Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ ΕΛΕΝΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ: ΕΝΩ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ ΤΗΣ ΠΗΡΑΝ ΤΟΝ ΓΙΟ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΡΙΣΑΝ Η πριγκίπισσα Ελένη της Ελλάδας πίστεψε ότι θα γινόταν βασίλισσα.

Αντί γι’ αυτό, έχασε τον γιο της, εξορίστηκε και βρέθηκε αντιμέτωπη με έναν από τους πιο σκληρούς προσωπικούς αγώνες που γνώρισε ποτέ μέλος ευρωπαϊκής βασιλικής οικογένειας.

Η γυναίκα που αργότερα θα αναγνωριζόταν διεθνώς για τη διάσωση δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο πέρασε σχεδόν δύο δεκαετίες ζώντας μια προσωπική τραγωδία, μακριά από το παιδί της και χωρίς καμία δυνατότητα να επηρεάσει τη μοίρα του.

Λίγοι γνωρίζουν ότι η ζωή της αποτέλεσε μία από τις πιο δραματικές ιστορίες που συνδέουν τη σύγχρονη ελληνική βασιλική οικογένεια με τα ευρωπαϊκά παλάτια του 20ού αιώνα.

Από την εξορία της ελληνικής βασιλικής οικογένειας στον γάμο με τον διάδοχο της Ρουμανίας Η Πριγκίπισσα Ελένη της Ελλάδας, δεύτερη κόρη του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ και της βασίλισσας Σοφίας, γεννήθηκε το 1896 στην Αθήνα.

Τα παιδικά της χρόνια σημαδεύτηκαν από πολιτικές αναταράξεις, πολέμους και συνεχείς μετακινήσεις της οικογένειας λόγω των εξοριών που ακολούθησαν τον Εθνικό Διχασμό.

Οι εμπειρίες αυτές διαμόρφωσαν έναν ιδιαίτερα διακριτικό χαρακτήρα.

Όσοι τη γνώριζαν μιλούσαν για μια γυναίκα ήρεμη, ευγενική και βαθιά προσηλωμένη στην οικογένειά της.

Το 1921 παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Κάρολο της Ρουμανίας, διάδοχο του θρόνου.

Για την Ευρώπη επρόκειτο για έναν γάμο δύο σημαντικών βασιλικών οίκων.

Για την ίδια ήταν η ελπίδα μιας νέας αρχής.

Λίγους μήνες αργότερα γεννήθηκε ο μοναχογιός τους, ο Μιχαήλ.

Όμως πολύ γρήγορα η πραγματικότητα αποδείχθηκε διαφορετική.

Ο έρωτας του Καρόλου που διέλυσε τα πάντα Ο Κάρολος απέκτησε σχέση με τη Μάγδα Λουπέσκου, μια γυναίκα που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στους πολιτικούς και στους κύκλους της αυλής.

Η σχέση τους δεν κρατήθηκε μυστική.

Ο διάδοχος εγκατέλειψε ουσιαστικά τη σύζυγό του και έφυγε από τη Ρουμανία μαζί με τη Λουπέσκου, προκαλώντας μία από τις μεγαλύτερες δυναστικές κρίσεις της εποχής.

Η πριγκίπισσα Ελένη έμεινε στο Βουκουρέστι μόνη με το μικρό παιδί της, ενώ παράλληλα βρέθηκε στο επίκεντρο έντονων σχολίων και πολιτικών αντιπαραθέσεων.

Το 1927 πέθανε ο βασιλιάς Φερδινάνδος και ο μόλις έξι ετών Μιχαήλ ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Ρουμανίας υπό Αντιβασιλεία.

Για την Ελένη ο γιος της έγινε ολόκληρος ο κόσμος της.

Η στιγμή που της πήραν το παιδί Το 1930 όλα άλλαξαν. Ο Κάρολος επέστρεψε αιφνιδιαστικά στη Ρουμανία, ανέτρεψε το καθεστώς της Αντιβασιλείας και ανέβηκε ο ίδιος στον θρόνο ως Κάρολος Β΄. Οι αποφάσεις που ακολούθησαν ήταν καταλυτικές για την πρώην σύζυγό του. Η Ελένη έχασε τον τίτλο της βασίλισσας, τέθηκε υπό στενή παρακολούθηση και οι επαφές της με τον γιο της περιορίστηκαν δραστικά.

Σύμφωνα με ιστορικές καταγραφές, μπορούσε να τον συναντά μόνο σε ελάχιστες προκαθορισμένες επισκέψεις και πάντα υπό την παρουσία ανθρώπων του παλατιού.

Για μια μητέρα που είχε αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή της στο παιδί της, η απόφαση αυτή ήταν το μεγαλύτερο πλήγμα.

Όταν προσπάθησε να αντιδράσει, οδηγήθηκε σε διαζύγιο και λίγο αργότερα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα.

Δέκα χρόνια εξορίας Η πριγκίπισσα Ελένη εγκαταστάθηκε αρχικά στη Φλωρεντία.

Έζησε σχεδόν μία δεκαετία μακριά από τον γιο της.

Οι συναντήσεις τους ήταν σπάνιες, σύντομες και πραγματοποιούνταν κάτω από αυστηρούς περιορισμούς.

Παρά τη μεγάλη απόσταση, οι δυο τους διατήρησαν στενή συναισθηματική σχέση μέσω αλληλογραφίας και κάθε ευκαιρίας που τους επέτρεπαν οι συνθήκες.

Εκείνα τα χρόνια η Ελένη επέλεξε να ζήσει μακριά από τη δημοσιότητα, αποφεύγοντας οποιαδήποτε δημόσια αντιπαράθεση με τον πρώην σύζυγό της.

Η μεγάλη ανατροπή του 1940 Το πολιτικό σκηνικό στη Ρουμανία άλλαξε ξανά το 1940.

Μετά τις συνεχείς εδαφικές απώλειες της χώρας και την κατάρρευση της δημοτικότητας του Καρόλου Β΄, ο βασιλιάς αναγκάστηκε να παραιτηθεί και να εγκαταλείψει τη Ρουμανία. Ο Μιχαήλ επέστρεψε στον θρόνο.

Μία από τις πρώτες κινήσεις του ήταν να ζητήσει την επιστροφή της μητέρας του.

Έπειτα από δέκα χρόνια αναγκαστικού αποχωρισμού, μητέρα και γιος βρέθηκαν ξανά μαζί.

Η γυναίκα που έσωσε χιλιάδες ανθρώπους Η επιστροφή της στο Βουκουρέστι συνέπεσε με μία από τις πιο σκοτεινές περιόδους της Ευρώπης. Η Ρουμανία είχε συνταχθεί με τις δυνάμεις του Άξονα και το καθεστώς του Ίον Αντονέσκου προωθούσε σκληρές αντισημιτικές πολιτικές.

Η πριγκίπισσα δεν περιορίστηκε στον τυπικό ρόλο της Βασιλομήτορος.

Αξιοποίησε τις προσωπικές της επαφές, άσκησε πίεση σε κυβερνητικούς αξιωματούχους, παρενέβη υπέρ εβραϊκών οικογενειών και συνέβαλε στην αποτροπή εκτοπισμών και διώξεων.

Ιστορικοί εκτιμούν ότι οι παρεμβάσεις της συνέβαλαν στη διάσωση περισσότερων από 40.000 Εβραίων της Ρουμανίας.

Για τη δράση της τιμήθηκε το 1993 από το Γιαντ Βασέμ με τον τίτλο «Δίκαιη των Εθνών», μία από τις σημαντικότερες διεθνείς διακρίσεις για ανθρώπους που έσωσαν Εβραίους κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος.

Η τελευταία εξορία και η υστεροφημία της Μετά την επικράτηση του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1947, ο βασιλιάς Μιχαήλ εξαναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Ρουμανία. Η Ελένη ακολούθησε ξανά τον δρόμο της εξορίας.

Έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής της στην Ιταλία και αργότερα στην Ελβετία, παραμένοντας κοντά στον γιο της μέχρι τον θάνατό της το 1982.

Η πορεία της καταγράφεται ως μία από τις πιο ιδιαίτερες διαδρομές του 20ού αιώνα: μια μητέρα που έχασε το παιδί της από πολιτικές ίντριγκες, έζησε δύο εξορίες και αργότερα χρησιμοποίησε τη θέση της για να προστατεύσει χιλιάδες ανθρώπινες ζωές. Πηγή:newsbeast

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους