Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχει μια σημαντική είδηση στις σημερινές εξελίξεις που νομίζω ότι αξίζει περισσότερη προσοχή.

Πριν από περίπου έναν μήνα, Σαουδική Αραβία, Τουρκία και Πακιστάν υπέγραψαν στη Μέκκα μια συμφωνία που έλεγε, πολύ απλά, ότι επίθεση εναντίον ενός θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων. Οι Χούθι επιτέθηκαν στη Σαουδική Αραβία.

Και όταν τα πράγματα δυσκόλεψαν πραγματικά, σύμφωνα με το Axios, ο Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν τηλεφώνησε δύο φορές στον Τραμπ ζητώντας αμερικανικά πλήγματα στην Υεμένη.

Νομίζω ότι εδώ υπάρχει ένα ερώτημα που δεν αφορά μόνο τη Σαουδική Αραβία.

Αφορά κυρίως την Τουρκία. Η Άγκυρα έχει επενδύσει πολύ στην εικόνα της στρατιωτικής δύναμης που μπορεί να παίξει αυτόνομο ρόλο στη Μέση Ανατολή και ευρύτερα στον μουσουλμανικό κόσμο.

Μόνο που στην πρώτη σοβαρή δοκιμασία της νέας συμφωνίας, το Ριάντ αναζήτησε την αμερικανική στρατιωτική ισχύ και πήρε τηλέφωνο τις ΗΠΑ και όχι την Τουρκία.

Άραγε γιατί η Σαουδική Αραβία δεν εμπιστεύεται την Τουρκία; (Καλά ο Μπιν Σαλμάν ειδικά έχει πολλούς λόγους- Θυμίζω υπόθεση Κασόγκι) Και ο Τραμπ είπε όχι.

Και αυτό το όχι έρχεται να δείξει πωςι άλλο πράγμα είναι να παρουσιάζεσαι ως περιφερειακός εγγυητής ασφαλείας και άλλο να σε αντιμετωπίζουν ως τέτοιο οι ίδιοι οι σύμμαχοί σου όταν αρχίζουν να πέφτουν οι πύραυλοι.

Μέσα από αυτές τις σκέψεις προέκυψε στο Geopolitics & Daily News το σημερινό μας άρθρο όπου εξετάζουμε πίσω από τις γραμμές, πίσω από τους τίτλους ειδήσεων (BEHIND THE HEADLINES) «Όταν ήρθε η ώρα της Μέκκας, ο Μπιν Σαλμάν τηλεφώνησε στον Τραμπ» Γιατί μερικές φορές το σημαντικότερο κομμάτι μιας είδησης δεν είναι αυτό που συνέβη.

Είναι αυτό που κρύβεται από πίσω. Ολόκληρο το άρθρο στον σύνδεσμο στο πρώτο σχόλιο Γιώτα Χουλιάρα Geopolitics & Daily News

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους