[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

#MAZWnakis Μούδιασμα από τον αιφνίδιο θάνατο του-σε πολλούς- αγαπημένου Γιώργου Μαζωνάκη. Δεν ξέρω πόσα βράδια ήταν στο τέρμα αρκετα τραγούδια του και τα ζούσα, τόσο έντονα, όσο με λύτρωναν μετά. Δεν...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

#MAZWnakis Μούδιασμα από τον αιφνίδιο θάνατο του-σε πολλούς- αγαπημένου Γιώργου Μαζωνάκη.

Δεν ξέρω πόσα βράδια ήταν στο τέρμα αρκετα τραγούδια του και τα ζούσα, τόσο έντονα, όσο με λύτρωναν μετά.

Δεν ήταν ο αγαπημένος μου, όμως ήταν αυτός που όταν ήμουν «Παιδί της νύχτας» στα «Δύσκολα Φεγγάρια» μου, μου θύμιζε, ότι παντοτινά θα «Ανήκω σε ‘μένα». Αδιαπραγμάτευτη η ανυπέρβλητη ομορφιά της ψυχής του, το φως του ακτινοβολούσε, η καλοσύνη και η πραότητά του.

Οποιος έβλεπε τον Γιώργο και ήταν λίγο διορατικός, μπορούσε να αντιληφθεί πόσο χαρισματικός άνθρωπος είναι. Ο Μαζωνάκης ήταν η υπόσταση που κανείς δεν μπόρεσε και κανείς δεν θα μπορέσει ποτέ να μιμηθεί.

Η φωνή του, το στιλ του, η αυθεντικότητα του.

Έχουμε κλάψει, Έχουμε πονέσει, Έχουμε γελάσει, Έχουμε ερωτευτεί, Έχουμε πιστέψει σε εμάς, Με κάθε στίχο του.

Μας έκανε να πιστεύουμε, ότι μπορούμε να ζούμε όπως εμείς θέλουμε, χωρίς να μας νοιάζει τι θα πει ο κόσμος.

Δίνοντας πρώτος το παράδειγμα.

Έτσι αληθινά ζούσε και εκείνος.

Είχε πίστη στον Θεό και τη δύναμη να βλέπει το μέσα του, μακριά από τη περσονα «Μαζωνακης». Εξάλλου, όπως είχε πει: «Η πίστη κινεί το θαύμα». Ισως να περίμενε αυτό το θαύμα, να λυτρωθεί το μέσα του. Θρηνούμε.

Θρηνούμε και ας μην τον ξέραμε προσωπικά.

Αλλά προσωπικά θυμώνω.

Με κατακλύζουν οι σκέψεις, δεν βρέθηκε κανείς να τον τραβήξει από το σκοτάδι που βυθιζόταν ; Να τον τραβήξει μακριά από τον δρόμο που είχε χαράξει; Μια κοινωνία που τον θαύμαζε, που τραγουδούσε με πάθος και ψυχή κάθε στίχο του και παράλληλα «γλεντούσε» στις στιγμές που ήταν υπό την επήρεια ουσιών, χλευάζοντας τον. Συνένοχοι. Όλοι.

Αρνούμαι, πως ακόμα και αν απέρριπτε τη βοήθεια της οικογένειας του, αρνούμαι πως δεν υπήρχε έστω ένας άνθρωπος να μιλήσει στον «Γιώργο» και όχι στον «Μαζωνάκη». Μήπως τελικά, όλοι βλέπαμε τον «Μαζωνάκη» και όχι τον «Γιώργο», που εκείνος ήθελε να δούμε; «Να περνάς τα βράδια…» Γιώργο, θα μείνεις ανεξίτηλα χαραγμένος στα εφηβικά μας χρόνια.

Λυπάμαι που κανείς δεν τόλμησε να σε τραβήξει ψηλά στο φως, όσο και αν τον τραβούσες στο σκοτάδι. Ήσουν το φως για όλους και το χειρότερο σκοτάδι για τον εαυτό σου. @highlight

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences