Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Χθες έκλεισες τα 5, Παναγιώτη μου… 🤍 Πέντε χρόνια από εκείνη τη μέρα που σε κράτησα για πρώτη φορά στην αγκαλιά μου.

Μια στιγμή που θα έπρεπε να έχει μόνο χαρά, αλλά για εμάς είχε φόβο, αγωνία και μια αεροδιακομιδή που κανένας γονιός δεν θέλει να ζήσει.

Κι όμως, όλες εκείνες τις ημέρες που ήσουν μακριά μου, στη Μονάδα, μέσα μου υπήρχε μια παράξενη σιγουριά.

Ένιωθα πως, όταν δεν μπορούσα να σε κρατήσω εγώ, σε κρατούσε στην αγκαλιά Της η Παναγία.

Και πίστευα ότι θα σε φέρει πίσω σε εμάς. 🤍 Και σε έφερε.

Σήμερα σε κοιτάζω να μεγαλώνεις, να τρέχεις, να γελάς, να κάνεις τις σκανταλιές σου, να με τρομάζεις καμιά φορά με τη ζωηράδα σου… και μετά θυμάμαι.

Και λέω μόνο: Δόξα τω Θεώ.

Χάρη στον μπαμπά σου, στην αγάπη που βάλαμε πάνω από το “εγώ” μας και το κάναμε “εμείς”, δημιουργήσαμε αυτή την όμορφη, ολοκληρωμένη οικογένεια.

Και εσύ είσαι ένα τόσο ξεχωριστό κομμάτι της.

Δεν με νοιάζει τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις.

Με νοιάζει τι άνθρωπος θα γίνεις.

Και ξέρω βαθιά μέσα μου ότι θα γίνεις καλό παιδί.

Να έχεις καλοσύνη, καθαρή καρδιά και να αγαπάς τους ανθρώπους σου.

Εγώ από τη ζωή για σένα ζητώ μόνο τρία πράγματα: Υγεία. Τύχη.

Και πίστη.

Και όπου κι αν σε πάει η ζωή, να μην ξεχάσεις ποτέ την Παναγία που πιστεύω πως σε κράτησε στην αγκαλιά Της όταν η μαμά σου δεν μπορούσε.

Χρόνια πολλά, αγόρι μου.

Χρόνια πολλά στο μικρό μου θαύμα. 5 χρόνια εσύ… 5 χρόνια ευγνωμοσύνη. 🤍 Η μαμά θα είναι πάντα εδώ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους