Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ΙΑΤΡΙΚΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ WELLNESS Με αφορμή τον αιφνίδιο θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη —και χωρίς να προδικάζουμε την αιτία ή οποιαδήποτε ευθύνη, που θα καθοριστούν από την επίσημη έρευνα— είναι ώρα να ανοίξει μια συζήτηση που καθυστερήσαμε πολύ.

Πήξαμε στα «κέντρα» μεσοθεραπείας, αντιγήρανσης, longevity, detox και wellness.

Εντυπωσιακές αγγλικές λέξεις, πολυτελείς χώροι και υποσχέσεις για «καθαρισμό» του αίματος, ενίσχυση της άμυνας, κυτταρική αναγέννηση και αιώνια νεότητα.

Ας εξηγήσουμε τις λέξεις που όλοι μάθαμε ξαφνικά.

Η θεραπευτική πλασμαφαίρεση δεν είναι «detox». Είναι σοβαρή εξωσωματική θεραπεία: το αίμα περνά από ειδικό μηχάνημα, αφαιρείται το πλάσμα και τα κύτταρα επιστρέφουν στον ασθενή μαζί με υγρό αναπλήρωσης.

Χρησιμοποιείται σε συγκεκριμένα βαριά αιματολογικά, νευρολογικά και αυτοάνοσα νοσήματα.

Μπορεί να προκαλέσει υπόταση, υποασβεστιαιμία, αλλεργική αντίδραση ή αρρυθμία και απαιτεί συνεχή παρακολούθηση. Το PRP είναι κάτι διαφορετικό.

Λαμβάνεται μικρή ποσότητα αίματος από τον ίδιο τον άνθρωπο, φυγοκεντρείται και επαναχορηγείται συνήθως τοπικά το πλάσμα που είναι πλούσιο σε αιμοπετάλια.

Δεν είναι πλασμαφαίρεση και δεν είναι θεραπεία με βλαστοκύτταρα.

Και τα βλαστοκύτταρα δεν είναι ελιξίριο νεότητας.

Υπάρχουν πραγματικές και σωτήριες θεραπείες με αιμοποιητικά βλαστοκύτταρα, όπως οι μεταμοσχεύσεις για λευχαιμίες και άλλα σοβαρά νοσήματα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε PRP ή συμπύκνωμα αίματος που περιγράφεται ως «πλούσιο σε CD34+ κύτταρα» αποτελεί εγκεκριμένη θεραπεία για αντιγήρανση, άνοια, καρδιοπάθεια ή «ενίσχυση του οργανισμού». Άλλο πλασμαφαίρεση, άλλο PRP, άλλο κυτταρικό συμπύκνωμα και άλλο μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων.

Οι όροι δεν είναι εναλλάξιμοι και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για να εντυπωσιάζουν ή να παραπλανούν.

Ένα απλό ιατρείο δεν μετατρέπεται σε κλινική επειδή γράφει “clinic” στην επιγραφή.

Πράξεις που απαιτούν ειδική άδεια, κατάλληλη υποδομή, εκπαιδευμένο προσωπικό, συνεχή παρακολούθηση και εξοπλισμό αναζωογόνησης δεν μπορούν να εκτελούνται οπουδήποτε.

Ούτε μπορεί οποιοσδήποτε να εκτελεί ιατρικές πράξεις επειδή παρακολούθησε ένα σεμινάριο.

Ο αισθητικός δεν μπορεί να χορηγεί φάρμακα, Botox, fillers ή προϊόντα αίματος.

Ο νοσηλευτής και ο οδοντίατρος έχουν συγκεκριμένα, θεσμοθετημένα επαγγελματικά δικαιώματα.

Αλλά ούτε το πτυχίο Ιατρικής αποτελεί λευκή επιταγή.

Είμαι αιματολόγος.

Αν κάποιος έχει πέτρα στο νεφρό ή χρειάζεται επέμβαση στον προστάτη, θα πάει σε ουρολόγο — δεν θα έρθει σε εμένα απλώς επειδή είμαι και εγώ γιατρός.

Με την ίδια λογική, δεν αρκεί να είναι κάποιος γιατρός για να αγοράσει ένα μηχάνημα και να αρχίσει να διαφημίζει πλασμαφαίρεση, «βλαστοκύτταρα», εξωσώματα ή ενδοφλέβιους «ορούς νεότητας», χωρίς την ανάλογη εκπαίδευση, τεκμηρίωση και αδειοδότηση.

Κάθε επεμβατική ή ενδοφλέβια πράξη απαιτεί σαφή ένδειξη, πλήρες ιστορικό, ενημερωμένη συναίνεση, ιατρικό φάκελο, ιχνηλασιμότητα των σκευασμάτων και δυνατότητα άμεσης αντιμετώπισης μιας αναφυλαξίας ή ανακοπής.

Πριν αφήσουμε οποιονδήποτε να βάλει κάτι στη φλέβα μας, οφείλουμε να ρωτήσουμε: Ποιος θα εκτελέσει την πράξη και ποια είναι η ειδικότητά του; Είναι αδειοδοτημένος ο χώρος; Τι ακριβώς θα χορηγηθεί; Είναι εγκεκριμένο για τον σκοπό που προτείνεται; Και ποιος θα αντιμετωπίσει μια σοβαρή επιπλοκή; Αν δεν υπάρχουν καθαρές απαντήσεις, φεύγουμε.

Και κάτι ακόμη που πρέπει επιτέλους να παραδεχτούμε: από τον κανονικό γιατρό παζαρεύουμε ακόμη και το δεκάρικο.

Για αισθητικές παρεμβάσεις, «ορούς νεότητας», PRP και οτιδήποτε υπόσχεται καλύτερη εικόνα, δίνουμε τα έντερά μας αλόγιστα — συχνά χωρίς να ρωτήσουμε ούτε τι μας χορηγούν ούτε ποιος θα το κάνει.

Και η Πολιτεία; Δεν χρειάζεται ούτε μυστική έρευνα ούτε υπερσύγχρονος ελεγκτικός μηχανισμός.

Μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο με τις λέξεις «PRP», «βλαστοκύτταρα», «οροί», «detox» και «wellness» αρκεί για να δει κανείς γιατρούς κάθε ειδικότητας, οδοντιάτρους, αισθητικούς και κάθε λογής «κέντρα» να διαφημίζουν τα πάντα για τους πάντες.

Δεν σημαίνει ότι όλα είναι παράνομα.

Σημαίνει, όμως, ότι κάποιος πρέπει να ελέγχει ποιος κάνει τι, με ποια άδεια, σε ποιον χώρο και με ποια επιστημονική τεκμηρίωση.

Αν όλα αυτά μπορεί να τα εντοπίσει ένας πολίτης μέσα σε δύο λεπτά, πώς γίνεται να μην τα βλέπει επί χρόνια η Πολιτεία; Δεν έχει Google ή απλώς δεν θέλει να κοιτάξει; Χρειαζόμαστε δημόσιο μητρώο αδειοδοτημένων δομών, αιφνιδιαστικούς ελέγχους, έλεγχο της διαδικτυακής ιατρικής διαφήμισης και πραγματικές κυρώσεις.

Ο κρατικός έλεγχος δεν μπορεί να ξυπνά μόνο όταν κάποιος πεθαίνει. Η Ιατρική δεν είναι wellness.

Η επιστήμη δεν είναι marketing. Και η ανθρώπινη ζωή δεν είναι πεδίο ανεξέλεγκτου πειραματισμού. ΦΤΑΝΕΙ. Ilias Pessach Δρ Ηλίας Πέσσαχ Αιματολόγος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους