Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γυμνός Σεπτέμβρη μήνα με τον ανεμιστήρα ανοιχτό ξαπλωμένος σε μια πολυθρόνα να κοιτάζω απέναντι κάτι παντζούρια κλειστά κι ένα αεράκι να περνάει τις γρίλιες όχι ιδιαίτερα κρύο μάλλον αδιάφορο.

Έτσι κάπως αδιάφοροι έχουμε γίνει όλοι και γιατί όχι θα μου πεις; Έχουμε μπουχτίσει από πολέμους, από σκοτωμούς, από κλέφτες, από πολιτικούς και υποσχέσεις ότι τάχαμου θα γίνει καλύτερη η ζωή μας.

Η ζωή μας ήταν καλύτερη πρίν χρόνια... Τώρα άστο καλύτερα.

Προσπαθούμε να κρύψουμε την απογοήτευση πίσω από ένα ψεύτικο χαμόγελο,να μη δουν τα παιδιά μας την απόγνωση και την θλίψη που κυριαρχεί στις μέρες μας . Λες και τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν,δε βλέπουν, δεν νιώθουν.

Σηκώνομαι και φτιάχνω ένα φραπέ, κοιτάζω για λίγο έξω από το παράθυρο της κουζίνας λες και ψάχνω να δω εσένα να μου λες ήρθα, ενώ ξέρω ότι δεν πρόκειται να έρθεις ποτέ.

Έτσι είναι η ζωή σκέφτηκα,δε γίνεται να τα θέλουμε όλα δικά μας και ποιός είσαι δηλαδή να τα θες όλα δικά σου; Ένα τίποτα είσαι, με μοναδικό πλούτο κάποιες αναμνήσεις αν θεωρήσεις ότι είναι καλές.

Δεν θέλω να μιλήσω για πολιτική την απεχθάνομαι όπως ο Τσε την διακυβέρνηση και την διαφθορά που απορρέει από κάθε πολιτική έκφανση μιας ιδεολογικής κοροϊδίας πλέον.

Και για σένα που κάθεσαι και διαβάζεις αυτό που έγραψα είτε συμφωνείς είτε όχι, παρόλο που ξέρω ότι κατά βάθος συμφωνείς, παραμέρισε αν θες για λίγο τα συμφέροντα σου και γίνε για λίγο άνθρωπος, έτσι να προσφέρεις λίγη αγάπη σε έναν λαό απογοητευμένο από όλους και από όλα.

Τάδε έφη η αφεντιά μου ένα ζεστό απόγευμα Σαββάτου , Σεπτέμβρη μήνα, όπως βλέπεις μάλλον ήπια τα είπα, δεν αξίζει ούτε να βρίσω... Στέλιος Χρόνος - Γεωργία Μαρκοπούλου 🔥 Ένα φιλί να ξεψυχήσεις 🔥

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους