Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Εχω αποφύγει επιμελώς να πάρω θέση στο θέμα που κυριαρχεί στο facebook τον τελευταίο καιρό και έχει σηκώσει κουρνιαχτό μεγάλο.

Η πρώτη μου αυθόρμητη αντίδραση, διαβάζοντας την καταγγελία, ασφαλώς και ήταν η οργή και ο αποτροπιασμός για μια τέτοιου είδους συμπεριφορά πολλαπλασιασμένη επί χίλια από την στιγμή που προέρχονταν από άτομο που δρα, τοποθετείται και πράττει σ ένα πλαίσιο θεωρητικά εντελώς εχθρικό και αντιμαχόμενο αυτές τις πράξεις-συμπεριφορές.

Επειδή δεν συνηθίζω να αντιδρώ με το θυμικό και επειδή η συγκεκριμένη περίπτωση είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση και είναι ιδιαίτερη όχι γιατί η καταγγέλλουσα δεν αναφέρει το όνομά της, είναι ηλίου φαεινότερο το γιατί δεν το κάνει και είμαι απόλυτα σύμφωνη με αυτό, αλλά με τον τρόπο που έχει γίνει (μέσω δημόσιας ανάρτησης σε ιστοσελίδα) με τίτλο "Ο φόβος ν αλλάξει πλευρά"! Είναι εντελώς διαφορετική διαδικασία από την διαδικασία που ακολούθησαν όλες οι γνωστές τουλάχιστον μέχρι σήμερα ανάλογες καταγγελίες των θυμάτων του Metoo, όπου ξεκίνησαν με τη δημοσιοποίησή τους, ακολούθησε όμως μια διαφανής διαδικασία με συλλογή μαρτυριών από το ΣΕΗ, όπου αφορούσαν μέλη του και καταφυγή στην δικαστική οδό και εκδίκασή τους με μαρτυρίες και υπερασπιστικές αλλά και υπέρ της άλλης πλευράς (θέλω να πω ακούστηκαν και οι δυο πλευρές) και οι ένοχοι καταδικάστηκαν, ή δεν καταδικάστηκαν γιατί θεωρήθηκε ότι είχαν παραγραφεί τα αδικήματα (περίπτωση Μπεκατώρου) και πολλοί από αυτούς "καταδικάστηκαν" τύποις όπως στην περίπτωση Λιγνάδη, αλλά τουλάχιστον όσον αφορά την κοινή γνώμη καταδικάστηκαν.

Εδώ έχουμε μια μαρτυρία προσωπική- καταγγελία και πέραν τούτου μηδέν.

Και το τεκμήριο της αθωότητας? Και δεν μιλάω για το τεκμήριο της αστικής δικαιοσύνης αλλά για το τεκμήριο εκείνο που ήταν η Γαλλική Επανάσταση ήταν εκείνη που για πρώτη φορά αναγνώρισε ως θεμελιώδες συνταγματικό ανθρώπινο δικαίωμα.

Γραφει ο εξαιρετικός Θ Καμπαγιάννης "Οι δικηγόροι, σε οποιοδήποτε έδρανο της δικαστικής αίθουσας και αν καθόμαστε, έχουμε μια ιδιαίτερη ευθύνη να περιφρουρήσουμε τη διαδικασία της καταγγελίας και της διερεύνησης της έμφυλης βίας και της σεξουαλικής κακοποίησης, εγγυώμενοι τον σεβασμό του ανθρώπου που καταγγέλλει, τη μη επαναθυματοποίησή του, τη μη εξευτελιστική και ταπεινωτική μεταχείρισή του, την ίδια στιγμή που υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα του κατηγορούμενου σε μια εξατομικευμένη και δίκαιη δίκη" . Υπενθυμίζω ανάλογο περιστατικό-καταγγελία που αφορούσε βιασμό που έγινε στο Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο Εμπρός, κατά την διάρκεια εκδήλωσης οικονομικής ενίσχυσης.

Ακολούθησε πλήθος διαμαρτυριών από φεμινιστικές συλλογικότητες για υποβάθμιση του περιστατικού, κλίμα συγκάλυψης και αμφισβήτησης των διαδικασιών έρευνας του περιστατικού από τη συνέλευση που έγινε για να αναδειχτούν τα γεγονότα.

Το θύμα Ισπανός πολίτης και όχι Ελληνας που του είχε ζητηθεί από τη συνέλευση να παραβρεθεί και να καταθέσει τα γεγονότα δήλωσε πως δεν ήταν έτοιμος να το κάνει και δυο μέρες μετά επέστρεψε στη χώρα του.

Και γι αυτή την ιστορία δεν παίρνω θέση, δεν γνωρίζω τα πραγματικά περιστατικά, δεν ήμουν παρούσα.

Το αναφέρω σαν παράδειγμα.

Επομένως, όσο νοιάζομαι και ενδιαφέρομαι και υπερασπίζομαι, τα δικαιώματα των γυναικών ειδικά σε θέματα έμφυλης βίας, τεράστια πληγή στο σώμα της κοινωνίας με αποτελέσματα ορατά σχεδόν καθημερινά στην πιο ακραία τους μορφή αυτή των γυναικοκτονιών, άλλο τόσο νοιάζομαι και φοβάμαι τον ανεξέλεγκτο ψηφιακό διασυρμό και εκφοβισμό μέσω "λαϊκών δικαστηρίων". Αυτά προς ώρας, εάν υπάρξει συνέχεια αναλόγως θα κρίνω.

Συμπερασματικά, η ανάρτηση δεν λέει ούτε ότι η καταγγελία είναι ανυπόστατη ούτε όμως και το αντίθετο.

Η ανάρτηση υποστηρίζει πως απλά δεν μπορώ με τα μέχρι στιγμής στοιχεία να πάρω ή να υπερασπιστώ καμία θέση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους