ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ Πρώτη μέρα στο γυμνάσιο σήμερα. Περίμενα να βρω ένα κτίριο από τα πολλά που χτίστηκαν στην χρυσή εξαετία, λεηλατημενο, με ζωγραφισμενους τοίχους, σπασμένες πόρτες, λερωμενες ή ανυπαρκτες...

Πλήρες Κείμενο:

ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ Πρώτη μέρα στο γυμνάσιο σήμερα. Περίμενα να βρω ένα κτίριο από τα πολλά που χτίστηκαν στην χρυσή εξαετία, λεηλατημενο, με ζωγραφισμενους τοίχους, σπασμένες πόρτες, λερωμενες ή ανυπαρκτες κουρτίνες, εξοπλισμό ρημαδιό, και όλα τα κλασσικά "πατροπαράδοτα" δείγματα ενός γνήσιου ελλαδικού δημόσιου σχολείου.

Μπαίνουμε μέσα, γυαλισμενα μωσαϊκά, πεντακαθαροι, βαμμένοι τοίχοι, πόρτες μπιμπελό, κουρτίνες λεζάντα, και παντού καδρα με πίνακες ζωγραφικής σαν να είμαι στου Τσαγκαράκη αλλά με γνήσια έργα μαθητών, καθηγητών και δωρητών και όχι μαϊμούδες.

Μέχρι και τεράστιο μωσαϊκό κοσμεί τον ένα τοίχο, πλαισιωμένο από βιβλία, λες και βρισκόμαστε σε αρχαίο φόρουμ ή λόμπι κάποιου φιλοσοφικού εντευκτηρίου.

Στην πόρτα μας υποδέχεται ευγενική αεικίνητος κυρία, μέσης ηλικίας, που μας πλασάρει ευγενικά στο προαύλιο.

Η ιδια κυρία με ανεξήγητο τρόπο βρίσκεται και έξω στο προαύλιο, και μέσα στην αίθουσα καθηγητών και στο γραφείο Διευθυντή ταυτόχρονα με κάποιον μαγικό τρόπο.

Έρχεται η ώρα του αγιασμού, η ευγενική κυρία μετατρέπεται σε μια έκδοση drill sergeant, (Λοχία κατάταξης), βάζοντας τάχιστα τους μαθητές σε τάξη στη σειρά ανα τμήμα κι εκεί που πιάνει το μικρόφωνο και ξεκινάει τις συστάσεις (τότε σιγουρεύτηκα πως είναι η Διευθύντρια) στρέφει την κεφαλή 67°μοίρες ακριβώς στην πόρτα της εισόδου όπου καρφώνει δυο ολίγον καθυστερημενες (στην προσέλευση) τσουπρες της δευτέρας ή τρίτης τάξης οι οποίες έχουν έρθει σαν ολίγο από άφτερ ή βραδινό καφέ (κοντό μπουστάκι, κολλητά σορτς). Χαμηλώνει μικρόφωνο και σε 9,5 βήματα ακριβώς βρίσκεται γαλλιστί "face à face" ενώπιόν τους, και τους γρυλίζει ευγενικά, γλυκά και χαμηλοφώνως (το άκουσαν μέχρι το πίσω βαθος της αυλής) με πρόσωπο "Μινέρβα ΜακΓκόναγκαλ" (Χάρρυ Πόττερ) "ΤΙ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ...;" (τρις) και τις στέλνει στη θέση τους.

Αφού ολοκληρωνεται αισίως η ιερουργία, και μας απευθύνονται εκπρόσωποι από όλους τους συμπαραστεκομενους (σύλλογοι, σύμβουλοι κλπ), η Διευθύντρια κλείνει την όμορφη τελετή, υπενθυμιζοντας πως από Δευτέρα περιμένει να δει τους μαθητές (ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΤΙΣ ΜΑΘΗΤΡΙΕΣ)... "με μαθητική περιβολή, όπως αρμόζει στην μαθητική σας ιδιότητα αγαπητά μου παιδια..." Την λάτρεψα μέσα σε μισή ώρα, η σύγκριση με τα αδειανά ρούχα που είχαμε για Διευθυντές στο Δημοτικό, στο οποίο αντιμετωπισαμε βαρύτατες περιπτώσεις προβλημάτων ΧΩΡΙΣ καμμία βοήθεια από αυτούς, είναι μέρα με νύχτα, σκοτεινή και ομιχλιασμένη.

Ο λόγος που το εν λόγω σχολείο θεωρείται το καλύτερο της περιοχής, δεν είναι ούτε το κλίμα, ούτε οι πεταλούδες που ελεύθερα πετούν.

Ο λόγος που έχει την εμφάνιση που είδα, είναι διότι υπάρχει αρχετυπικό στερεότυπο ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ που έχει έρθει με τσαμπουκά στο σχολείο για να κάνει δουλειά, να κρατήσει επίπεδο και να αφήσει εκπαιδευτική και ηθική κληρονομιά και όχι δημοσιοϋπάλληλος που ήρθε για να βγάλει τη βάρδια. Τα στερεότυπα 9 στις 10 είναι σωστά. Σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους