Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γιατί "πρέπει" ο ένας να την λέει στον άλλον με το παραμικρό; Γιατί άμα πεις «εγώ το βλέπω αλλιώς», πρέπει ντε και καλά να ακολουθήσει το «ναι, αλλά εσύ δεν ξέρεις»; Γιατί μια απλή κουβέντα για ένα τραγούδι, μια ομάδα, μια ταινία, μια πολιτική άποψη ή ακόμα και για το αν ο καφές πίνεται σκέτος, καταλήγει λες και μπήκαμε σε ρινγκ και περιμένουμε τον διαιτητή να σηκώσει το χέρι του νικητή; Έχουμε γίνει λίγο περίεργη φάση.

Δεν συζητάμε για να ακούσουμε τον άλλον.

Συζητάμε (αν το κάνουμε κι αυτό πλέον) για να τον κερδίσουμε.

Δεν υπερασπιζόμαστε απλώς την άποψή μας.

Πολύ πιθανόν να υπερασπιζόμαστε το εγώ μας.

Γιατί κάπου εκεί μέσα έχει μπει η ιδέα ότι αν ο άλλος έχει δίκιο, εμείς χάσαμε.

Και άμα χάσαμε, πρέπει οπωσδήποτε να ρίξουμε και μια μπηχτή, έτσι για το γόητρο.

Το ίντερνετ βέβαια έχει απογειώσει την όλη φάση.

Πίσω από μια οθόνη είναι πανεύκολο να την πεις στον άλλον.

Δεν βλέπεις πρόσωπο, δεν βλέπεις έκφραση, δεν ακούς φωνή.

Βλέπεις μόνο μια άποψη που σου τη σπάει.

Και κάπου εκεί ξεκινάει το γνωστό πανηγύρι των σχολίων.

Γιατί όμως τόσο ζόρι να αποδείξουμε ότι εμείς είμαστε οι σωστοί; Ίσως γιατί πολλές φορές δεν υπερασπιζόμαστε την άποψή μας.

Υπερασπιζόμαστε την εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας.

Και όταν κάποιος μας την κουνήσει λίγο, αντί να πούμε «μπορεί να κάνω και λάθος», βγάζουμε νύχια (κι όχι μόνο). Μόνο που το «μπορεί να κάνω και λάθος» δεν είναι ήττα.

Είναι επίπεδο.

Το να μπορείς να διαφωνείς χωρίς να προσβάλλεις, να ακούς χωρίς να περιμένεις τη σειρά σου για να απαντήσεις και να αφήνεις τον άλλον να έχει διαφορετική άποψη χωρίς να χρειάζεται να του κάνεις διάλεξη... αυτό θέλει περισσότερο χαρακτήρα από το να πετάξεις την εξυπνάδα της ημέρας.

Δεν χρειάζεται κάθε κουβέντα να έχει νικητή.

Δεν είναι όλα πρωτάθλημα.

Μερικές φορές ο άλλος απλώς γουστάρει κάτι που εσύ δεν γουστάρεις.

Και ξέρεις κάτι; Δεν πειράζει.

Εσύ άκου Queen, κάποιος άλλος Slayer, ένας άλλος Iron Maiden και ο παραδίπλα ελληνικό σκυλάδικο.

Ζούμε όλοι στον ίδιο πλανήτη ρε μπρο. 😎 Και αν δεν συμφωνούμε; Τέλεια.

Μπορούμε να διαφωνήσουμε όμορφα κι ωραία, να γελάσουμε, να πιούμε μια μπύρα και να συνεχίσουμε τη ζωή μας χωρίς να χρειαστεί να αποδείξουμε ποιος είναι ο πιο ψαγμένος τύπος του τετραγώνου.

Από την άλλη μεριά του θέματος, το να μη θέλεις να προσβάλλεις τον άλλον δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάθεσαι να τρως τα πάντα αμάσητα.

Υπάρχουν στιγμές που η κουβέντα παύει να είναι διαφωνία και γίνεται ασέβεια.

Εκεί χρειάζεται το όμορφο στοπ (μιας κι είστε ομορφόπαιδα). Όχι με φωνές, όχι με βρισίδια, όχι με το να κατέβεις στο επίπεδο του άλλου.

Γιατί τελικά, ίσως η μεγαλύτερη μαγκιά δεν είναι να έχεις πάντα δίκιο. Ίσως είναι.. να μη χρειάζεται πάντα να την πεις στον άλλον. #greekrockculture

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους