"Στην PISA κατατάσσουν τους μαθητές σε έξι κατηγορίες, ανάλογα με το πώς τα πήγαν στην εξέταση σε κάθε θέμα. Οι μαθητές που πιάνουν τις κατηγορίες 5 και 6, ας πούμε, είναι τα αστέρια, οι άριστοι...
"Στην PISA κατατάσσουν τους μαθητές σε έξι κατηγορίες, ανάλογα με το πώς τα πήγαν στην εξέταση σε κάθε θέμα.
Οι μαθητές που πιάνουν τις κατηγορίες 5 και 6, ας πούμε, είναι τα αστέρια, οι άριστοι.
Ξέρουν καλά να αντεπεξέλθουν στα θέματα και έχουν τις απαραίτητες δεξιότητες και γνώσεις να αντιμετωπίσουν το οτιδήποτε.
Οι μαθητές που δεν καταφέρνουν να πιάσουν ούτε την κατηγορία 2 (αυτοί που κατατάσσονται στις υποκατηγορίες 1a και 1b δηλαδή) είναι οι ανεπαρκείς.
Αυτοί δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν ούτε στα βασικά.
Δεν μπορούν να καταλάβουν ούτε μια σύντομη παράγραφο, να διαχειριστούν απλά μαθηματικά προβλήματα.
Είναι εντελώς ανέτοιμοι για τις προκλήσεις του πραγματικού κόσμου, κι εδώ δεν εννοώ μόνο το εργασιακό περιβάλλον – είναι τα παιδιά που καλά καλά δεν μπορούν να καταλάβουν τι λέει μια απόδειξη από το ψιλικατζίδικο ή να κάνουν μια απλή πράξη στο χαρτί". "Το ποσοστό των μαθητών από τις χώρες του ΟΟΣΑ που συμμετείχαν στην PISA που κατατάσσεται σε αυτή την κατηγορία των ανεπαρκών και στα τρία θέματα είναι το ιλιγγιώδες 19,7%. 1 στα 5 δεκαπεντάχρονα στον ανεπτυγμένο κόσμο είναι εντελώς ανέτοιμα για τις ανάγκες της ζωής.
Δεν ξέρουν τίποτε.
Ούτε μαθηματικά, ούτε κατανόηση κειμένου, ούτε βασικές επιστημονικές έννοιες". "Στην Ελλάδα το αντίστοιχο ποσοστό είναι 31,4%. Σχεδόν 1 στα 3 παιδιά". "Και βέβαια αυτά είναι που τα πηγαίνουν χάλια και στα τρία ταυτόχρονα.
Υπάρχουν και παιδιά που πιάνουν το «2» σε κάτι από τα τρία, αλλά είναι ανεπαρκή σε ένα ή δύο άλλα.
Τα μισά παιδιά (49,6%) δεν έχουν ούτε τις βασικές δεξιότητες στα μαθηματικά.
Το 44% δεν έχει ούτε τις βασικές δεξιότητες στην κατανόηση κειμένου.
Το 41% δεν ξέρει ούτε τα βασικά στα θέματα της επιστήμης.
Και δύο επιπλέον πράγματα που πρέπει να έχουμε στον νου μας για όλα αυτά είναι τα εξής: πρώτον, ότι όλα αυτά τα ποσοστά χειροτερεύουν και, δεύτερον, πως είναι υψηλότερα από τις περισσότερες άλλες ανεπτυγμένες χώρες.
Τα αντίστοιχα ποσοστά στα παιδιά από την Ελλάδα που συμμετείχαν στην εξέταση το 2009 ήταν 30%, 21% και 25%. Στην Πορτογαλία σήμερα τα αντίστοιχα ποσοστά είναι 35%, 28% και 24%. Στην Εσθονία 17%, 17% και 10%. Στη Σιγκαπούρη 11%, 14% και 10%. Στη Φινλανδία μόνο το 16% των παιδιών τα πηγαίνουν χάλια και στα τρία θέματα. Στη Γαλλία το 21%. Εμείς είμαστε σε πολύ χειρότερη κατάσταση από τις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό". "Το άλλο ποσοστό που αξίζει να κρατήσουμε είναι «0,33%»". "Αυτό είναι το ποσοστό των Ελλήνων και Ελληνίδων 15χρονων που είναι τα «αστέρια». Που τα πάνε πολύ καλά σε όλα.
Που μπορούν να απαντήσουν σωστά στις περισσότερες ερωτήσεις, που κατατάσσονται στις κατηγορίες 5 και 6. 0,33%. Για κάθε 300 παιδάκια στα ελληνικά Λύκεια, μόνο ένα τέτοιο υπάρχει.
Με αναγωγή σε όλο τον πληθυσμό των 15χρονων ανά την Ελλάδα, μιλάμε για λίγο περισσότερα από 300 άτομα.
Μπορεί κάποιος με ασφάλεια να υπολογίσει ότι σε όλα τα Λύκεια της Ελλάδας αυτή τη στιγμή υπάρχουν όλα κι όλα πάνω – κάτω χίλια «αστέρια». Και εδώ, τα πράγματα αφενός χειροτερεύουν σε βάθος χρόνου, και ταυτόχρονα είμαστε πολύ πίσω από άλλες συγκρίσιμες χώρες.
Κοιτάζοντας τις επιμέρους κατηγορίες η εικόνα είναι μαύρη.
Το 2009 ένα 5,6% των παιδιών ήταν αστέρια στην κατανόηση κειμένου – φέτος το ποσοστό είναι 1,2%. Το 2009 το 5,7% ήταν αστέρια στα μαθηματικά – φέτος, 2,1%. Το 2009 3,1% ήταν αστέρια στις επιστήμες – φέτος, 1,4%. Και ποιο είναι το ποσοστό των παιδιών που σαρώνουν και στα τρία στην Πορτογαλία, ας πούμε; 1,5%. Πενταπλάσια αστέρια. Στην Πορτογαλία, που έχουν και παρόμοιο πληθυσμό, δεν έχουν χίλια αστέρια στο λύκειο – έχουν πέντε χιλιάδες. Στην Εσθονία, το 5,1% των μαθητών και μαθητριών είναι σε αυτή την κατηγορία. Στη Σιγκαπούρη, το 15,27%. Ακόμα και η Βουλγαρία μάς περνάει σε αυτό (0,6%)". "Κάθε τρία χρόνια που βγαίνουν τα αποτελέσματα της PISA αυτό, για εμένα, είναι το πιο απογοητευτικό συμπέρασμα.
Δεν είναι καινούργιο, ούτε πρωτότυπο.
Επιβεβαιώνεται και από άλλες έρευνες δεξιοτήτων (και για ενηλίκους) διαχρονικά.
Το πρόβλημά μας δεν είναι μόνον ότι ο μέσος όρος είναι χαμηλός και πως υπερβολικά πολλές και πολλοί στερούνται και των βασικών δεξιοτήτων, αλλά και το ότι έχουμε και ελάχιστες και ελάχιστους στο άλλο άκρο.
Από πού θα προκύψουν οι νέες ιδέες και οι νέες λύσεις, πώς θα πάει μπροστά η κοινωνία, ποιες και ποιοι θα ηγηθούν, θα στελεχώσουν, θα διαμορφώσουν το μέλλον της χώρας μας; Πώς θα τα βγάλουμε πέρα με τόσο λίγα «αστέρια»;" Ολόκληρο το άρθρο, στα σχόλια.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους