Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πιστεύω την γυναίκα που βρίσκει το θάρρος να καταγγείλει τον κακοποιητή της, όποτε και να το κάνει, με όποιον τροπο και να το κάνει.

Για την ιστορία αυτή έχουν ήδη ειπωθεί πολλά, πολλά που θα έπρεπε να είναι ήδη λυμένα, πολλά που είναι απογοητευτικό να παραμενουν ανοικτα.

Δυο σκέψεις κι απο μένα.

Το να επιλεγεί ένα άτομο να καταγγείλει εν ανωνυμία και τόσο περιγραφικά δε σημαίνει πως η καταγγελία εκτίθεται ως έργο για εμας τους αναγνώστες, δεν είναι λογοτεχνημα να πουμε που μας πείθει και που χάσκει.

Όπως και σε όλες τις περιπτώσεις καταγγελίας κακοποίησης που εχουν προηγηθεί, το θύμα πρέπει να βρει χώρο να μιλήσει, και τα θύματα που δεν εχουν μιλήσει να βρουν το θάρρος απο την κίνηση της για να το κάνουν και αυτές.

Αυτη ειναι η διαδικασια, δεν είναι κλειδαρότρυπα, και ειναι Δική μας υποχρέωση να συμβεί ομαλά και άνετα.

Και κάτι -κυρίως- για τους άντρες.

Οι φίλοι μας, οι άνθρωποι γενικά, δεν ειναι ποτέ ενα πράγμα.

Και υπαρχουν πράξεις που εαν τις διαπράττουν δεν θα εμφανιστούν μετα με μια ταμπέλα "προσοχή, κατι κακό συμβαίνει" για να ξέρουμε.

Δεν ξέρουμε, πλην μπορεί να έχουμε δείγματα και να έχουμε δώσει ελλιπή σημασία.

Εάν κάποιος υπάρξει κακοποιητικος, το επόμενο πρωί δεν θα εμφανιστεί με κέρατα στον καθρέφτη.

Η κακοποίηση χαράσσει την ψυχή του θυματος ακριβώς οπως περιγραφεται στην καταγγελία, το θύμα θα το βλέπει στον καθρέφτη, θα γραφει επανω της, ο θύτης μπορεί να το "κουβαλάει", μπορει -και συνηθως- όχι.

Το ιδιο ισχύει και για εμας τους ίδιους, το ιδιο ισχύει και για τον εαυτό μου.

Δεν είναι απλά η ώρα, είναι πια βαθύ σκοτάδι για να τελειώσουμε με την κουλτούρα του "κυνηγάω για το μουνί μου". Οπως η πολιτική ορθότητα απαιτεί απλώς να πάψεις να εισαι μαλάκας προς άλλους ανθρώπους, έτσι και το να μην τραυματισεις εναν άνθρωπο με τις πράξεις σου σε μια τοξική σχεση που "απο το πουθενά μπορει να βρεθουμε κακοποιητες", απαιτεί απλώς να εισαι εκεί οταν συμβαινει η οποία "σχεση", να κοιτάς στα ματια, να κοιτάς τα χέρια, να μετράς τις αναπνοές της -ναι, ισχύει και για τις αναπνοες "του", συμφωνούμε, πιο σπάνια ομως. Το ζήτημα ειναι να είμαστε εδώ για κάθε θύμα. Αστερίσκοι δεν χωράνε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους