Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γιατί ο κόσμος ταυτίστηκε τόσο πολύ με τον Μαζωνάκη; Ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη σε ηλικία 54 ετών (και ο τρόπος που έγινε) έχει προκαλέσει δεκάδες χιλιάδες αντιδράσεις, με πολλούς μάλιστα πολίτες να «ξαφνιάζονται» από το εύρος της αγάπης που δείχνει ο κόσμος.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που θεωρούν ότι αυτό που γίνεται είναι «υπερβολικό», όμως αυτό που δεν αντιλαμβάνονται είναι πως εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι μεγάλωσαν με πολλά από τα τραγούδια του Γιώργου Μαζωνάκη, καθώς τα άκουγαν στα ραδιόφωνα, στις τηλεοράσεις και μετά στα εφηβικά και φοιτητικά πάρτι.

Οι άνθρωποι που δείχνουν τη θλίψη τους με μαζικό τρόπο στα σόσιαλ μίντια και όχι μόνο, «κλαίνε» που φεύγει και ένα κομμάτι από τα βιώματά τους.

Και αυτό είναι πολύ σημαντικό και δυνατό από μόνο του.

Επίσης, στην περίπτωση του Μαζωνάκη υπάρχουν και κάποιοι συγκεκριμένοι παράγοντες που έχουν δημιουργήσει βαθύτερες ταυτίσεις μαζί του.

Ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης δεν έκρυψε ποτέ από το κοινό την ευαλωτότητά του και όσοι τον παρακολουθούσαν, καταλάβαιναν όλα τα προηγούμενα χρόνια ότι πάλευε με τους «δαίμονές» του.

Επίσης, ο κόσμος δεν είδε στον «Μαζώ» μία «βιτρίνα δηθενιάς», αλλά έναν άνθρωπο που είχε βυθιστεί στις δικές του αντιφάσεις.

Από τη μία ήταν στη δεκαετία του ’90 ένα παιδί που έγινε «σταρ» σε πολύ μικρή ηλικία και από την άλλη, έγινε «θύμα» με το δικό του τρόπο της κενότητας του εκσυγχρονιστικού μοντέλου, σε μία εποχή όπου ο κίβδηλος ατομικισμός και ο άκρατος καταναλωτισμός επισκίασαν τις βαθύτερες ανθρώπινες σχέσεις και την πραγματική επικοινωνία.

Ένας άλλος παράγοντας που ήταν θεμελιακός για την εύθραυστη συγκρότηση του Γιώργου Μαζωνάκη είναι ότι είχε ένα ασταθές οικογενειακό περιβάλλον.

Όλα αυτά είναι στοιχεία που ο κόσμος τα έχει δει μέσα στα χρόνια και για αυτό υπάρχουν και αυτές οι μαζικές αντιδράσεις.

Σημειώνεται, ότι ο «Μαζώ» μεγάλωσε στις λαϊκές γειτονιές της Νίκαιας και έφτασε με το ταλέντο του να είναι από τα μεγαλύτερα ονόματα στις νυχτερινές πίστες.

Τέλος, ας μη κουνούν διάφοροι το δάχτυλο στον κόσμο για το πως θα στεναχωρηθεί.

Το ίδιο έκαναν και με τον θάνατο του Παντελή Παντελίδη και μετά με το θάνατο του Mad Clip.

Οι άνθρωποι πενθούν ότι «φεύγουν» άνθρωποι που τους «συνόδευαν» σε βιώματά τους και αυτό είναι απολύτως «υγιές» και λογικό, είτε εμείς ακούμε τη μουσική τους, είτε όχι. Λινκ στα σχόλια

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους