Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πόση υποκρισία μπορεί να χωρέσει τελικά σε αυτόν τον κόσμο… Πριν από λίγο καιρό, ο Αντώνης Ρέμος είχε κάνει δημόσια σχόλια για τη ζωή και τις επιλογές του Γιώργου Μαζωνάκη, λόγια που είχαν προκαλέσει μεγάλη πίκρα στον ίδιο τον Γιώργο.

Και τώρα, ξαφνικά, βλέπουμε συγκίνηση, αφιερώσεις και μια ολόκληρη συναυλία αφιερωμένη στη μνήμη του.

Συγγνώμη, αλλά εγώ αυτά τα πράγματα τα δυσκολεύομαι να τα καταλάβω.

Όταν ένας άνθρωπος είναι ζωντανός, έχει ανάγκη από σεβασμό, στήριξη και ανθρώπους δίπλα του — όχι από κριτική για τη ζωή και τις επιλογές του.

Μετά, όταν όλα τελειώσουν, είναι εύκολο να έρθουν τα δάκρυα, οι αφιερώσεις και τα μεγάλα λόγια.

ΚΑΙ ενω ΟΛΟΙ ακύρωσαν τις συναυλίες τους ο ΡΕΜΟΣ θα την κάνει.

Αν πραγματικά αγαπάμε και εκτιμάμε έναν άνθρωπο, ας του το δείχνουμε όσο είναι εδώ.

Γιατί τότε έχουν αξία τα λόγια μας.

Μετά, όσο συγκινητικά κι αν είναι, δεν μπορούν να διορθώσουν όσα ειπώθηκαν ή όσα δεν έγιναν όταν έπρεπε. Αυτή είναι η δική μου άποψη. Και πραγματικά, αυτή η αντίθεση με προβληματίζει πολύ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους