ΑΝΑΡΧΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΟ Ήθελαν κάθε χρόνο να με ντύνουν «καλά» για τον αγιασμό του σχολείου. Με τραβούσαν από τα χέρια κι από τα πόδια (όπως μου λένε) για να μου βάλουν φόρεμα και καλσόν. Κλάμα εγώ...
ΑΝΑΡΧΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΟ Ήθελαν κάθε χρόνο να με ντύνουν «καλά» για τον αγιασμό του σχολείου.
Με τραβούσαν από τα χέρια κι από τα πόδια (όπως μου λένε) για να μου βάλουν φόρεμα και καλσόν.
Κλάμα εγώ.
Πείσμα αυτοί.
Ουρλιαχτό εγώ.
Ντύσιμο με το ζόρι αυτοί.
Δεν ήθελα φόρεμα και καλσόν γιατί δεν μου άρεσε το σώμα μου.
Είχαν φροντίσει να μου το μάθουν από πολύ μικρή ηλικία αυτό κάποιοι καλοθελητές.
Στις συμμαθήτριες μου πήγαιναν τα κοριτσίστικα ρούχα.
Εγώ ήθελα να κρύβομαι γιατί ήμουν χοντρή.
Μια χρονιά, νομίζω όταν θα πήγαινα μεγάλα νήπια, αποφάσισα να μην τους φέρω αντίρρηση.
Να βάλω αυτά που ήθελαν. ΤΙ ΧΑΡΑΑΑΑΑ!!! Ούτε κλάμα ούτε τίποτα το Λιλακι. Μπράβο! Καλό κορίτσι το Λιλάκι! Πήγα λοιπόν έτσι σχολείο και σε όλες μα όλες τις φωτογραφίες είχα τα πόδια μου ανοιχτά και φαινόταν το βρακί μου! 😅 Δεν το έκανα συνειδητά αλλά μάλλον κάτι μέσα μου κλωτσούσε και πήρα εκδίκηση για όλη εκείνη την ντροπή που μου είχαν φορτώσει.
Πήρα εκδίκηση για κάθε κορίτσι που ένιωθε το ίδιο! Και ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΒΑΛΑΝ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΦΟΡΕΜΑ 💪 Το φόρεσα όταν ΕΓΩ ήθελα.
Όπως ήθελα.
Για όσο ήθελα! *Στη φωτογραφία το Λιλάκι με τα μόνα ρούχα που του αρέσει να (μην) φοράει!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους