ΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ, ΑΝΤΙΛΗΨΗ & ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ Για τις χαμηλές συγκριτικά επιδόσεις των σχολείων στον διαγωνισμό PISA (Διεθνές πρόγραμμα αξιολόγησης μαθητών) προκύπτει το διαχρονικό, μακραίωνο πρόβλημα...
ΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ, ΑΝΤΙΛΗΨΗ & ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ Για τις χαμηλές συγκριτικά επιδόσεις των σχολείων στον διαγωνισμό PISA (Διεθνές πρόγραμμα αξιολόγησης μαθητών) προκύπτει το διαχρονικό, μακραίωνο πρόβλημα αναζήτησης αιτιότητας.
Τι φταίει; Εικασίες μπορούν να γίνουν διάφορες και να επιμένει ο καθένας στην εικασία του.
Η εφαρμογή πάντως της σχολικής πληροφορίας και των δεξιοτήτων προς επίλυση προβλημάτων της πραγματικότητας --το οποίο εξετάζει ο συγκεκριμένος διαγωνισμός-- συνδέεται οπωσδήποτε με τη δυνατότητα συνδυασμού δεδομένων.
Ο συνδυασμός δεδομένων με πρωτότυπο τρόπο σχετίζεται με τη λειτουργία της προμετωπιαίας σύνθεσης (prefrontal synthesis), η οποία φαίνεται να εμφανίστηκε ή να ενεργοποιήθηκε τα τελευταία 70.000 χρόνια (ενδεικτικά Vyshedskiy 2019). Ωστόσο, περίπου το 20% κατά μέσο όρο του πληθυσμού (και 30-40% σε ειδικότερες περιπτώσεις) εμφανίζει δυσλειτουργία (παράλυση προμετωπιαίας σύνθεσης): δηλαδή υπάρχει δυσκολία συνδυασμού δεδομένων.
Αιτίες διάφορες διερευνώνται από τους ειδικότερους χώρους.
Να είναι άραγε αμέτοχη και η σύνθεση της εγχώριας ιδεολογίας; Ότι 'τα προβλήματα δεν λύνονται'; Ότι 'όλα επιδεινώνονται, πάνε προς το χειρότερο'; - Γιατί οι νεότεροι άνθρωποι να προσπαθήσουν να λύσουν προβλήματα αμφισβητώντας το εγχώριο αφήγημα; - Η εσχατολογία ως δεδομένη και αναμφισβήτητη, όπως παρουσιάζεται, ως διαπίστωση προοδευτικής και αναπόδραστης επιδείνωσης των πραγμάτων, προφανώς και αποτρέπει τις δημιουργικές δυνάμεις των 15χρονών (φυσικά αν τα προβλήματα θρέφουν τη μισή κοινότητα κατανοητά πρέπει να αποθαρρυνθεί η νεότερη γενιά από το να συμβάλλει.
Να αποθαρρυνθεί με όποιον τρόπο γίνεται). - Και όλα αυτά όταν απλά δεν κάνει 'θόρυβο' (δηλαδή δεν παρεμβάλλεται) ο ερπετικός εγκέφαλος (με παλαιότερη ορολογία, Maclean 1960), δηλαδή οι πρωτόγονες δυνάμεις επιβίωσης (βίας, κλοπής, απάτης) που φυσικά θολώνει ακόμη και τις λίγες νοητικές διεργασίες που διαπιστώνονται και τις προσανατολίζει προς αντικοινωνικές κατευθύνσεις.
Αν καταφεύγει κανείς σε παραδοσιακές 'ιδεολογικές καραμέλες' δηλαδή εκφράσεις και πεποιθήσεις στις οποίες καταφεύγουμε χωρίς να εξετάζουμε ποτέ αν ισχύουν και από που προκύπτουν, είτε (1) για να δικαιολογήσει κανείς την απραξία του και (2) για να παρατείνει αντικοινωνικές πρακτικές (δηλαδή πρακτικές που βλάπτουν τους άλλους και γενικότερα το κοινωνικό σύνολο), δεν είναι παράλογο αν μένει μπλοκαρισμένη η ενέργεια και όλες οι δεξιότητες των νεότερων γενεών.
Είναι βέβαια τεράστιες οι δημιουργικές δυνάμεις των ανθρώπινων κοινοτήτων--αν κοιτάξει κανείς την ιστορία, ακόμη και την πρόσφατη--και δεν συμμεριζόμαστε καμία κατήφεια ως προς τη νέα γενιά.
Αν θέλει κανείς πρακτικές κατευθύνσεις πέρα από την αναθεώρηση της εγχώριας ιδεολογίας και των αφηγημάτων της, θα πρέπει να δουν απλά οι αρμόδιοι φορείς τι κάνουν οι πρώτες στην κατάταξη PISA χώρες και να το υιοθετήσουν, όπως μπορούν.
Θα χρειαστεί βέβαια να στηριχτεί η εκπαίδευση και να προσφερθούν καλύτερα κοινωνικά και πολιτικά παραδείγματα.
Απεικόνιση: συγκριτική παράθεση από το παλαιότερο τριμερές του εγκεφάλου του Paul Maclean, έστω απλοποιητικό, με το πλατωνικό τριμερές της ψυχής από την πλατωνική 'Πολιτεία'. MacLean, Paul D. 1990. The Triune Brain in Evolution: Role in Paleocerebral Functions. New York: Plenum. Vyshedskiy, Andrey. 2019.
Language evolution to revolution: the leap from rich-vocabulary non-recursive communication system to recursive language 70,000 years ago was associated with acquisition of a novel component of imagination, called Prefrontal Synthesis, enabled by a mutation that slowed down the prefrontal cortex maturation simultaneously in two or more children – the Romulus and Remus hypothesis. Research Ideas & Outcomes 5, e38546. https://doi.org/10.3897/rio.5.e38546
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους