Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αφιέρωμα ,στον αείμνηστο Μιχάλη Σταυρακάκη – τον Νιδιώτη Δεν έγραφες μονάχα στίχους για χαρές και πανηγύρια, μα της ζωής τα βάσανα, του κόσμου τα μαρτύρια.

Μιλούσες για τον κατατρεγμένο, που μόνος του παλεύει, για τον αδικημένο που σιωπά, μα μέσα του δεν παύει.

Έβαζες φωνή στον πόνο του ανθρώπου του φτωχού, στου κάθε καταφρονεμένου, στου κάθε αδικημένου νου.

Κι όσα βαραίνουν την ψυχή στην κάθε μας ημέρα, τα έκανες στίχο αληθινό, χωρίς καμιά φοβέρα.

Μιλούσες για τα βάσανα, τα δύσκολα τα χρόνια, για της καθημερινότητας τα άδικα και τα χιόνια.

Μα πιο πολύ αγάπησες εκείνο το όνειρο, που όλοι οι άνθρωποι ποθούν: **την πολυπόθητη Ειρήνη.** Γιατί η πένα σου, Μιχάλη μου, δεν έγραφε μονάχα, μα πάλευε με την αδικιά, με του ανθρώπου τα πάθη.

Κι αν έφυγες απ’ τη ζωή, οι στίχοι σου θα μείνουν, να δίνουν δύναμη σ’ αυτούς που ακόμα υπομένουν.

Νιδιώτη ποιητή, η μνήμη σου να μείνει σαν άσβεστο καντήλι.

Κι όσο υπάρχουν άνθρωποι που ψάχνουν την Ειρήνη, ο λόγος σου θα ζει βαθιά και η φωνή σου θα μείνει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους