Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Εχω κάνει αρκετές δημοσιεύσεις στο παρελθόν για το casus belli και την Τσιλέρ.

Στην διάσκεψη του ΟΗΕ το 1982 ψηφίστηκε η Συμβαση UNCLOS και τέσσερις χώρες την καταψήφισαν: οι ΗΠΑ, η Βενεζουέλα, η Τουρκία και το Ισραήλ. Η Τουρκία υποστήριξε πως το Αιγαίο είναι "ημίκλειστη" θάλασσα με "ειδικές συνθήκες" και πως αν η Ελλάδα πήγαινε στα 12 ν.μ. το Αιγαίο θα μετατρεπόταν σε "ελληνική λίμνη" ακυρώνοντας την λειτουργία των Δαρδανελίων.

Εκείνο τον καιρό, σύμφωνα με μαρτυρίες και καταγραφές στον Τύπο, έμεινε ως πολιτική και διπλωματική ρητορική από πλευράς Τουρκίας πως η κήρυξη των 12 ν.μ. αποτελούσε αιτία πολέμου (casus belli). Ήταν όμως απλή ρητορική.

Θυμίζω πως ήμασταν μόλις 9 χρόνια μετά τις βαρβαροτητες που είχαν διαπράξει στην Κύπρο, και θεωρητικά θα έπρεπε να είμαστε εχθρικοί και ανενδοτοι απέναντι σε οποιαδήποτε αξίωση των Τούρκων.

Μολονότι είχαμε ένα σεβαστό χρονικό παράθυρο προετοιμασίας, αφήσαμε τον καιρό να περάσει εως ότου η Τανσού Τσιλέρ έφερε ειδικό νομοσχέδιο στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση το 1995 όπου η ρητορική μετουσιωθηκε σε νομικό πλαίσιο και θεσμική υποχρέωση για τους Τούρκους.

Υποχρέωση την οποία αν κάποια κυβέρνηση δεν σεβαστεί, θα οδηγήσει την Τουρκία σε πολιτική αστάθεια.

Για πολλά χρόνια λοιπόν, υπήρξε ως φόβητρο για την ελληνική πολιτική αν όχι και πρόσχημα για να μην διαταραχθεί η μακρά περίοδος ευημερίας μιας δράκας πολιτικών τζακιών που καταληστευσαν και απομύζησαν την χώρα.

Ωστόσο, για όσους από εμάς που γράφουμε απλώς για το τι είναι σωστό και πρέπον, παραβλέποντας το πολιτικοκοινωνικό τέλμα που μας τυλίγει, οφείλουμε να σημειώσουμε πως το "casus belli" έχει δύο όψεις, όπου η μία λειτουργεί υπερ της Τουρκίας, αλλά η δεύτερη μπορεί να λειτουργήσει υπερ της Ελλάδος.

Σκεφτείτε το σαν κουμπί που βρίσκεται σε κοινή θέα μεταξύ μας.

Μπορεί να το πατήσει η Τουρκία, αλλά μπορεί και η Ελλάδα.

Κι εδώ έρχεται το σημαντικό σημείο: Πότε θα πατούσε η Ελλάδα ενα τέτοιο κουμπί; αν είχε δημιουργήσει συνθήκες ικανές για απόκρουση επίθεσης και δημιουργία ισχυρών πληγμάτων στον αντίπαλο με σκοπό να τον αναγκάσει σε αναδίπλωση και αποδοχή τετελεσμένων ή παγίων αξιώσεων.

Όσοι κι αν φαίνεται παράξενο, είναι υπό όρους προτέρημα το να έχεις δυνατότητα να πατήσεις εσύ ενα κουμπί που να εξαναγκάζει τον αντίπαλο σε επιθετικές ενέργειες.

Διότι σου δίνει την δυνατότητα σε εύθετο χρόνο να προετοιμαστείς γι' αυτην την αναμέτρηση σε επίπεδο στρατιωτικο, πολιτικό και συμμαχιών.

Ο επανεξοπλισμός της χώρας είναι σε εξέλιξη.

Δεν γίνονται όλα σωστά, δεν γίνονται όλα με τον ρυθμό και τον τρόπο που θα έπρεπε να γίνονται.

Αλλά κυρίως έχουμε λόγους να αμφιβάλουμε για τα κίνητρα και τους σκοπούς αυτών που μας κυβερνούν.

Διότι δεν έχουν κάνει ούτε τα πιο απλά, είτε αυτό διπλωματικά ονομάζεται ανακήρυξη ΘΧΣ για όλο τον ελληνικό υδάτινο χώρο, είτε πολιτικά με την αλλαγή ρητορικής και ανάδειξη της τουρκικής απειλής, είτε στρατιωτικά με την ανάπτυξη και βαριά παραγωγή επιθετικών όπλων.

Όμως η πραγματικότητα, αντικειμενικά, δείχνει πως μπορούμε μελλοντικά να αξιοποιήσουμε προς εθνικό μας όφελος το τουρκικό casus belli σε οποία στιγμή κρίνουμε πως είμαστε έτοιμοι.

Τέλος το να είσαι ο πρώτος επιτιθέμενος (πρώτο πλήγμα) στρατιωτικά μπορεί να έχει προτερήματα αλλά πολιτικά δημιουργεί προβλήματα. Το να αναγκάσεις τον αντίπαλο να κάνει το πρώτο πλήγμα, προσφέρει ΚΑΙ στρατηγικά προνόμια ΚΑΙ πολιτικά/διπλωματικά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους