Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Θεέ μου, γιατί τον Μαζωνάκη και όχι τον Άδωνι Γεωργιάδη» Αυτά τα λόγια είπε ένας γεμάτος από πρωτοφανές μίσος νεαρός άντρας και απέσπασε πάνω από 50.000 likes.

Με άλλα λόγια, είπε ότι αντί να πεθάνει ο αγαπημένος μας τραγουδιστής Γιώργος Μαζωνάκης (Γιωργάρα, πονέσαμε), έπρεπε να πεθάνει ο δεξιός πολιτικός και υπουργός υγείας της Ελλάδας.

Όπως λέω και ξαναλέω, με μεγάλο προσωπικό συγγραφικό κόστος (πιθανώς και στις διεθνείς φιλοδοξίες μου, επειδή έχει κάνει κατάληψη η αριστερά στον αγγλοσαξονικό και παγκόσμιο χώρο του βιβλίου), η πλειοψηφία των νεο-αριστερών σήμερα δείχνουν άτομα στα οποία, δυστυχώς, συνυπάρχουν τουλάχιστον δύο αδούλευτες ψυχικές διαταραχές, καθώς και μια τρομερή –έτσι κι αλλιώς– ροπή στο μίσος, πιθανώς από τα παιδικά τους κιόλας χρόνια, η οποία επιταχύνθηκε με την κατόπιν αριστερή πλύση εγκεφάλου που υπέστησαν σε τεράστιες ποσότητες και συστηματικά επί πολλά χρόνια.

Και επειδή αναρωτήθηκε ο υπουργός γιατί τόσο πολύ μίσος, η συνοπτική απάντηση είναι όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με το καταστροφικό για τον ψυχικό τους κόσμο γεγονός ότι αφενός δεν βλέπουν ελπίδα πτώσης της κυβέρνησης που μισούν τόσο πολύ, οπότε χειροτερεύουν ολοένα περισσότερο με την ιδέα ότι η κεντροδεξιά παράταξη θα έχει και τρίτη τετραετία ως κυβέρνηση, και αφετέρου είναι πραγματικά απογοητευμένοι με τα όσα κωμικοτραγικά βλέπουν να συμβαίνουν στα κόμματα της αριστεράς.

Και, φυσικά, επειδή ο υπουργός υγείας είναι με διαφορά η πιο έντονη προσωπικότητα (με τα καλά και τα κακά της) αυτής της παράταξης, συγκεντρώνει το περισσότερο μίσος.

Και θα μοιραστώ μαζί σας και μια σπάνια και γλυκόπικρη εμπειρία μου με θέμα τον υπουργό Άδωνι Γεωργιάδη Άδωνις Γεωργιάδης - Adonis Georgiadis, την οποία θα την αναφέρω και σε κάποιο σημείο στο επόμενο συγγραφικό μου έργο: Μερικοί θα θυμάστε ότι πριν από λίγους μήνες επισκέφθηκα εκτάκτως το νοσοκομείο ΚΑΤ μετά από ένα τροχαίο (με χτύπησε μια κυρία από πίσω) και παρέμεινα στον χώρο για περίπου 5 ώρες.

Λίγο πριν αποχωρήσω, δημοσίευσα ένα διθυραμβικό κείμενο για τους γιατρούς, το νοσηλευτικό προσωπικό, τις καθαρίστριες και τους υπαλλήλους ασφαλείας (security), το οποίο συνόδευα με μια σελφι φωτογραφία μου που φαινόταν και το προστατευτικό κολάρο στον λαιμό μου.

Δεν ανέφερα ούτε μισή λέξη για τον υπουργό και την κυβέρνηση.

Μάλιστα, έλαβα συγκινητικά μηνύματα από ιατρικούς συλλόγους της χώρας στα οποία με ευχαριστούσαν για τα εγκωμιαστικά μου λόγια γι' αυτούς (εκείνη τη δημοσίευση την είδαν μισό εκατομμύριο μεμονωμένα άτομα). Αργότερα, λαμβάνω ένα μήνυμα από μια διαδικτυακή φίλη μου (όχι απλά ακόλουθος της σελίδας μου) στο οποίο κοντολογίς μου έλεγε: «Συγνώμη Τάσο μου, θα σε διαγράψω ❤️. Το ξέρω καλά ότι είμαι υπερβολική τώρα, αλλά δεν τον μπορώ καθόλου τον Άδωνι Γεωργιάδη.

Ξέρω ότι μάλλον κάνω λάθος που σε διαγράφω, και σου ζητάω και πάλι συγγνώμη, να είσαι πάντα καλά! :) ❤️» (Και πράγματι με διέγραψε, χωρίς να έχω πει την παραμικρή λέξη για τον υπουργό, απλώς έτυχε αυτός να δει τη δημοσίευσή μου και να την κοινοποιήσει) Ναι, σωστά καταλάβατε.

Μου έβαζε και καρδούλες (και τις εννοούσε) και πράγματι έδειχνε ότι ως έναν βαθμό κατανοεί την ακραία υπερβολή της και το αδιαχείριστο μίσος της και ντρεπόταν λίγο γι' αυτά που μου έγραφε! Ειλικρινά, με αγάπη και καλή πρόθεση, θα σας παροτρύνω για άλλη μια φορά να πάτε σε έναν καλό ψυχίατρο κατευθείαν – δεν είναι τίποτα στις μέρες μας το να χτυπήσεις το κουδούνι ενός ψυχίατρου.

Είναι ίδιας κλίμακας ενέργεια με εκείνη του να πάτε σε έναν παθολόγο.

Όχι πρώτα στον ψυχολόγο όμως, μη χαθεί κι άλλος χρόνος.

Και είμαι ο τελευταίος στη Γη που θα υποτιμήσει το θεραπευτικό θαύμα της καλής και επίμονης ψυχοθεραπείας (αρκεί να γίνεται από καλό και απαραιτήτως ΟΧΙ ΜΕΡΟΛΗΠΤΙΚΟ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ψυχολόγο, διότι τότε θα επέλθει η καταστροφή σας). Χρειάζεστε βοήθεια, την οποία πρέπει να πάρετε το συντομότερο δυνατόν αν αγαπάτε τον εαυτό σας.

Η πολιτική αντιπαράθεση σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί τέτοιες βαθιά σκοτεινές συμπεριφορές, πόσο μάλλον βόμβες στα σπίτια πολιτικών, και συχνά υπάρχει ο ύπουλος κίνδυνος να μείνετε για μια ζωή αδιάγνωστοι ασθενείς και ως εκ τούτου αθεράπευτοι, επειδή κατασκευάζετε μια κανονικότητα στο μυαλό σας βλέποντας και πολλούς άλλους να λειτουργούν ομοίως, και επίσης να σας ανταμείβουν με χιλιάδες likes.

Και ο παράφρονας Αδόλφος Χίτλερ το 1939, θα λάμβανε εκατομμύρια likes (περισσότερα και από τον Λιονέλ Μέσι), εάν υπήρχε τότε η πλατφόρμα facebook. Υ.Γ. Δεν ανήκω σε κανένα πολιτικό κόμμα ή χώρο για διαφορετικούς λόγους, και δεν ψηφίζω εδώ και πάνω από δέκα χρόνια.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους