Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με αφορμή τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, θέλω να μοιραστώ μαζί σας ένα γεγονός που συνέβη σε εμένα προσωπικά πριν από περισσότερα από 20 χρόνια.

Τότε ζούσα στην Καβάλα και είχα ήδη διαγνωστεί με σκλήρυνση κατά πλάκας από τον γιατρό μου.

Η μητέρα ενός πολύ καλού μου φίλου με πήγε σε μια γνωστή της, Γερμανίδα, η οποία βρισκόταν τότε στην Ελλάδα και υποστήριζε ότι μπορούσε να βοηθήσει ανθρώπους με σοβαρά προβλήματα υγείας.

Εκείνη, λοιπόν, αφού με εξέτασε με ένα ειδικό μηχάνημα που έλεγχε τα μάτια μου και συγκεκριμένα την ίριδά μου, μου είπε με απόλυτη βεβαιότητα: «Δεν έχεις σκλήρυνση κατά πλάκας.» Η δική της «διάγνωση» ήταν ότι δεν ήμουν άρρωστος, αλλά απλώς ένας πολύ κουρασμένος και καταπονημένος οργανισμός, ότι είχα υπερκόπωση επειδή τότε εργαζόμουν σε τρεις δουλειές.

Και στη συνέχεια μου παρουσίασε τη «θεραπεία» της.

Τέσσερις κύκλοι, με 12 ενέσεις ο κάθε κύκλος.

Συνολικά 48 ενέσεις, με κόστος 600 ευρώ η κάθε μία.

Την άκουσα προσεκτικά και της απάντησα: «Αφού πιστεύεις τόσο πολύ σε αυτή τη θεραπεία, να την κάνεις εσύ.

Εγώ είμαι άνθρωπος της επιστήμης και θα εμπιστευτώ την επιστήμη και τους γιατρούς.» Και δεν έκανα τη θεραπεία.

Το περιστατικό αυτό έχει μείνει έντονα στη μνήμη μου όλα αυτά τα χρόνια, γιατί μου έδειξε κάτι πολύ σημαντικό: όταν αφορά την υγεία μας, πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί με ανθρώπους που αμφισβητούν ιατρικές διαγνώσεις χωρίς την απαραίτητη επιστημονική τεκμηρίωση και στη συνέχεια μας υπόσχονται λύσεις.

Δεν γράφω αυτή την ιστορία για να καταδικάσω κανέναν που, μέσα στην απόγνωσή του, αναζητά μια ελπίδα.

Όταν ένας άνθρωπος είναι άρρωστος, είναι απολύτως ανθρώπινο να θέλει να πιστέψει σε μια λύση.

Όμως ακριβώς γι’ αυτό χρειάζεται επιστήμη, κρίση και προσοχή.

Να εμπιστευόμαστε τους γιατρούς μας.

Να ζητάμε δεύτερη και τρίτη γνώμη όταν χρειάζεται.

Να απευθυνόμαστε σε ανθρώπους με πραγματική επιστημονική κατάρτιση και κλινική εμπειρία.

Και προσωπικά, θα εμπιστευόμουν έναν γιατρό που καθημερινά βρίσκεται σε ένα δημόσιο νοσοκομείο και αντιμετωπίζει πραγματικά και δύσκολα περιστατικά, παρά κάποιον που διαθέτει ένα εντυπωσιακό «ιατρείο-στούντιο» σε ξενοδοχεία με πισίνες ή στο Κολωνάκι και υπόσχεται λαγούς με πετραχήλια.

Γιατί όταν μιλάμε για την υγεία ενός ανθρώπου, δεν χρειάζονται εντυπωσιακά σκηνικά και μεγάλες υποσχέσεις.

Χρειάζονται επιστήμη, τεκμηρίωση, σοβαρότητα και υπευθυνότητα.

Εγώ αυτό επέλεξα τότε.

Και μετά από περίπου 30 χρόνια που ζω με τη σκλήρυνση κατά πλάκας, εξακολουθώ να πιστεύω ότι έκανα τη σωστή επιλογή. #ΣκλήρυνσηΚατάΠλάκας #MS #MultipleSclerosis #Επιστήμη #Ιατρική #Υγεία #ΕμπιστοσύνηΣτηνΕπιστήμη #ΙατρικήΕπιστήμη #ΔημόσιοΝοσοκομείο #ΠροσοχήΣτιςΥποσχέσεις #ΠροσωπικήΙστορία #ΗΖωήΜου #ΓιώργοςΜαζωνάκης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους