Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Διάβασα το «Βιολοντσέλο» του Βασίλη Κονταξή για πρώτη φορά στις καλοκαιρινές μου διακοπές, ανάμεσα σε μια βουτιά και λίγο αντηλιακό.

Το ξαναδιάβασα την προηγούμενη εβδομάδα, αυτή τη φορά στην ησυχία του σαλονιού μου.

Κατά τη γνώμη μου, είναι ένα πολύ όμορφο μυθιστόρημα, το οποίο μέσα σε μόλις διακόσιες σελίδες κατορθώνει να συνδυάσει την ιδιαίτερη τοπικότητα της Ηπείρου με τον κόσμο της ευρωπαϊκής μουσικής.

Μέσα από τις ιστορίες των ηρώων του αναδεικνύονται οι ισχυροί οικογενειακοί δεσμοί, τα τοπικά έθιμα και η ντοπιολαλιά των κατοίκων της περιοχής.

Όλα αυτά ενώνονται γύρω από την αγάπη για ένα μουσικό όργανο: το βιολοντσέλο, που γίνεται ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα σε ένα μικρό ηπειρώτικο χωριό και στα μουσικά σαλόνια της Ευρώπης.

Προς το τέλος του βιβλίου συναντάμε και ένα τραγούδι στην τοπική διάλεκτο.

Αν και μοιάζει με παλιό δημοτικό τραγούδι, είναι γραμμένο από τον ίδιο τον συγγραφέα και αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, ένα εξαίσιο δείγμα γραφής.

Δεν γράφω τα παραπάνω ως κριτικός λογοτεχνίας, που δεν είμαι άλλωστε αλλά απλώς ως ένας αναγνώστης που διάβασε το βιβλίο δύο φορές και το χάρηκε και τις δύο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους