Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έσβησαν τα φώτα, χαμήλωσαν οι εντάσεις των ηχείων. Λένε, αιτία θανάτου: ανακοπή καρδιάς.

Πουθενά δεν θα γραφτεί η κούραση της ψυχής, η προδοσία, η "γεύση" της μοναξιάς κι εκείνο το "Σάββατο που έκλαιγε μαζί σου κι ο Θεός"... Πόσες φορές, πίσω από τα φώτα, σαν μαριονέτα πάνω στη σκηνή, έκρυβες το δάκρυ σου γυρνώντας το κουμπί του ενισχυτή; Πόσες φορές ήθελες να χαθείς μέσα σε ένα τραγούδι τις νύχτες της σιωπής, στα "μπάσα" της βροχής; Τώρα βαδίζεις σε δρόμους όπου δεν χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα και σε κανέναν.

Εκεί που δεν θα τραγουδάς για το πλήθος, αλλά για τη ψυχή σου.

Εκεί που δεν θα υπάρχουν «σωτήρες» - εκμεταλλευτές της ζωής σου, ούτε μάσκες και υπερβολές για να καλύψουν το κενό.

Θα είσαι εκεί που η νύχτα παρέδωσε τη σκυτάλη στο φως.

Γιατί η λαμπερή διαδρομή σου σταμάτησε να τρέχει με σπασμένα φρένα.

Γιατί στο στερνό σου ταξίδι άφησες πίσω τους «Ιούδες» που σου πουλούσαν την αγάπη τους με ακριβό αντίτιμο, τις αυλές που τρέφονταν από τη λάμψη σου.

Σε βλέπω σε μια απέραντη, ήσυχη ακρογιαλιά, την ώρα που βασιλεύει ο ήλιος, να περπατάς ξυπόλητος στην άμμο, ντυμένος στα λευκά, αλαφρωμένος από το βάρος της εικόνας σου, χαμογελώντας με την αθωότητα του παιδιού που ξεκίνησε κάποτε με μόνο όπλο το όνειρό του.

Ελεύθερος, συμφιλιωμένος με την αλήθεια σου, να τραγουδάς πια στο σύμπαν: «Ανήκω σε μένα και στα όνειρά μου»... Καλό σου ταξίδι, Γιώργο...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους