Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ, για πάντα ένας θρύλος του Θρύλου (ότι και να γίνει) Αυτό που κάνω τώρα δεν το έχω ξανακάνει στα χρόνια που ασχολούμαι με το RedScouter. Δεν θα δώσω κάποια είδηση που ανίχνευσα...
Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ, για πάντα ένας θρύλος του Θρύλου (ότι και να γίνει) Αυτό που κάνω τώρα δεν το έχω ξανακάνει στα χρόνια που ασχολούμαι με το RedScouter.
Δεν θα δώσω κάποια είδηση που ανίχνευσα, αλλά θα δώσω την άποψη μου για κάτι.
Την ταπεινή μου άποψη για όσα διαδραματίζονται τις τελευταίες μέρες στην ομάδα που υποστηρίζω και έχουν σχέση με τον προπονητή μας.
Να ξεκαθαρίσω ότι θεωρώ (και τίποτα δεν θα μου αλλάξει αυτή τη γνώμη) ότι ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ έχει περάσει ήδη στην αιωνιότητα του Ολυμπιακού.
Είναι ένας από τους "αθάνατους" προπονητές της ομάδας ποδοσφαίρου, μαζί με τον Μπούκοβι (δεν τον πρόλαβα, από τις αφηγήσεις), τον Μπάγεβιτς, τον Λεμονή και τον Βαλβέρδε.
Ίσως μάλιστα να είναι και πρώτο το όνομα του στη λίστα των "αθανάτων". Και ο λόγος προφανής (αν και όχι ο μόνος): UEFA Europa Conference League! Ας πάμε όμως στο σήμερα και το λόγο που γράφεται το παρόν "σεντόνι". Η ομάδα σήμερα δείχνει να είναι άρρωστη και ψάχνει φάρμακο.
Για την ακρίβεια δείχνει άρρωστη τους τελευταίους μήνες.
Βάζουμε γκολ με το σταγονόμετρο, τρώμε χαζά γκολ, αλλά το χειρότερο είναι ότι τα περισσότερα παιχνίδια μας δεν "βλέπονται". Το θέαμα που παρουσιάζουμε είναι από βαρετό και προβλέψιμο έως και αποτρόπαιο κάποιες φορές.
Για το ποιος είναι ο λόγος (ή οι λόγοι) που συμβαίνει το παραπάνω, όλοι έχουν την άποψή τους και όλοι θεωρούν ότι έχουν δίκιο.
Είτε θεωρούν ότι φταίει ο προπονητής, είτε φταίει ο πρόεδρος, είτε φταίνε και οι δύο (και όχι μόνο αυτοί). Μάλιστα ίσως όντως να έχουν δίκιο, όλοι.
Άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο.
Δεν είναι αυτό το θέμα μας όμως.
Δεν είναι αυτό που (θα έπρεπε να) μας καίει τώρα.
Αυτό που μας καίει είναι να δούμε αν μπορεί να διορθωθεί και αν ναι, πως.
Έγιναν αρκετές και πολύ καλές μεταγραφές.
Φυσικά κάποιες έγιναν αργά (τότε μόνο μπορούσαν να γίνουν μεταγραφές όπως του Πουέρτα και του Μπέιλι), αλλά έγιναν.
Φτάνουν όμως οι μεταγραφές; Σίγουρα όχι.
Κάτι πρέπει να αλλάξει ο προπονητής.
Αν όχι, τότε πρέπει να αλλάξει ο ίδιος ο προπονητής.
Επανέρχομαι στο τι είναι για μένα ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ.
Είναι ένα σύμβολο, ένας άνθρωπος που θα σέβομαι και θα τιμώ πάντα (όπως όλη την ομάδα του Conference). Αυτό όμως κάτι μου θυμίζει.
Μου θυμίζει το τι ένιωθαν και έλεγαν οι "απέναντι" (οι παναθηναϊκοί) για τον Αταμάν.
Αν και δεν υπάρχει καμία απολύτως σχέση στο χαρακτήρα και τη συμπεριφορά των δύο προπονητών, δεν μπορώ να μην δω τις ομοιότητες. Ο Τούρκος προπονητής ήταν αυτός που ήταν στο τιμόνι των "πράσινων" όταν πήραν την 7η EuroLeague και για αυτό τον λάτρεψαν.
Πέρσι όμως το θέαμα που παρουσίασε η ομάδα του ήταν τραγικό.
Και ενώ όσοι δεν ήταν παναθηναϊκοί αυτό το έβλεπαν και πολύ σωστά προέβλεπαν ότι οι "πράσινοι" δεν θα πετύχαιναν κάτι όλη τη χρονιά, οι ίδιοι οι οπαδοί της ομάδας εθελοτυφλούσαν, ίσως και λόγω της αγάπης προς τον Αταμάν.
Και ακόμη και όταν έγιναν μεταγραφές (τεράστια προσθήκη ο Χέιζ-Ντέιβις), δεν άλλαξε κάτι επί της ουσίας.
Έγινε ξαφνικά κακός προπονητής ο Αταμάν πέρσι; Όχι βέβαια.
Ο ίδιος που πήρε τις κούπες με την Εφές ήταν, ο ίδιος που την πήρε με τον Παναθηναϊκό ήταν.
Ο ιδιοκτήτης του ΠΑΟ πάντως πίστευε όλη τη σεζόν (σίγουρα επηρεασμένος και από το συναισθηματικό κομμάτι) ότι ο προπονητής του μπορούσε να αντιστρέψει τα πράγματα, για αυτό και τον στήριξε.
Βέβαια το πλήρωσε.
Έχασαν τα πάντα προτού το πάρει απόφαση ότι πρέπει να τον αλλάξει.
Και σκέφτομαι λοιπόν (μιλώντας μόνο για τον εαυτό μου), μήπως έχω πέσει στην ίδια παγίδα με τους παναθηναϊκούς.
Μήπως υπάρχουν εξόφθαλμα πράγματα και εγώ αρνούμαι να τα δω λόγω συναισθήματος; Αλήθεια δεν ξέρω.
Σε κάθε περίπτωση πάντως κάτι πρέπει να αλλάξει στην ομάδα.
Αν ο Αταμάν έμενε στον ΠΑΟ, θα μπορούσε να αλλάξει την εικόνα της ομάδας του.
Δεν νομίζω, και προφανώς την ίδια γνώμη είχε και ο ιδιοκτήτης του για αυτό και τι έκανε; Έφερε ως αντικαταστάτη του τον καλύτερο προπονητή που μπορούσε, τον Ομπράντοβιτς.
Τι μπορεί να κάνει η διοίκηση της ομάδας μας; Δύο δρόμοι υπάρχουν και είναι ξεκάθαροι: Είτε θα (πρέπει να) στηρίξει (και πάλι) δημόσια τον προπονητή και θα περιμένει να πάρει αποφάσεις το επόμενο καλοκαίρι, είτε θα πάρει την (σκληρή) απόφαση να αλλάξει τώρα προπονητή (φέρνοντας τον καλύτερο που μπορεί). Με όποιο ρίσκο συνοδεύει την κάθε κίνηση.
Θα πρέπει όμως να γίνει μετά από μεγάλη σκέψη, αλλά κυρίως θα πρέπει να γίνει άμεσα.
Η ομάδα δεν μπορεί να ζει μέσα σε γκρίζα σύννεφα.
Δεν μπορεί να μην ξέρουν οι παίκτες αν ο προπονητής τους θα συνεχίσει να είναι στον πάγκο της ομάδας και την επόμενη ημέρα καθώς οι υποχρεώσεις τρέχουν.
Ο κυριότερος λόγος πάντως για τον οποίο πρέπει να παρθούν άμεσα οι αποφάσεις είναι γιατί δεν του αξίζει αυτό που ζει τις τελευταίες μέρες ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ.
Δεν αξίζει ούτε την γκρίνια που δεν κόβεται, αλλά αντίθετα φουντώνει (και με ανακοινώσεις). Δεν αξίζει και τους ψιθύρους και τις συζητήσεις που γίνονται αυτές τις μέρες για το μέλλον του, με ονόματα πιθανών αντικαταστατών να εμφανίζονται σε σάιτ και social media.
Τι θα έκανα εγώ αν έπρεπε να πάρω την απόφαση; Αλήθεια δεν ξέρω.
Σίγουρα δεν συμφωνώ με πολλές από τις αποφάσεις και τις επιλογές του Μεντιλίμπαρ.
Θεωρώ ότι πρέπει να το δει αλλιώς (αν μείνει). Μπορεί; Θέλει; Αν ναι, ίσως να λειτουργούσα (πιο πολύ) με το συναίσθημα και να τον κρατούσα για το υπόλοιπο, με (σοβαρό) κίνδυνο να χάσουμε τα πάντα.
Ευτυχώς δεν είμαι εγώ που αποφασίζω.
Ότι και να γίνει όμως, όποια απόφαση και να παρθεί, δεν πρόκειται να αλλάξει αυτό που έγραψα στον τίτλο. Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ, θα είναι για πάντα ένας θρύλος του Θρύλου.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους