Από τον Βαξεβάνη δεν περίμενα κάτι καλύτερο έτσι κι αλλιώς. Τον έχω κράξει ένα σωρό φορές στο παρελθόν για διάφορα κατάπτυστα. Το κείμενό του όμως φωτίζει πολλές παθογένειες μέσα από το σκοτάδι του...
Από τον Βαξεβάνη δεν περίμενα κάτι καλύτερο έτσι κι αλλιώς. Τον έχω κράξει ένα σωρό φορές στο παρελθόν για διάφορα κατάπτυστα.
Το κείμενό του όμως φωτίζει πολλές παθογένειες μέσα από το σκοτάδι του. 1) Η πρώτη είναι ότι υπάρχει στην ευρύτερη κοινωνία μια αρκετά εκτεταμένη πεποίθηση που θέλει τον βιασμό να είναι μόνο άμεσος και βραχύς.
Να επιτίθεται ο βιαστής σε μια κοπέλα, να τη βιάζει και μετά να φεύγει και όλα να τελειώνουν εκεί.
Πρόκειται για προφανέστατη πλάνη.
Ο βιασμός μπορεί να είναι μακροχρόνιος και αργός, τόσο σωματικός όσο και ψυχικός.
Όταν ένα άτομο έχει ευάλωτη ψυχολογία, χαμηλή αυτοεκτίμηση ή σηκώνει πολλά βάρη, είναι πολύ πιο εύκολο να παραπλανηθεί και να ελεγχθεί από κάποιον επιτήδειο.
Ο συνδυασμός ταπείνωση-τρυφερότητα είναι δοκιμασμένο προϊόν από τις εποχές του ''αρχέγονου ερωτικού καλέσματος''. Παρέχεις σε ένα άτομο τρυφερότητα για να του δώσεις την αξία που αναρωτιέται αν έχει και πάνω που του τη δίνεις, μετά το ταπεινώνεις για να του θρυμματίσεις την ψυχολογία περισσότερο και να το κάνεις να σε έχει περισσότερη ανάγκη.
Θα δυσανασχετήσει, θα έρθει η στιγμή που θα σκεφτεί να σε παρατήσει, αλλά τότε θα το ταΐσεις πάλι με δόσεις τρυφερότητας για να το μπερδέψεις και να το κάνεις να νιώσει σαν σκουπίδι που μόνο εσύ του δίνεις έστω λιγοστή προσοχή.
Αφού φτάσει σε αυτή την κατάσταση, μετά μπορείς να το κάνεις σεξουαλικά ό,τι θες.
Θα έπρεπε να είναι εμφανές ότι όλη αυτή η διαδικασία είναι από μόνη της ένας βιασμός, πολύ πριν το σεξ.
Είναι μια ψυχοφθορά, ένα βρόμικο παιχνίδι ψυχολογίας που σε προετοιμάζει για τον σωματικό βιασμό.
Και θα τολμούσα να πω ότι είναι πολύ πιο βρόμικο από τον άμεσο και γρήγορο βιασμό.
Διότι εκείνον τον εκλαμβάνεις ως βιασμό εξαρχής.
Ο μακροχρόνιος και αργός βιασμός όμως, ο οποίος δεν αποκλείεται να κρατήσει χρόνια, σε προετοιμάζει με τέτοιον τρόπο για τον σωματικό βιασμό, ώστε όταν εκείνος επέλθει, να μην είσαι σίγουρη αν βιάστηκες, να μην μπορείς να αποφασίσεις αν βρίσκεσαι σε μια τοξική σχέση που ίσως φτιάξει αργότερα με τον καιρό ή αν απλώς κοιμάσαι με βιαστή.
Και ακριβώς επειδή δυσκολεύεσαι να δεις τον βιασμό, δεν τον καταγγέλλεις άμεσα.
Όταν μάλιστα έρθει η στιγμή να τον καταγγείλεις, επειδή θα έχει περάσει αρκετός χρόνος θα αντιμετωπίσεις πολύ περισσότερη καχυποψία από την υπόλοιπη κοινωνία: ''Τώρα το θυμήθηκε;'', ''Του καθόταν επί ένα χρόνο χωρίς να φέρει αντίρρηση''. Είναι νομίζω η πιο ύπουλη μορφή βιασμού.
Βιάζεις και το θύμα όχι μόνο δεν είναι σίγουρο αν βιάστηκε αλλά και όταν (και εάν) καταγγείλει τον βιασμό, θα προσκρούσει σε περισσότερα εμπόδια.
Προφανώς, για όποιον έχει λίγο τυπικό IQ, το να έχεις ένα άτομο να σε φτύνει στο στόμα, δεν θέλει πολύ μυαλό για να θεωρηθεί βιασμός.
Τι άλλο θα ήταν; Πράξη αγάπης; Υγιής σεξουαλική έλξη; 2) Η δεύτερη παθογένεια είναι αυτή που σε κάνει να πιστεύεις ότι ο βιασμός συμβαίνει μόνο εκτός σχέσης, με θύτη που δεν γνωρίζεις ή που γνωρίζεις λίγο, και ότι φαίνεται από την αρχή.
Στην πραγματικότητα, ο βιασμός μπορεί να επέλθει και εντός σχέσης ή εντός γάμου και μάλιστα μπορεί να επέλθει ως εξέλιξη μιας αρχικά υγιούς σχέσης.
Μπορεί να ξεκινήσετε μαζί μια χαρά και μετά να έρθει ο βιασμός από τον ίδιο σου τον σύντροφο.
Το ότι έχετε ήδη κάνει συναινετικό σεξ μαζί στο παρελθόν, δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί ο ίδιος ο σύντροφός σου να επιδιώξει μη συναινετικό σεξ μαζί σου.
Ο γάμος ή η σύναψη σχέσης δεν μετατρέπει αυτομάτως κάθε σεξουαλική επαφή σε συναινετική.
Η συναίνεση είναι μια διαδικασία που διαρκώς πρέπει να ανανεώνεται.
Όλοι έχουμε πράγματα που μας αρέσουν στο σεξ και πράγματα που δεν μας αρέσουν.
Αν ο σύντροφός σου δεν θέλει να κάνει αυτά που σου αρέσουν, μπορείς να χωρίσεις.
Αν τον πιέσεις να τα κάνει παρά τη θέλησή του (και χρησιμοποιώντας τεχνικές ψυχολογικής βίας), τότε αυτό είναι βιασμός.
Βιασμός είναι κάθε βία που ασκείς προς κάποιον.
Είτε την ασκείς με το βλέμμα, είτε με τα χέρια σου είτε με το μυαλό σου.
Θεωρώ τον εαυτό μου ακόμη νέο και συναναστρέφομαι συχνά με νέους ή νεώτερους από μένα (για να μην πω αποκλειστικά). Μια χαρά βιώνουν και τη μαγεία του έρωτα και την αρχέγονη έλξη.
Αλλά πλέον έχουν παραλλήλως περισσότερη επίγνωση για πράγματα στα οποία παλαιότερα κολλούσαν ανάρμοστες ταμπέλες.
Παλαιότερα μπορεί το έντονο βλέμμα ή το σφύριγμα να εθεωρείτο έκφραση έλξης.
Δεν αποκλείεται να το έβλεπαν έτσι και κάποιες κοπέλες εκείνης της εποχής.
Οι καιροί όμως αλλάζουν και σιγά σιγά προχωράμε προς μεγαλύτερες μορφές αυτοσυνείδησης και ίσως πιο ώριμης επαφής.
Το σφύριγμα πλέον δεν θεωρείται ελκυστικό.
Ο stalker που σε παρακολουθεί και που επιμένει να σου γίνεται κολλητσίδα, δεν εκλαμβάνεται ως γοητευτικά εμμονικός.
Η ερωτική και η σεξουαλική επαφή εκλεπτύνεται και η νέα επίγνωση που επέρχεται σου δείχνει ότι πολλά πράγματα που κάποτε θεωρούνταν ελκυστικά, τελικά ήταν άρρωστες συνήθειες που δεν έχουν να κάνουν με έρωτα και αγάπη.
Για όσους έζησαν και μεγάλωσαν με τις παλαιότερες συνήθειες, αυτή η απομάκρυνση των νέων από αυτές, φαντάζει όντως συχνά σαν ξεπεσμός, ωσάν οι νέοι να σταματούν να ερωτεύονται.
Κανείς δεν σταματάει να ερωτεύεται.
Απλώς προτιμάει πλέον να ερωτεύεται με άλλους (και ίσως καλύτερους) τρόπους. 3) Η τρίτη παθογένεια έγκειται στην επίγνωση ότι όλος αυτός ο δήθεν αγγελικά πλασμένος χώρος της αριστεράς και της αναρχίας, που καυχιόταν για το ηθικό του πλεονέκτημα, ήταν τελικά εξίσου σάπιος.
Κάτι που το βλέπαμε οι εξωτερικοί πιο εύκολα αλλά που δυσκολεύονταν να το δουν όσοι βρίσκονταν εντός.
Άτομα που πλασάρονταν ως προοδευτικά και ως αντισεξιστές, ξαφνικά τα ακούς να λένει ότι ''έλα μωρέ, αντί να αφεθείς στο αρχέγονο ένστικτο κάθεσαι και ασχολείσαι με το αν υπάρχει συναίνεση''. Το χειρότερο απ' όσα έγραψε ο Βαξεβάνης, τουλάχιστον όπως το ανέγνωσα εγώ, θεωρώ ότι είναι το ''τα φύλα... δεν βιώνουν τη μαγεία του έρωτα όπως αυτή διαμορφώνεται από την αποδοχή ή την απόρριψη''. Η μαγεία του έρωτα διαμορφώνεται από την αποδοχή.
Όχι από την απόρριψη.
Αν απορριφθεί ο έρωτάς σου, για ποια μαγεία μιλάμε; Θα συνεχίσεις να επιδιώκεις με το ζόρι έρωτα ενώ σε απέρριψαν; Ως άτομο που δεν έχει καμία σχέση με τους χώρους απ' τους οποίους προέρχεται ο κατηγορούμενος (τον οποίο επίσης είχα κράξει στο παρελθόν για άλλους λόγους) ή ο Βαξεβάνης, ομολογώ ότι χαίρομαι με το ξεμπρόστιασμά τους.
Διότι αφενός μπορεί να βοηθήσει λίγο τον ευρύτερο χώρο τους να ξυπνήσει και να σταματήσει να ξεπλένει έτσι εύκολα ανθρώπους σαν και του λόγου τους που τους είχαν σχεδόν θεοποιήσει ενώ αφετέρου αποτελεί και ένα είδος κάρμα, όταν στρέφονται τελικά εναντίον σου οι νέοι τους οποίους χάιδευες και προσπαθούσες να οργίζεις επιμελώς επί χρόνια για να τους στρέφεις ευκολότερα προς πολιτικές κατευθύνσεις που σε βόλευαν.
Ταυτοχρόνως, από εκεί που λειτουργούσες με καλοσχηματισμένα κουτάκια, αντιλαμβάνεσαι ότι η πραγματικότητα είναι πιο περίπλοκη, καθώς βλέπεις άτομα που εκτιμούσες να αποδεικνύονται εχθροί και άτομα που θεωρούσες εχθρούς ή αντιπάλους, να σου συμπαραστέκονται.
Παρότι το έχω κρατήσει κρυφό εδώ και πολλά χρόνια, νομίζω ότι μπορώ να το πω τώρα.
Υπήρξε στο παρελθόν περίπτωση κοπέλας του αναρχικού χώρου που είχε πέσει θύμα κακοποίησης.
Όσοι με ξέρουν, ξέρουν ότι απεχθάνομαι τον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο και όλο αυτό το κίνημα και τις ''αξίες'' του.
Πολύ περισσότερο, με τη συγκεκριμένη κοπέλα ήμασταν στα μαχαίρια για πολιτικούς λόγους και δεν τη χώνευα καθόλου.
Όταν όμως βλέπεις ένα άτομο να υφίσταται ένα τέτοιου είδους τραύμα, τότε σε όποιον χώρο κι αν ανήκει, δεν μπορείς να το αφήσεις αβοήθητο.
Απλά δεν μπορείς. (Πρέπει να) υπάρχει ένα σημείο, στο οποίο οι όποιες ιδεολογικές διαφωνίες μπαίνουν στην άκρη για χάρη μιας έστω τυπικής αλληλεγγύης.
Έμαθα, λοιπόν, από σπόντα τρίτου για το τι συνέβη και ότι έψαχνε να βρει κάποιες πληροφορίες για τον θύτη της, οπότε αποφάσισα να τη βοηθήσω χωρίς όμως να της το πω. Παραδέχομαι ότι δεν ήθελα και να αποδεχτώ μέσα μου ότι βοηθάω άτομο του αναρχικού χώρου.
Βρήκα εν τέλει τις πληροφορίες που έψαχνε για τον θύτη της και τις έστειλα σε αυτήν ανώνυμα προσποιούμενος τον αναρχικό σύντροφο για να μην την κάνω να νιώσει και περισσότερο άσχημα ότι τελικά τη βοήθησε ''εχθρός''. Προφανώς δεν έμαθε ποτέ ποιος τη βοήθησε.
Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι λίγες μέρες αργότερα με μπλόκαρε λόγω έντονης πολιτικής διαφωνίας αποκαλώντας με ανάλγητο φασίστα.
Αν ποτέ δει αυτό το ποστ, θα καταλάβει σίγουρα αλλά προτιμώ να μην το δει.
Κι αν το δει, ας μη νιώσει άσχημα.
Δεν θέλω ούτε συγγνώμες ούτε τίποτα.
Ό,τι έγινε, έγινε.
Με όλο αυτό προσπαθώ να πω ότι πολύ συχνά άτομα που θεωρείτε συμμάχους σας, δεν είναι σύμμαχοι ενώ άτομα που θεωρείτε εχθρούς, δεν είναι εχθροί σας.
Είναι πολύ σημαντική συνειδητοποίηση για ένα καλύτερο μέλλον.
Όσο πιο νωρίς αποκαθηλωθούν τα ''ηθικά πλεονεκτήματα'' και τα κουτάκια τόσο γρηγορότερα θα επέλθει η αυτοκριτική (αλλά και η συνεργασία) που απαιτείται για τη βελτίωση κάθε χώρου. 4) Κλείνω με κάτι που θεωρώ εξίσου σημαντικό: αρκετά άτομα έθιξαν το πόσο επικίνδυνη είναι η ευκολία με την οποία κατηγορείται ή διαλύεται ένας άνθρωπος μέσα σε λίγα λεπτά απλώς και μόνο από ένα ανώνυμο κείμενο που θεωρητικά θα μπορούσε να το γράψει ο καθένας.
Όντως είναι επικίνδυνο και τρομακτικό και πρόκειται για κάτι που αφορά όλους και που θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί.
Ούτε η άκριτη αποδοχή της αλήθειας ενός ανώνυμου κειμένου ούτε η άκριτη απόρριψή του (και το γύρισμα της πλάτης σε ένα πιθανό θύμα που βρήκε το θάρρος να μιλήσει) είναι σοφή επιλογή.
Ο καθένας μας μπορεί να γράψει ένα ανώνυμο κείμενο για τον οποιονδήποτε ακόμη κι αν δεν τον έχει συναντήσει ποτέ.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως υπάρχουν αρκετά σημεία που χτυπάνε καμπανάκι για το ότι δεν έχουμε κάτι φτιαχτό.
Το κείμενο ανέβηκε στο indymedia στο οποίο δεν μπορεί να ανεβάσει ο καθένας εύκολα ό,τι γουστάρει (υπήρχε και περιστατικό με υπάλληλο της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος στο παρελθόν). Ακόμη, αρκετές επώνυμες κοπέλες πιστοποιούν ότι γνωρίζουν την κοπέλα που έκανε την καταγγελία αλλά και το ποιόν του φερόμενου ως θύτη.
Τέλος, το ίδιο το κείμενο, ο τρόπος με τον οποίο είναι γραμμένο και ορισμένα σημεία του, δείχνουν ότι δεν έχουμε να κάνουμε με fake προσπάθεια.
Τα όσα περιγράφει η κοπέλα είναι κύκλοι βίας που τους αναγνωρίζουμε όλοι μας εύκολα.
Όταν, λοιπόν, ο κ. Βαξεβάνης γράφει έτσι εύκολα τη λέξη ''βιαστής'' μέσα σε εισαγωγικά, αυτό εύλογα εγείρει αντιδράσεις και υποψίες για το πραγματικό κίνητρο που κρύβεται από πίσω.
Γενικότερα, όταν ήρθε μπροστά μου το κείμενό του και πριν δω ότι το έγραψε αυτός, ένιωσα σαν να διαβάζω κείμενο του Νατσιού ή του Σαμαρά.
Πολύ ξέπλυμα έπεσε τις τελευταίες μέρες και δεν μπορείς να διακρίνεις εύκολα ποιος προσπαθεί όντως να ξεπλύνει και ποιος γράφει απλώς ανοησίες παρακινημένος από παλαιολιθικές απόψεις που αντανακλούν σεξιστικά πρότυπα μιας άλλης εποχής.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους