ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΠΑΡΟΝΤΟΣ Σαν επίλογο ενός καλοκαιριού διάβασα την «Ιστορία ενός παρόντος» του Γιώργου Κ. Ψάλτη (Ίκαρος, 2026), μια ποιητική σύνθεση σε δώδεκα μέρη που μοιάζει με ημερολόγιο παρά θιν...

Πλήρες Κείμενο:

ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΠΑΡΟΝΤΟΣ Σαν επίλογο ενός καλοκαιριού διάβασα την «Ιστορία ενός παρόντος» του Γιώργου Κ. Ψάλτη (Ίκαρος, 2026), μια ποιητική σύνθεση σε δώδεκα μέρη που μοιάζει με ημερολόγιο παρά θιν' αλός, συμβολικά όσο και πραγματικά, με τον αφηγητή να στήνει τα σκηνικά της όρασής του από το Πόρτο Ράφτη ως τις πιο μακρινές θάλασσες που ταξίδεψαν ή ονειρεύτηκαν οι Έλληνες.

Ποιος είπε πως η περιπλάνηση απαιτεί εκρίζωση; Στο ποιητικό σύμπαν του Γ. Ψάλτη φυσάει πάντα δροσερά.

Η μνήμη, η νοσταλγία, η ερωτική επιθυμία, μέσα από την καθημερινή βίωση και την αναζήτηση του βαθύτερου εαυτού μας μέσα στο βλέμμα και το σώμα του άλλου, δεν καταγράφουν απλώς στοιχεία μιας ιδιωτικής ιστορίας, αλλά σκέψεις και αισθήματα που μας αφορούν όλους - έστω όσους ακόμη επιμένουμε πως η Γλώσσα και το Τοπίο δεν είναι τυχαίες ιδιότητες της ύπαρξης.

Ναι, η ζωή είναι μια διαρκής εκλογή για ό,τι δεν ήταν, για ό,τι ανέκαθεν είναι οι άνθρωποι αυτής της παράκτιας χώρας.

Ποίηση λιτή, αβίαστη, απέριττη, χωρίς φραστικές εξάρσεις της λυρικής διάθεσης, μετρημένα υπαινικτική, με ρυθμό μυστικό ή και πρόδηλο, ακριβώς επειδή ο συγγραφέας ζητώντας να κατανοήσει πρώτιστα και με ειλικρίνεια τη δική του σχέση με τον κόσμο που μας περιβάλλει, γράφει μία ποίηση που δεν αποβλέπει μόνο στον εαυτό του και τα εσώψυχά του αλλά στίχους στους οποίους κατορθώνει να αναγνωρίζεται αμέσως η υποβλητική μελωδία μιας αυθεντικής ύπαρξης.

Μιας ύπαρξης στην ολότητα των εγγραφών της, στην πολλαπλότητα των τόνων της, στη βαθύτερη σύστασή της.

Κλείνοντας την «Ιστορία ενός παρόντος» ένιωσα κι είδα μιαν εικόνα: την Ελλάδα ως μιαν ακτή ανάμεσα στη ρυθμική θάλασσα του λόγου που θα είναι πάντα παρών (τουλάχιστον όσο υπάρχει άνθρωπος) και έναν σιωπηλό αλλά φωτεινό ναό της Αθηνάς/ Μαρίας που αγνή, παρθένα, γαλήνια και περήφανη επιβάλλει τον θαυμασμό και τον σεβασμό, κάνοντας το πάθος συγκίνηση σοβαρή και στοχαστική.

Όπως είναι και η ποίηση του Γ. Ψάλτη: «Από τη μία οι συνεχιστές/ των αρχαίων μας και των/ αιτία Σταυρού δικών μας./ Κι οι άλλοι/ σε τόπους μόνο ομόθρησκους/ που βλέπουν πέρ' απ' τα βουνά/ στις από κει πλευρές βλέπουν τις θάλασσες/ προς πάγο και πρώτες υγρασίες./ Το κενό το ξέρουμε μόνο εμείς/ το φέρει ως πληρότητα η Γλώσσα/ αυτή που ακούμε γύρω μας/ η Ελληνική/ μία και αδιαίρετη/ σε τρεις φάσεις/ ο καιρός των πατέρων μας/ ο καιρός ο δικός μας/ ο καιρός που από τη Φλωρεντία/ παντού στον κόσμο που λέμε δικό μας έχει έρθει./ Αλλού ενσωματώθηκε/ αλλού αφομοιώθηκε/ κι αλλού απορρίφθηκε/ ή έγινε ο εχθρός:/ του ανθρώπου έξω απ' τη Φύση./ Και τον ένωσε πρώτη φορά/ απευθείας με τον Θεό».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους