Μια αλλοιώτικη γνωριμία θα έχουμε σήμερα. Πάμε να γνωρίσουμε το Σινέ Ίρις στη κωμόπολη της Λαπήθου, κατόπιν παράκλησης ενός καλού φίλου. Το «Σινέ Ίρις» (Cine Iris) ήταν ένας ιστορικός, εμβληματικός...
Μια αλλοιώτικη γνωριμία θα έχουμε σήμερα. Πάμε να γνωρίσουμε το Σινέ Ίρις στη κωμόπολη της Λαπήθου, κατόπιν παράκλησης ενός καλού φίλου.
Το «Σινέ Ίρις» (Cine Iris) ήταν ένας ιστορικός, εμβληματικός κινηματογράφος (θερινός και χειμερινός) που λειτουργούσε στην κατεχόμενη σήμερα Λάπηθο.
Αποτελεί ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς της Κύπρου, στενά συνδεδεμένο με τις μνήμες των προσφύγων πριν από την τουρκική εισβολή του 1974.
Θεωρείται ότι υπήρξε ο πρώτος κινηματογράφος με πανοραμική οθόνη σε ολόκληρη την Κύπρο.
Βρίσκεται στην ενορία του Τιμίου Προδρόμου.
Είναι χτισμένο σε ένα χαρακτηριστικό σημείο, κάτω από τον μεγάλο βράχο του σχολείου της Λαπήθου και κοντά στο παλιό νεοκλασικό κτήριο του Δημαρχείου.
Πρόσφερε ψυχαγωγία στους κατοίκους της περιοχής, λειτουργώντας τόσο ως χειμερινός όσο και ως θερινός κινηματογράφος μέχρι το 1973–1974.
Μετά την εισβολή, το κτήριο εγκαταλείφθηκε και η ξεθωριασμένη του οθόνη έμεινε να θυμίζει το παρελθόν.
Η ιστορική και συναισθηματική αξία του κινηματογράφου είναι τόσο μεγάλη που ενέπνευσε τη λογοτεχνία.
Το 2024, ο συγγραφέας Γιώργος Χαριτωνίδης εξέδωσε το βιβλίο με τίτλο «Το Σινέ Ίρις παρουσιάζει: Με πρωταγωνιστή τον Άκη» (Εκδόσεις Κέδρος). Το βιβλίο ξεδιπλώνει τις αναμνήσεις δύο παιδιών που μεγάλωσαν στη Λάπηθο, χρησιμοποιώντας το σινεμά ως σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής.
Να σημειώσουμε ότι υπήρχε και παλαιότερος κινητογράφος θερινός και χειμερινός του «Καζέλη» στην ενορία του Αποστόλου Λουκά όπου πρόσφερε και αυτός ψυχαγωγία με τις κινηματογραφικές ταινίες του.
Στον περίβολό του υπήρχαν τραπεζάκια που κάθονταν οι οικογένειες και απολάμβαναν την κυριακάτικη συνήθως έξοδο τους με το ποτό, το αναψυκτικό, το γλυκό τους περιμένοντας την έναρξη της ταινίας. Στο Σινέ Ίρις παρουσιάστηκε και η πρώτη εκδήλωση με πρωτοβουλία του καθηγητή Μίκη Σιακαλλή.
Μια μικρή ομάδα νέων παρουσίασαν χορούς και τραγούδια τα οποία επιμελήθηκε ο ίδιος μαζί με την σύζυγο του την Μάρω.
Αφιέρωναν τα βράδια τους για να προετοιμάσουν αυτήν την εκδήλωση που τελικά είχε πολύ μεγάλη επιτυχία και είχαν πρόσκληση να την παρουσιάσουν και σε άλλα μέρη.
Αυτή η πετυχημένη εκδήλωση ήταν και το έναυσμα για περαιτέρω εκδηλώσεις.
Δυστυχώς όμως η τουρκική εισβολή διέλυσε και τα όνειρα και τις προσδοκίες και του Μίκη και της μικρής ομάδας που με τόση χαρά προσέρχονταν τα βράδια για να δημιουργήσουν κάτι όμορφο και ωφέλιμο για τον κόσμο της Λαπήθου.
Ευτυχώς για τον Μίκη και την Μάρω δημιούργησαν στην προσφυγιά το χορευτικό συγκρότημα «Οι Αδούλωτοι» που είχε πολύ μεγάλη επιτυχία και στην Κύπρο και στο εξωτερικό. Αυτό τιμά και τις δύο κωμοπόλεις, της Λαπήθου και του Καραβά. Φωτό : Ανδρέας Χειμωνίδης
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους