«Αγγελόπουλε, σήκω φύγε από το μαγαζί μας, είσαι τελειωμένος…» Νίκος Παπαδογιάννης Δεν θυμάμαι ποιο ακριβώς είναι το αντίθετο του ενθουσιασμού, αλλά θα πρέπει να το βρω για να χαρακτηρίσω τα σχόλια...
«Αγγελόπουλε, σήκω φύγε από το μαγαζί μας, είσαι τελειωμένος…» Νίκος Παπαδογιάννης Δεν θυμάμαι ποιο ακριβώς είναι το αντίθετο του ενθουσιασμού, αλλά θα πρέπει να το βρω για να χαρακτηρίσω τα σχόλια (οπαδών της ΑΕΚ στα σόσιαλ) που συνόδευσαν την ανακοίνωση για συγκατοίκηση με τον Ολυμπιακό στη Sunel Arena.
Στην καλύτερη περίπτωση, η είδηση αντιμετωπίστηκε με δυσανεξία, λες και είναι κόκκινη λακτόζη στο γιαούρτι.
Στη χειρότερη, με ένθεη οργή: «Αγγελόπουλε, πούλα και φύγε, είσαι τελειωμένος». Είπα «γιαούρτι» και θυμήθηκα ποιον λέτε; Τον Γιάννη Φιλίππου.
Κάπως έτσι κύλησαν και οι δικές του τελευταίες μέρες στην ΑΕΚ: «Γιαουρτά, πούλα και φύγε». Και πούλησε και έφυγε (με διάδοχο εκείνον τον Δρόσο), εκτοξεύοντας πίσω του μαύρη πέτρα και αφήνοντας πίσω του κληροδότημα έναν τελικό Euroleague, ένα Κύπελλο Σαπόρτα, ένα πρωτάθλημα Ελλάδας και δύο εγχώρια κύπελλα. Ο Φιλίππου αποχώρησε αηδιασμένος και ουσιαστικά διωγμένος. Ο Ντράγκαν Σάκοτα, προπονητής του τίτλου το 2002 και παρών όταν ξεκίνησαν τα προβλήματα, θα τα θυμάται καλά.
Όταν λέμε «προβλήματα», εννοούμε τη ρήξη με την κερκίδα, η οποία συντελέστηκε όταν ακόμη η αγελάδα ήταν παχιά. Ο Φιλίππου διέπραξε ένα μέγα λάθος, το οποίο είχε διάφορες πτυχές και περικοκλάδες: τα έβαλε με τους περίφημους «οργανωμένους» και αρνήθηκε να τους κάνει τα χατίρια.
Πρώτα, έκλεισε την πόρτα στους τζαμπατζήδες, με αποτέλεσμα να διεξάγονται οι αγώνες μεταξύ συγγενών και φίλων.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη δυσάρεστη έκπληξη που ένιωσα στο πρώτο ματς που έδωσε η ΑΕΚ στο Ολυμπιακό Ακίνητο του Γαλατσίου, όπου (ενώ υπήρχαν όλες οι προϋποθέσεις για πανηγυρικό κλίμα και πολυκοσμία) οι εξέδρες ήταν ολόαδειες.
Όταν η ομάδα έσπασε τις πόρτες της Ευρώπης με προπονητή τον Ιωαννίδη και έφτασε στο φάιναλ φορ της Βαρκελώνης (1998), ο Φιλίππου υπέπεσε σε ακόμα μεγαλύτερο αμάρτημα: ξεκαθάρισε προκαταβολικά ότι δεν σκόπευε να μεσολαβήσει ώστε να βγουν λάδι τυχόν ταραξίες στην Καταλωνία.
Μπορεί να σας φαίνεται εξωφρενικό αυτό που μόλις διαβάσατε, αλλά το modus operandi των διοικήσεων του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού εκείνους τους καιρούς ήταν να τρέχουν στα τμήματα για να βγάλουν χουλιγκάνους από τα μπουντρούμια: στα φάιναλ φορ και όχι μόνο.
Σήμερα αυτή η μόδα έχει μάλλον σταματήσει.
Η ρήξη ανάμεσα σε συνδεσμίτες και διοίκηση της ΑΕΚ έγινε αμετάκλητη και ανεπανόρθωτη όταν ξέσπασαν βίαια επεισόδια σε αγώνες με Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό για τα πλέι-οφ του πρωταθλήματος.
Τότε και μόνο τότε εμφανίζονταν φανατικοί οπαδοί στο γήπεδο, για τους προφανείς λόγους. «Στο πανηγύρι των ζουρλών, αφήστε με εμένα απ’ έξω», είπε ο Φιλίππου στη διάρκεια των ημιτελικών του 1998, λίγες μέρες μετά από το φάιναλ φορ της Βαρκελώνης.
Εκείνο το βράδυ αναφερόταν σε όσα γίνονταν στον αγωνιστικό χώρο, όπου πιάστηκαν στα χέρια Γιάννης Ιωαννίδης και Φάνης Χριστοδούλου, αλλά η φράση έμεινε να συμβολίζει παντοτινά την τοξικότητα και την τρέλα του ελληνικού πρωταθλήματος.
Νομίζω ότι ο Φιλίππου άρχισε να αποστασιοποιείται τις μέρες των τελικών του 2002 μεταξύ ΑΕΚ-Ολυμπιακού, όταν είχαμε ανθρωποκυνηγητά και άλλα ωραία στους διαδρόμους του OAKA.
Αποχώρησε τελικά το 2007, μετά από δώδεκα χρόνια θητείας. Η ΑΕΚ πέρασε στα χέρια εκείνου του Δρόσου και πήρε μία κάτω βόλτα η οποία κιλμακώθηκε με τον τραγικό για σύλλογο αυτού του αναστήματος υποβιβασμό του 2011.
Ακόμα και τότε, ο Φιλίππου πλήρωνε στην Εφορία διακανονισμένα χρέη παρελθόντων ετών.
Παράγοντας αναμφισβήτητα καλών προθέσεων, ασφαλώς μετάνιωσε την ώρα και τη στιγμή που μπλέχτηκε με το μπάσκετ. Ο Μάκης Αγγελόπουλος κατέφτασε στη μισοδιαλυμένη ΑΕΚ τρία χρόνια μετά τη χρεοκοπία και πλέον βάζει σοβαρή υποψηφιότητα για να γίνει ο επόμενος Φιλίππου.
Και ας μην πουλάει γιαούρτια. «Θα κάνουμε μποϊκοτάζ και δεν θα ξαναπατήσουμε στο γήπεδο», απειλούν δίκαιοι και άδικοι στις παρυφές της Αττικής Οδού. «Δεν έπρεπε για κανέναν λόγο να δοθεί το γήπεδο σε αυτούς», ξεσπαθώνουν με έξοδα άλλων.
Το πρόβλημα είναι ότι ούτε χθες πατούσαν στο γήπεδο.
Εάν δεν κάνω χοντρό λάθος, το κοινό της ΑΕΚ γέμισε τη Sunel Arena ακριβώς δύο φορές, στους κρίσιμους αγώνες με Μπανταλόνα (2026) και Ναντέρ (2025) για το Basketball Champions League.
Επιπλέον, η συμπεριφορά των φανατικών κόστισε στην ΚΑΕ πολλά χρήματα σε βαριά πρόστιμα και διαφυγόντα κέρδη, τόσο σε εγχώριο όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Ή μήπως ήταν άλλη ΑΕΚ αυτή που -ήδη υπότροπη- τιμωρήθηκε πρωτόδικα με έναν χρόνο «κεκλεισμένων των θυρών» από το BCL το 2023; Ο Αγγελόπουλος σκέφτηκε την αποχώρηση κάμποσες φορές στη δική του δωδεκαετία, αλλά παραείναι πεισματάρης και παραείναι …Αεκάρας για να τα παρατήσει. «Είμαι το μοναδικό κορόιδο που χάνει λεφτά από το μπάσκετ», μου έλεγε πριν από δυο-τρία χρόνια, όταν ένιωθε ότι τον κορόιδευε ο Αυγενάκης.
Χρειάστηκαν μήνες ολόκληροι για να τελεσιδικήσει η συμφωνία μεταξύ ΑΕΚ και Ολυμπιακού και για να ξεπεραστούν τα προβλήματα και τα «προβλήματα». Το πιο άκυρο απ’ όλα, βέβαια, είναι ότι όλα αυτά συμβαίνουν σε ξένο αχυρώνα.
Το κλειστό των Λιοσίων, Ολυμπιακό Ακίνητο και αυτό, δεν ανήκει στην ΑΕΚ (της οποίας είναι το 16ο σπίτι ιστορικά), αλλά στο κράτος.
Στο ξεράδι το κράτος, το οποίο απαξίωσε να αξιοποιήσει την όποια γηπεδική κληρονομιά του 2004 και, δύο δεκαετίες αργότερα, πάσαρε τα κλειστά στους ιδιώτες ώστε να βγάλει, τουλάχιστον, ένα κάποιο κέρδος.
Αντίθετα με τους «αιώνιους», ο Μάκης Αγγελόπουλος ανέλαβε να ανακαινίσει και να δώσει ζωή σε μία εγκατάσταση που ήταν παρατημένη στο έλεός της και ρήμαζε, σε περιοχή μάλιστα όπου δεν ευδοκιμεί ούτε γαϊδουράγκαθο.
Ο συγχρωτισμός με τον Ολυμπιακό για τους προσεχείς μήνες θα είναι ωφέλιμος για όλους, αλλά για τους οργανωμένους της ΑΕΚ πέρα βρέχει και ακόμη πιο πέρα χιονίζει. «Θα το χιονίσουμε φέτος το μπάσκετ», υπόσχονται.
Mέχρι και προειδοποιητική ανακοίνωση εξέδωσαν στα τέλη Ιουλίου.
Ποιος ξέρει, μπορεί να κάνουν το ίδιο και οι Ολυμπιακοί, για τους ίδιους λόγους.
Μήπως αυτοί θέλουν να μπαίνουν στις ίδιες τουαλέτες των …αλλοθρήσκων και να κάθονται σε καρέκλες με κίτρινη ετικέτα; Οι «οργανωμένοι» είναι παντού ίδιοι και χειρότεροι, όσο και αν ορισμένοι βαυκαλίζονται για το αντίθετο.
Βουτηγμένοι στο entitlement που θα έλεγαν οι γραμματιζούμενοι στην Αλβιώνα: πιστεύουν ότι η ομάδα στην οποία ομνύουν τους ανήκει.
Έχετε δοκιμάσει να ρίξετε στη Θεσσαλονίκη ιδέα για συγκατοίκηση του ΠΑΟΚ με τον Άρη π.χ. στην Πυλαία; Οι αιθεροβάμονες ας ρίξουν μια ματιά σε όσα γίνονται στο ποδόσφαιρο για να λάβουν από εκεί τις απαντήσεις περί αθλητικού πολιτισμού.
Προσοχή στην προσγείωση όμως, γιατί θα είναι ανώμαλη.
Όσο στον ελληνικό αθλητισμό κάνουν κουμάντο οι τυφλοί οπαδοί (και οι τυφλοί οπαδοί που παριστάνουν τους παράγοντες), θα κάνουμε τρία βήματα προς τα πίσω για κάθε βήμα προς τα εμπρός.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους