Η πορεία του Μάο δεν ήταν μια ευθεία γραμμή, αλλά μια συνεχής κίνηση με αντιφάσεις άλματα και πισωγυρισματα ανάμεσα σε τρία μεγάλα ορόσημα που τον απομάκρυναν αλλά και τον πλησίασαν στον Καρλ Μαρξ με...

Πλήρες Κείμενο:

Η πορεία του Μάο δεν ήταν μια ευθεία γραμμή, αλλά μια συνεχής κίνηση με αντιφάσεις άλματα και πισωγυρισματα ανάμεσα σε τρία μεγάλα ορόσημα που τον απομάκρυναν αλλά και τον πλησίασαν στον Καρλ Μαρξ με έναν εντελώς πρωτότυπο τρόπο: ενώ στην διαλεκτική μέθοδο ήταν κοντά στον Μαρξ σαφώς εγγύτερα από ότι οποιοσδήποτε άλλος ρεβιζιονιστης "εθνικιστής " και δογματικός του μηχανιστικου χυδαιου εξελικτισμου Στάλιν και Χότζα από την μια και ο Χρουστσωφ του οικονομιστικου καταναλωτισμού και της ειρηνικής συνύπαρξης από την άλλη ήταν αναθεωρητικος του Μαρξ ως προς τη Δομή 1. Το Ξεκίνημα: Η Αγροτική Αναθεώρηση & τα Στάδια (Απόκλιση)Στην αρχή της πορείας του, ο Μάο έπρεπε να εφαρμόσει τον μαρξισμό σε μια χώρα χωρίς αναπτυγμένη βιομηχανία.

Εκεί έκανε τη μεγαλύτερη δομική του αναθεώρηση:Η αντικατάσταση της εργατικής τάξης: Αντίθετα με τον Μαρξ που έβλεπε κυρίως τους βιομηχανικούς εργάτες ως το υποκείμενο της επανάστασης, ο Μάο μετέφερε το βάρος στους αγρότες, μετατρέποντας τον μαρξισμό σε έναν αγροτικό λαϊκισμό της περιφέρειας.Η αναθεώρηση με την εφαρμογή των Σταδίων: Υιοθέτησε τη σταλινική θεωρία των σταδίων μέσω της «Νέας Δημοκρατίας», παγώνοντας προσωρινά την επανάσταση σε μια συμμαχία τεσσάρων τάξεων (εργάτες, αγρότες, μικροαστοί και η «εθνική» αστική τάξη), προστατεύοντας τους ντόπιους καπιταλιστές , η διαδικασία αυτή είχε ρίζες στην προηγούμενη όλη περιοδο του Μάο .2. Η Μεταστροφή: Η «Διαρκής» επαναστατική Τάση - Κίνηση & η Αντιγραφειοκρατία (Εγγύτητα)Στα τέλη της δεκαετίας του 1950, ο Μάο είδε ότι η σοβιετική μέθοδος οδηγούσε σε έναν παθητικό, γραφειοκρατικό μονόλιθο.

Εκεί έκανε μια στροφή προς τον διαλεκτικό γηραλαιο Μαρξ σπάζοντας τα στάδια:Το «Μεγάλο Άλμα»: Προσπάθησε να «πηδήξει» ιστορικά στάδια και να περάσει απευθείας στον κομμουνισμό μέσω της καθαρής θέλησης των μαζών στην ύπαιθρο (Λαϊκές Κομούνες).Η Πολιτιστική Επανάσταση: Έριξε το σύνθημα «Βαράτε τα επιτελεία». Όπως ο νεαρός Μαρξ μίλησε για την αλλοτρίωση, ο Μάο κατάλαβε προσωρινά ομως , ότι η κρατική ιδιοκτησία δεν σημαίνει σοσιαλισμό αν η εξουσία ανήκει σε μια νέα τάξη διευθυντών.

Έγινε ο μόνος κρατικός ηγέτης που κάλεσε τις μάζες σε μια «διαρκή επαναστατική κίνηση» για να ανατρέψουν την ίδια του την κρατική γραφειοκρατία.3. Το Τέλος: Ο Γεωπολιτικός Πραγματισμός (Πλήρης Αναθεώρηση)Στην ύστερη φάση του, η ανάγκη να προστατεύσει το κινεζικό κράτος από την ΕΣΣΔ (την οποία έβλεπε ως μεγαλύτερο εχθρό από τη Δύση) τον οδήγησε στην απόλυτη κυνική μακιαβελλικη Realpolitik:Διατύπωσε τη «Θεωρία των Τριών Κόσμων» και προχώρησε στην ιστορική συμμαχία με τις ιμπεριαλιστικές ΗΠΑ του Νίξον το 1972, θυσιάζοντας τον προλεταριακό διεθνισμό και τον αντιιμπεριαλισμο του Μαρξ του Λένιν και του Τρότσκι στον βωμό των εθνικών γεωπολιτικών συμφερόντων , ήταν μια θλιβερή επιστροφή ως ένα βαθμό στις σταλινικές του ρίζες ! Ο Μάο υπήρξε μια από τις πιο ενδιαφέρουσες κι αντιφατικές προσωπικότητες του μαρξισμού τον 20 ο αιώνα . Θα έλεγα σίγουρα πιο ενδιαφέρουσα από οποιονδήποτε άλλον επίγονο με αναφορές στον Στάλιν και το σταλινισμό αλλά και με κάποιες ενδιαφέρουσες τομες και ρίξεις με αυτόν και τους άλλους επιγόνους του !

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους