Ο χαιρετισμός μου σήμερα στο 1ο Λύκειο Βριλησσίων. Επειδή ο Γ.Τ. (που σέβομαι και ακόμα παραπάνω) αναφέρθηκε στα Βριλήσσια σε "τοπικούς πολιτευτές που βγάζουν λογύδρια", τσουβαλιάζοντας με με όσους...

Πλήρες Κείμενο:

Ο χαιρετισμός μου σήμερα στο 1ο Λύκειο Βριλησσίων. Επειδή ο Γ.Τ. (που σέβομαι και ακόμα παραπάνω) αναφέρθηκε στα Βριλήσσια σε "τοπικούς πολιτευτές που βγάζουν λογύδρια", τσουβαλιάζοντας με με όσους έχει στο νου του, νοιώθω την ανάγκη να ξεκαθαρίσω το εξής: δεν πρόκειται ποτέ να υπάρξει χώρος εργασίας, σχολείο, γειτονιά που να μην παρεμβαίνει το ΚΚΕ, η ΚΝΕ και εγώ με τη συγκεκριμένη ευθύνη του επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Βριλησσίων.

Και για να κατακτηθεί αυτό χύθηκε μπόλικος ιδρώτας, έως και αίμα.

Δεν ζητάμε ψηφαλάκια, δεν σφίγγουμε ψεύτικα το χέρι, ούτε χαρίζουμε το χαμόγελό μας και μετά φτύνουμε.

Αντίθετα πασχίζουμε κάθε μέρα αδιάκοπα να αλλάξουν οι συνειδήσεις.

Και αυτή τη δύσκολη μάχη τη δίνουμε με όρους συλλογικούς, ιδεολογικής αντιπαράθεσης, προχωρώντας σε έναν κόσμο που κυριαρχεί ο ατομισμός, η υποκουλτούρα, η απογοήτευση, που ο φασισμός πάει να σηκώσει κεφάλι, που οι ζωές μας μπαίνουν στο ζύγι με τα κοστολογημένα προγράμματα.

Εξίσου σημαντικό: είναι όμορφο η νεολαία να ακούει από έναν "τοπικό πολιτευτή" έναν στίχο του Μπρέχτ, του Γληνού και των Κοινών Θνητών. υγ: "τοπικοί πολιτευτές". Πόσο άσχημο.

Είμαστε εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι, φοιτητές στρατευμένοι σε έναν κοινό αγώνα, που αφιερώνουμε χρόνο όχι από το πλεόνασμα, αλλά από το υστέρημά μας με μοναδικό σκοπό να κτίσουμε αυτήν την όμορφη κοινωνία όπου "ο ποιητής θα μπορεί να ψαρεύει και ο ψαράς θα μπορεί να γράφει ποιήματα", παλεύοντας για μικρές και μεγάλες νίκες, για χαραμάδες φωτός, χωρίς αυταπάτες και ουτοπίες. Προχωράμε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους