Ρε παιδί μου, είναι Γεωργίου με τα όλα του. Μια καλοδουλεμένη καθημερινή σειρά, πιο μοντέρνα από σαπουνόπερα, πιο κλασική από νεανικό δράμα και με αυτή τη χαρακτηριστική, φαντεζί εικόνα που σε κάνει...
Ρε παιδί μου, είναι Γεωργίου με τα όλα του. Μια καλοδουλεμένη καθημερινή σειρά, πιο μοντέρνα από σαπουνόπερα, πιο κλασική από νεανικό δράμα και με αυτή τη χαρακτηριστική, φαντεζί εικόνα που σε κάνει να καταλαβαίνεις σχεδόν αμέσως ποιος βρίσκεται πίσω από την κάμερα.
Και τώρα που μέσα σε όλο αυτό το σύμπαν υπάρχει και η Κατερίνα Στικούδη, καταλαβαίνεις ότι το πράγμα κάνει αυτομάτως level up. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.
Έχεις μια Ιζαμπέλα Φούλοπ **γυναικάρα**, σε έναν ρόλο που της πηγαίνει πολύ, έχεις έναν Βαγγέλη Κακουριώτη που στέκεται μια χαρά ως πρωταγωνιστής και, ναι, έχεις και τους κοιλιακούς του που είναι τόσο άψογοι ώστε μοιάζουν σαν να βγήκαν κατευθείαν από Photoshop. Φυσικά, Γεωργίου βλέπεις, υπάρχουν και ερωτικές σκηνές — από αυτές που παίζουν στις 9 δίχως φόβο, αλλά με αρκετό πάθος.
Κι όμως, πίσω από όλο το eye candy υπάρχει μια πραγματικά προσεγμένη δουλειά: καλοί ηθοποιοί, ακριβή παραγωγή, ωραία φωτογραφία, πλοκή που σε βάζει γρήγορα στο παιχνίδι και, κυρίως, ένας τηλεοπτικός κόσμος που δεν φαίνεται ψεύτικος.
Οι «Μπλε Ώρες» είναι τόσο Γεωργίου, που πλέον αρχίζω να πιστεύω ότι το «Γεωργίου» δεν είναι δημιουργός. Είναι τηλεοπτικό είδος. Διάβασε τη συνέχεια https://www.yupiii.gr/news/c426047/oi-mple-ores-o-anexantlitos-tileoptikos-kosmos-tou-antrea-georgiou @followers
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους