Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχει ένα όνομα που δεν διάλεξες εσύ. Σου το έδωσαν πριν προλάβεις να μιλήσεις, πριν προλάβεις να καταλάβεις τον κόσμο, πριν ακόμη γνωρίσεις ποιος θα γίνεις.

Κι όμως, αυτό το όνομα έγινε δικό σου.

Έγινε η πρώτη λέξη με την οποία σε αγάπησαν.

Η πρώτη λέξη που ειπώθηκε για σένα μπροστά στον Θεό.

Την ημέρα της βάπτισής σου δεν μπορούσες να γνωρίζεις τη σημασία της στιγμής.

Ίσως κάποιος σε κρατούσε στην αγκαλιά του, ενώ εσύ δεν ήξερες ακόμη πως εκείνη την ώρα σου δινόταν κάτι που θα σε ακολουθούσε σε όλη σου την ζωή.

Το βαπτιστικό σου όνομα.

Ένα όνομα που κάποιος διάλεξε με αγάπη.

Το όνομα ενός Αγίου.

Ίσως το όνομα ενός αγαπημένου ανθρώπου που έφυγε.

Ίσως ένα όνομα που έκρυβε μέσα του μια ευχή.

Και από εκείνη την ημέρα, κάθε φορά που κάποιος το προφέρει, δεν ακούγεται απλώς ένα όνομα.

Ακούγεται ένα κομμάτι της ζωής σου.

Ακούγονται εκείνοι που σε κράτησαν πρώτοι στην αγκαλιά τους.

Εκείνοι που σε περίμεναν.

Εκείνοι που προσευχήθηκαν για σένα, ακόμη κι όταν εσύ δεν ήξερες ακόμη τι σημαίνει προσευχή.

Και ίσως γι’ αυτό, όσο μεγαλώνεις, αρχίζεις να καταλαβαίνεις διαφορετικά το όνομά σου.

Δεν είναι απλώς αυτό που γράφει η ταυτότητά σου.

Είναι αυτό που ψιθυρίστηκε στην κολυμπήθρα.

Είναι η ευχή που σε συνόδευσε από την πρώτη σου μέρα.

Είναι ο Άγιος του οποίου το όνομα κρατάς και που μέσα στην πίστη, γίνεται ένας αόρατος συνοδοιπόρος στην ζωή σου.

Και ξέρεις κάτι; Ίσως κάποτε να ξεχάσεις πολλά.

Μπορεί να ξεχάσεις ημερομηνίες, πρόσωπα, στιγμές.

Μπορεί να αλλάξεις.

Να πέσεις.

Να πληγωθείς.

Να απομακρυνθείς.

Το όνομά σου όμως θα παραμένει.

Και κάθε φορά που κάποιος άνθρωπος που σε αγαπά θα το προφέρει, θα είναι σαν να σου θυμίζει ποιος είσαι.

Όχι αυτό που κατάφερες.

Όχι αυτό που έχασες.

Όχι τα λάθη σου. Εσένα.

Κι ίσως αυτό να κάνει το βαπτιστικό όνομα τόσο πολύτιμο.

Γιατί ο Θεός δεν σε γνωρίζει από όσα έχεις πετύχει.

Σε γνωρίζει από το όνομά σου.

Σε γνωρίζει στις χαρές σου και στις αδυναμίες σου.

Σε γνωρίζει όταν γελάς μπροστά στους άλλους και όταν κλαις μόνος σου.

Σε γνωρίζει ακόμη κι όταν εσύ δεν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου.

Και κάποτε, όταν όλα τα επίγεια ονόματα και οι τίτλοι πάψουν να έχουν σημασία, μένει μόνο αυτό: πως κάποτε ένας άνθρωπος στάθηκε μπροστά στον Θεό και πήρε ένα όνομα.

Και ο Θεός το άκουσε.

Το θυμάται.

Και δεν το ξέχασε ποτέ.

Γι’ αυτό, να αγαπάς το όνομά σου.

Να το λες με ευγνωμοσύνη.

Να τιμάς τον Άγιο που σου δόθηκε ως προστάτης.

Και όταν έρχεται η γιορτή σου, μην ακούς μόνο τις ευχές των ανθρώπων.

Άκου και την παλιά εκείνη ευχή που ξεκίνησε μαζί σου.

Την ευχή που ειπώθηκε για σένα όταν ήσουν ακόμη ένα μικρό παιδί στην αγκαλιά κάποιου.

Και αν κάποτε νιώσεις πως χάθηκες μέσα στην ζωή, θυμήσου: Υπάρχει ένα όνομα που ειπώθηκε για σένα με αγάπη.

Υπάρχει ένας Άγιος που το συνοδεύει.

Υπάρχουν άνθρωποι που το προφέρουν ακόμη με συγκίνηση.

Και υπάρχει ο Θεός που, μέσα σε δισεκατομμύρια ανθρώπους, ξέρει ακριβώς ποιο όνομα να ψιθυρίσει για να σε βρει.

Το δικό σου.

Αυτό που σου δόθηκε κάποτε μέσα στο νερό.

Αυτό που κουβαλάς από τότε.

Αυτό που, όσο κι αν μεγαλώσεις, όσο κι αν αλλάξεις, θα παραμένει για πάντα ένα μικρό σημάδι πως, από την αρχή της ζωής σου, κάποιος σε παρέδωσε στην αγάπη του Θεού.

Και ίσως τελικά αυτό να είναι το πιο όμορφο πράγμα που κρύβει ένα βαπτιστικό όνομα: μια ευχή που δεν σταμάτησε ποτέ να σε ακολουθεί. 🌻 Εκ της συντακτικής ομάδας του : Ιερός Ναός Αγίου Κωνσταντίνου Κολωνού π. Αθανάσιος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους