επιλέγοντας QCTP; Πρώτα από όλα την υποσχόμενη επαναληπτικότητα.

Το συγκεκριμένο, δεν ξέρω τι υπόσχεται, αλλά παρέχει απόλυτη επαναληπτικότητα.

Τι θα πει απόλυτη; Μη μετρήσιμο σφάλμα με ρολόι του 1μm! Το δεύτερο και εξίσου σημαντικό σημείο, είναι το κόστος των εναλλασσόμενων κασετών και, κυριότερα ακόμη, η ευκολία με την οποία ο ίδιος ο μηχναουργός μπορεί να κατασκευάσει εφάμιλλα αντίγραφα, καθώς μη γελιέστε, οι σαράντα (!) κασέτες δεν είναι πολλές. Ένας τέλειος τόρνος αχρηστεύεται με ένα κακό τσοκ. Ένας μέτριος τόρνος, αναβαθμίζεται με ένα καλό. Επενδύστε!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους