Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένας από τους λόγους που με σόκαρε τόσο ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη και, ακόμη περισσότερο, όσα σταδιακά έρχονται στο φως γύρω από τις συνθήκες του, δεν είναι μόνο ότι ήταν ένας τραγουδιστής που γούσταρα πάρα πολύ.

Είναι και κάτι βαθύτερο, πολύ πιο προσωπικό.

Ως άνθρωπος που νοσεί, έχω γίνει ιδιαίτερα ευαίσθητη σε οτιδήποτε αφορά την υγεία και κυρίως σε εκείνη τη λεπτή γραμμή όπου η εμπιστοσύνη ενός ασθενούς συναντά την ευθύνη εκείνου στον οποίο παραδίδει, κυριολεκτικά, το σώμα και τη ζωή του.

Το αν ένας άνθρωπος επιλέγει να κάνει κακό στον εαυτό του με τον τρόπο ζωής του ή ακόμη και να λειτουργεί αυτοκαταστροφικά είναι δική του υπόθεση, όσο δεν βλάπτει κανέναν άλλον.

Όταν όμως εμπιστεύεσαι τη ζωή σου σε ανθρώπους που παρουσιάζονται απέναντί σου ως γιατροί και τους επιτρέπεις να παρέμβουν στο σώμα σου επειδή πιστεύεις ότι γνωρίζουν, ότι μπορούν και, πάνω απ' όλα, ότι θα σε προστατεύσουν, τότε τα πράγματα αλλάζουν δραματικά.

Πολλές φορές κάποιοι με συμβούλεψαν να αφήσω στην άκρη τις θεραπείες και να στραφώ σε «ολιστικές» λύσεις και στην ομοιοπαθητική.

Για σοβαρά προβλήματα υγείας.

Για καταστάσεις που μπορούν ανά πάσα στιγμή να απειλήσουν τη ζωή μου.

Και όταν λέμε ομοιοπαθητική, ας εξηγήσουμε και κάτι πολύ απλά.

Πολλά ομοιοπαθητικά σκευάσματα παρασκευάζονται με αλλεπάλληλες αραιώσεις της αρχικής ουσίας, ξανά και ξανά, μέχρι που στις υψηλές αραιώσεις είναι πιθανό να μην έχει απομείνει ούτε ένα μόριο από αυτήν.

Κι εμένα, λοιπόν, για μια ασθένεια που μπορεί να μου στοιχίσει τη ζωή, κάποιοι μου πρότειναν ουσιαστικά να εμπιστευτώ το νερό αντί για την ιατρική.

Γι' αυτό με ανατριχιάζουν όσα καταγγέλλονται τώρα.

Όχι μόνο οι θεραπείες, όπως η πλασμαφαίρεση, σε έναν χώρο που, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, δεν είχε την αντίστοιχη αδειοδότηση, αλλά κυρίως οι μαρτυρίες ανθρώπων που υποστηρίζουν ότι τους έλεγαν να μην κάνουν χημειοθεραπεία και ότι θα θεραπεύονταν διαφορετικά.

Γιατί ο άρρωστος άνθρωπος είναι ευάλωτος. Φοβάται. Πονάει.

Και όταν κάποιος του υποσχεθεί ότι υπάρχει ένας ευκολότερος δρόμος προς τη σωτηρία, θέλει απελπισμένα να τον πιστέψει.

Κι εκεί ακριβώς βρίσκεται για μένα το πιο τρομακτικό σημείο όλης αυτής της ιστορίας.

Μπορείς να παίξεις με τα χρήματα ενός ανθρώπου, με την αφέλειά του, ακόμη και με την ελπίδα του.

Με τη ζωή του όμως δεν έχεις κανένα δικαίωμα να παίξεις.

Η ιατρική είναι λειτούργημα.

Ο άνθρωπος που κάθεται απέναντί σου δεν σου παραδίδει απλώς ένα σώμα για να το θεραπεύσεις.

Σου παραδίδει τον φόβο του, την αγωνία του, την ελπίδα του να ζήσει.

Και δεν μπορώ να καταλάβω τι πρέπει να έχει νεκρώσει μέσα σε έναν άνθρωπο για να κοιτάξει στα μάτια κάποιον που φοβάται ότι μπορεί να πεθάνει και, αντί να προστατεύσει την πιο ευάλωτη στιγμή της ζωής του, να την εκμεταλλευτεί.

Χρειάζεται μεγάλη προσοχή στο ποιους ακούτε και σε ποιους εμπιστεύεστε την υγεία σας, ειδικά όταν πρόκειται για σοβαρές παθήσεις.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους