Ταξίδι με μηχανή 4η μέρα: 7 Αυγούστου, Κούκες και Φουσέ-Αρέζ (Αλβανία) Ρίχνω μια τελευταία ματιά στο όμορφο Πρίζερν, φορτώνω μηχανή και την φουλάρω με βενζίνη 1,45 ευρώ το λίτρο! Αφήνω το Κόσοβο και...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Εκεί δεν υπάρχει κάνενας έλεγχος, κόβουν τα αυτοκίνητα λίγο ταχύτητα και περνούν.

Εμένα μου ζήτησαν ταυτότητα γιατί όπως έκοψα με κοίταξε ο αστυνόμος και του είπα χαλόου! Στην αρχή πάω σταθερά με 120 χλμ σε πολύ καλό αυτοκινητόδρομο, γιατί όταν είχα περάσει παλιότερα από Ελλάδα Αλβανία είχε παντού ραντάρ κι αυστηρά όρια.

Εδώ όμως είναι αυτοκινητόδρομος (έχει και διόδια, αλλά μόνο σε ένα σημείο) και φαίνεται πώς ισχύουν άλλοι νόμοι! Πώς το καταλαβαίνω αυτό; Με προσπερνούν οι Μερσεντές με τις γερμανικές πινακίδες με 180 χλμ.

Ε, κάποια στιγμή παρασύρθηκα κι εγώ κι άνοιξα λίγο... Η φύση πανέμορφη και η πρώτη μου στάση είναι στην πόλη Kukës.

Από ένα καφέ ψηλά φωτογραφίζω την πόλη και τη λίμνη Fierza (μεγάλη τεχνητη λίμνη). Τι ωραία που είναι τα βουνά το καλοκαίρι! Συνεχίζω με μια μικρή περιήγηση στα βουνά της περιοχής πριν πάω εκεί που θέλω.

Πρόσφατα είχα δει φωτογραφίες από Έλληνες που είχαν πάει με τις μηχανές εκεί και είχα ζηλέψει (αυτοί μπήκαν και χώμα). Πραγματικά εντυπωσιακή φύση (θυμίζει φυσικά Ελλάδα κι όχι κεντρική Ευρώπη) και στροφές πολλές και δύσκολες.

Ευτυχώς η μηχανή μου πάει παντού εύκολα και μάλιστα διασκεδάζω με τις στροφές! Μετά τη φωτογραφία της τουαλέτας, αρχίζουν οι φωτογραφίες από το Φουσέ-Αρέζ.

Μικρή πόλη ανάμεσα στα βουνά.

Το φυσικό περιβάλλον είναι μεν υπέροχο, η πόλη όχι κάτι ιδιαίτερο.

Ήρθα για 2 λόγους: γιατί ήξερα ότι θα ευχαριστηθώ οδήγηση και φύση και γιατί είναι η αφετηρία του αγώνα που θα έτρεχα το επόμενο πρωί.

Εδώ θα μείνω 2 νύχτες.

Είχα μαζί μου 2 μπλουζάκια που έγραφαν πάνω ελληνικά.

Είναι ένα κόλπο που κάνω για να πίνω δωρεάν καφέ στην Αλβανία και πιάνει! Εντάξει για να μην είμαι όλη μέρα μόνος μου το κάνω.

Ξέρω ότι αργά ή γρήγορα κάποιος θα μου πιάσει τη συζήτηση, θα θελήσει να με κεράσει καφέ και να μου πει την εμπειρία του από Ελλάδα.

Αυτό που δεν περίμενα και το είδα αρκετές φορές να συμβαίνει είναι πόσο καλές αναμνήσεις έχουν από Ελλάδα! Είναι η τέταρτη φορά που επισκέπτομαι την Αλβανία και έχω πάει σε πολλά μέρη της.

Όταν πρωτοπήγα το 2015 στα Τίρανα ρωτούσα στα ελληνικά για κάποιο μέρος που έψαχνα και κάποιος με πήγαινε εκεί (μπορεί και να άφηνε τη δουλειά του για να μου δείξει). Μου μιλούν για την ελληνική φιλοξενία, για ανθρώπους που τους φέρθηκαν πραγματικά καλά και έτσι γύρισαν στην Αλβανία με τις καλυτερες αναμνήσεις.

Ο οδηγός ενός δημάρχου (δεν θυμάμαι το όνομά του παρόλο που κάναμε καλή παρέα) μου είπε πολλές ιστορίες με ενδιαφέρον.

Μου είπε επίσης ότι όταν ξαναγύρισε στην Αλβανία μετά από 10 χρόνια οι Αλβανοί ήταν πιο φιλόξενοι από αυτούς που άφησε και κατά την γνώμη του αυτό το έμαθαν από τους Έλληνες.

Από την άλλη ο Aldrit που μιλάει καλύτερα ελληνικά από αλβανικά (και που μιλάει καλύτερα ελληνικά από μένα), γεννήθηκε Ελλάδα, πήγε σχολείο, σπούδασε και αναγκάστηκε να πάει πρόσφατα Αλβανία να μείνει μόνιμα, γιατί στην Ελλάδα δεν του δίνουν χαρτιά, τον θεωρούν ξένο! Η διοργάνωση του αγώνα ήταν σχεδόν άψογη και η φιλοξενία μοναδική.

Μας είχαν φαγητό για 2 μέρες (πρωινό, μεσημεριανό, βραδινό) δωρεάν και μάλιστα καλό φαγητό! Για τον αγώνα όμως θα μιλήσω άλλη φορά, γιατί είναι την επόμενη μέρα.

Πίνω την μπίρα μου, τρώω μαζί με άλλους αθλητές και πάω να ξαπλώσω στο γυμναστήριο του σχολείου διαβάζοντας ένα γιαπωνέζικο μυθιστόρημα που πήρα από το ξενοδοχείο στο Πόρτο (το Μάιο που πέρασε- άφησα στη θέση του ένα ελληνικό αστυνομικό). Πρέπει να ξυπνήσω στις 5:45 το πρωί γιατί έχω ΑΓΩΝΑ ! #diafragma26 #ταξίδι01

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους