Μια φωτογραφία, μια ολόκληρη ζωή... Ο πατέρας μου, ο Γιάννης Καρασταμάτης —που όλοι τον φώναζαν «Ζανό»— ήταν ο άνθρωπος που μου μετέδωσε το «μικρόβιο» του Παναθηναϊκού. Γενικός αρχηγός της ομάδας...
Μια φωτογραφία, μια ολόκληρη ζωή... Ο πατέρας μου, ο Γιάννης Καρασταμάτης —που όλοι τον φώναζαν «Ζανό»— ήταν ο άνθρωπος που μου μετέδωσε το «μικρόβιο» του Παναθηναϊκού.
Γενικός αρχηγός της ομάδας, έζησε από μέσα τη χρυσή εποχή, ήταν παρών στο Wembley, έζησε κάθε στιγμή αυτής της τεράστιας ιστορίας.
Σε αυτή τη φωτογραφία από τον αγώνα με τη Ζενές Ες τη σεζόν 1970-71 για το Κύπελλο Πρωταθλητριών, διακρίνεται πίσω, δίπλα σε ιερά τέρατα όπως ο Φέρεντς Πούσκας και ο Γιώργος Δεληγιάννης.
Θυμάμαι σαν τώρα να τον ακολουθώ από μωρό στο γήπεδο.
Τις βραδιές που βγαίναμε με τον Δομάζο, τη Μοσχολιού, τον Πούσκας... Τις συναντήσεις στον «Μίμη» στο Χαλάνδρι για γουρουνοπούλα.
Υπέροχοι, αυθεντικοί άνθρωποι.
Ο πατέρας μου «έφυγε» το 1992, αλλά άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του.
Το παρατσούκλι «Ζανό» το κουβαλάω κι εγώ σήμερα, ενώ το έδωσα με υπερηφάνεια και σαν όνομα στον γιο μου, συνεχίζοντας την αλυσίδα.
Σήμερα, στη Νέα Επίδαυρο, μπορεί κάποιοι να με πειράζουν για τον Παναθηναϊκό, αλλά κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει να έχεις μεγαλώσει μέσα στην παναθηναϊκή οικογένεια και να έχεις ζήσει αυτή την ιστορία από πρώτο χέρι.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον αγαπημένο μου συμμαθητή, Γιώργο Πουλάκη, που μου έστειλε αυτή τη φωτογραφία και ξύπνησε μέσα μου αναμνήσεις που δεν πρόκειται να σβήσουν ποτέ.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους