Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κυκλοφορεί ένα βίντεο από τη συναυλία του Σωκράτη Μάλαμα στη Ρόδο την Τετάρτη το βράδυ, εκεί όπου ο Σωκράτης αφιερώνει λίγο χρόνο για να πει δυο λόγια για το "φευγιό" του συναδέλφού του Γιώργου Μαζωνάκη.

Ζητάει στη συνέχεια από τον μουσικό δίπλα του να πιάσει το μπουζούκι και να παίξουν ένα τραγούδι για να τιμήσουν τον εκλιπόντα.

Από κάτω ακούγονται κάποια σχόλια του τύπου "έλεος", "όχι", και κάποια σφυρίγματα και αποδοκιμασίες.

Ασφαλώς ο Σωκράτης τους γράφει στα όργανά του (όχι τα μουσικά) και παίζει το τσιγάρο ατέλειωτο... Ένας ιδιαίτερα απεχθής ελιτίστικος πολιτισμός.

Σχεδόν εμετικός... "Εμείς ακούμε Μάλαμα.

Δεν ακούμε Μαζωνάκη". Λες και η μουσική, από μόνη της, να είναι πιστοποιητικό κοινωνικής και πνευματικής ανωτερότητας.

Σαν ο άνθρωπος που ακούει έντεχνο να έχει κατακτήσει κάποιο υψηλότερο επίπεδο αισθητικής ή ακόμη και ηθικής υπόστασης από εκείνον που ακούει λαϊκό.

Θα πρέπει, στ' αλήθεια, να είσαι το λιγότερο κακομαθημένο παιδαρέλι ώστε να απαιτείς να επιβεβαιώνει, ακόμη και ο καλλιτέχνης που αγαπάς, συνεχώς τη δική σου ταυτότητα: "Σε ακούω επειδή είσαι ένας από εμάς. Μην τολμήσεις τώρα να μου χαλάσεις την εικόνα παίζοντας Μαζωνάκη". Δε βαδίζουμε καθόλου καλά!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους