Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σαν σήμερα έφυγε από την ζωή η Βέρα Ζαβιτσιάνου (1 Μαρτίου 1927 - 11 Σεπτεμβρίου 2008) Γεννήθηκε στο Παλαιό Φάληρο το 1927, με καταγωγή από την Εξωγή Ιθάκης.

Η καλλιτεχνική της δράση δεν άρχισε από το θέατρο αλλά από το τραγούδι.

Τραγουδούσε μαζί με την αδελφή της, Μαρία, και τη Μαίρη Λω. Σπούδασε θέατρο στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης και το 1954 εμφανίστηκε στον πρώτο της ρόλο στο έργο του Θόρντον Ουάιλντερ «Με τα δόντια». Από το 1958 έπαιξε στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» μια σειρά ρόλων σε σημαντικά έργα, πολλά από τα οποία παίζονταν για πρώτη φορά στην Ελλάδα: «Κεκλεισμένων των θυρών», «Ματωμένος γάμος» και «Περλιμπλίν και Μπελίσα» του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, «Αρκούδα», «Επέτειος» και «Ο βυσσινόκηπος» του Αντόν Τσέχωφ, «Χαιρετισμούς από την Μπέρτα», «Τριαντάφυλλο στο στήθος» και «Καλοκαίρι και καταχνιά» του Τένεσι Ουίλιαμς, «Η αγριόπαπια», «Δωδέκατη νύχτα» του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, «Στάση λεωφορείου», στο «Λίβινγκ ρουμ», έπαιζε την Όλγα στο πρώτο, επίσης ιστορικό ανέβασμα στο «Υπόγειο» της «Αυλής των θαυμάτων» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, το ρόλο του Σεν Τε/ Σουί Τα στον «Καλό άνθρωπο του Σετσουάν» του Μπέρτολτ Μπρεχτ.

Στην τηλεόραση παρουσιάστηκε μόνον στον ομώνυμο ρόλο της Κυρίας Κούλας, βασισμένο στο διήγημα του Μένη Κουμανταρέα, και στην Έκτη εντολή στο ρόλο της συνηγόρου.

Διετέλεσε θιασάρχης μαζί με τον Αλέκο Αλεξανδράκη και τον Άγγελο Αντωνόπουλο ενώ πρωταγωνίστησε και στο Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη όπου συμμετείχε στο «Τραγούδι του νεκρού αδελφού» του Μίκη Θεοδωράκη και από το 1963 πέρασε στο Εθνικό Θέατρο.

Έχει απαγγείλει με την απαράμιλλη φωνή της πλειάδα ποιημάτων ανάμεσα στα οποία των Οδυσσέα Ελύτη, Γιώργου Μανιώτη και Κώστα Ευαγγελάτου.

Στην προσωπική της ζωή ήταν παντρεμένη με γνωστό επιχειρηματία των Αθηνών.

Πέθανε στην Αθήνα το 2008.

Πηγή: wikipedia.org (Ιδέα δημοσίευσης, επιμέλεια κειμένου, αναζήτηση πηγής, επιλογή φωτογραφιών από το ίντερνετ και κολάζ: Ioannis Messinis)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους