Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όταν πήγε ο Billy Γυμνάσιο, είχα ήδη υπερβεί τη διορία που έδιναν.

Η περιπέτεια ξεκίνησε με τον μικρό τότε στη Γ’ Δημοτικού. “Αχ Παναγία μου, κράτα με γερή, να πάει στο Γυμνάσιο”, την παρακαλούσα κάθε βράδυ και κάθε μέρα και κάθε λεπτό.

Λες κι αν πήγαινε Γυμνάσιο, δε θα με χρειαζόταν μετά, λες και θα είχε γίνει άντρας. Από Γ’ Δημοτικού έως Α’ Γυμνασίου, μου φαινόταν αιώνας! Μα θα ζήσω έναν αιώνα; Αυτοί άλλα λένε.

Και προσευχόμουν.

Κι έκανα ό,τι έπρεπε.

Πιστό σκυλί των οδηγιών των γιατρών.

Κι έφτασε στο Γυμνάσιο.

Τι έχεις ρε μαμά, με ρωτούσε όταν τις πρώτες μέρες καθόμουν μαζί του στο διάβασμα, για να πάρει τη σειρά του.

Εγώ δακρυσμένη.

Όλα καλά, του έλεγα και συνέχιζα από μέσα μου τα ευχαριστώ μου.

Σ’ ευχαριστώ, Παναγία μου, που με αφήνεις 20 χρόνια μετά να είμαι ακόμα κοντά του! Κοντά στα παιδιά μας! Τίποτε αυτονόητο… Μην το ξεχνάμε ποτέ! Μην το ξεχνάτε ποτέ! Απολαύστε το! Τίποτε αυτονόητο… Καλή αρχή! Γράφει η Χριστίνα

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους