Μεγάλες στιγμές της ιαπωνικής σεισμολογίας. Οι μεγάλες "στιγμές" στην επιστήμη συχνά είναι συνυφασμένες και με την προσωπική ιστορία των επιστημόνων. Αυτό συμβαίνει και στη σεισμολογία, όπου το...
Μεγάλες στιγμές της ιαπωνικής σεισμολογίας. Οι μεγάλες "στιγμές" στην επιστήμη συχνά είναι συνυφασμένες και με την προσωπική ιστορία των επιστημόνων.
Αυτό συμβαίνει και στη σεισμολογία, όπου το φυτώριο των μεγάλων είναι διαχρονικά το σεισμολογικό ινστιτούτο του Παν/μιου του Τόκυο. Ο Fusakichi Omori, ήταν μεγάλη μορφή της πρώιμης εποχής της σεισμολογίας.
Τα ευρήματά του χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα, όπως ο "νόμος Omori, 1896" που περιγράφει την εκθετική μείωση του πλήθους των μετασεισμών με το χρόνο μετά από ένα κύριο σεισμό (βλ. διάγραμμα). Στο διαδίκτυο μπορείτε να βρείτε πολλά γι' αυτόν τον γίγαντα της παγκόσμιας σεισμολογίας.
Δεν είναι πολύ γνωστή, όμως, η προσωπική διαμάχη του για την πρόγνωση των σεισμών, με το σπουδαίο μαθητή του Akitsune Imamura, την οποία έφερε στο φως, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του όταν ανέλαβε ως πρόεδρος της Seismological Society of America το 1980, ο μετέπειτα καθηγητής μου στο ΜΙΤ (Βοστώνη), ο επίσης γίγαντας ιάπωνας Kei Aki, που και αυτός έλαβε διαδακτορικό από το πανεπιστήμιο του Τόκυο. O Imamura, στις αρχές του 1900 βασίστηκε σε μια περιοδικότητα των μεγάλων σεισμών που πλήττουν το Τόκυο κάθε περίπου 100 χρόνια και πρόβλεψε ότι σε λίγες δεκαετίες θα πληγεί και πάλι. Ο Omori αντέδρασε αρνητικά με δημόσιες δηλώσεις. Ο Imamura ταπεινώθηκε και έπεσε σε δυσμένεια.
Την 1η Σεπτεμβρίου του 1923 ο Omori βρισκόταν στην Αυστραλία.
Είδε ο ίδιος την καταγραφή ενός μεγάλου μακρινού σεισμού.
Υπολόγισε ότι το επίκεντρο μάλλον βρισκόταν στην Ιαπωνία.
Τον έζωσαν τα φίδια.
Πράγματι, το Τόκυο, και κυρίως η γειτονική Yokohama, επλήγησαν βαριά.
Σε 140.000 υπολογίστηκαν τα θύματα. Ο Omori επέστρεψε, ο Imamura δικαιώθηκε και αποκαταστάθηκε, και αργότερα διαδέχτηκε τον Omori, ο οποίος απεβίωσε δύο μήνες μετά το σεισμό στις 8.11.1923.
Ο καθηγητής Κ. Αki μου εκμυστηρεύτηκε ότι η υγεία του Omori κλονίστηκε βαριά από το ψυχολογικό τραύμα που υπέστη με τη δικαίωση του μαθητή του.
Σε κάθε περίπτωση, ο Omori υπήρξε πρωτοπόρος σε πολλούς τομείς και η προσφορά του στην παγκόσμια σεισμολογία ήταν τεράστια.
Αναφέρω την επινόηση σεισμογράφου σε συνεργασία με τον βρετανό J. Milne, επισκέπτη ερευνητή στο Τόκυο.
Σε συνεργασία με τη γαλλική εταιρεία Bosch ο σεισμογράφος εγκαταστάθηκε σε όλο τον κόσμο.
Μετά τον καταστροφικό μεγάλο σεισμό (Μ7.9) στις 14.4.1906, στο San Francisco, ΗΠΑ, o Omori επισκέφθηκε τη σεισμόπληκτη περιοχή και εκτέλεσε πληθώρα παρατηρήσεων, αλλά ταυτόχρονα έπεσε θύμα ρατσιστικών επιθέσεων.
Σε δημόσιες δηλώσεις του είπε ότι θα ακολουθήσει μεγάλο διάστημα σεισμικής ησυχίας, το οποίο επαληθεύτηκε.
Το 1909 ταξίδεψε τρεις μήνες με πλοίο και έφθασε στη σεισμόπληκτη Μεσσήνη της Σικελίας, όπου ισχυρότατος σεισμός και τσουνάμι στις 28.12.1908 εξολόθρευσαν χιλιάδες ανθρώπων.
Οι παρατηρήσεις του που δημοσιεύτηκαν αργότερα είναι εξαιρετικές.
Είμαι ευτυχής γιατί κατά την παραμονή μου στην Ιαπωνία στο παρελθόν απέκτησα αυτή τη μελέτη αλλά και το σπάνιο, εξαιρετικό βιβλίο σεισμολογίας που συνέγραψε ο Ιmamura.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους