Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Φίλοι μου καλημέρα. Οχι μόνο το κάπνισμα, αλλά και το παθητικό κάπνισμα σκοτώνει.

Και τα νέα στοιχεία είναι συγκλονιστικά.

Υπάρχουν μελέτες που διαβάζεις και σε κάνουν να σταματήσεις για λίγο.

Όχι επειδή ανακαλύπτουν κάτι που δεν γνωρίζαμε καθόλου, αλλά επειδή μετατρέπουν αυτό που γνωρίζαμε σε αριθμούς τόσο μεγάλους, ώστε είναι δύσκολο να τους συνειδητοποιήσεις.

Μια νέα μεγάλη μελέτη του Global Burden of Disease 2023, που δημοσιεύθηκε πριν από δύο ημέρες στο The Lancet Public Health, εξέτασε το παθητικό κάπνισμα σε 204 χώρες και περιοχές του κόσμου από το 1990 έως το 2023.

Και το αποτέλεσμα πρέπει να το διαβάσουμε όλοι, καπνιστές και μη καπνιστές.

Το 2023, περίπου 2,71 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη εκτέθηκαν στον καπνό των άλλων.

Δύο δισεκατομμύρια επτακόσια δέκα εκατομμύρια άνθρωποι.

Και ανάμεσά τους βρίσκονταν 767 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας κάτω των 15 ετών.

Εδώ ακριβώς πρέπει να σταθούμε.

Τα παιδιά αυτά δεν επέλεξαν να καπνίσουν.

Δεν αγόρασαν τσιγάρα.

Δεν αποφάσισαν να αναλάβουν έναν κίνδυνο για την υγεία τους.

Κάποιος άλλος κάπνισε δίπλα τους.

Μέσα στο σπίτι.

Μέσα στο αυτοκίνητο.

Στο οικογενειακό περιβάλλον.

Σε χώρους όπου ένα παιδί πολλές φορές δεν μπορεί ούτε να φύγει ούτε να ζητήσει να σταματήσει ο ενήλικος να καπνίζει.

Και το τίμημα δεν είναι θεωρητικό.

Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι το παθητικό κάπνισμα συνδέθηκε το 2023 με περίπου 1,66 εκατομμύρια θανάτους παγκοσμίως και με απώλεια 44,8 εκατομμυρίων ετών υγιούς ζωής, μετρούμενων ως DALYs.

Σκεφτείτε τι σημαίνει αυτό.

Άνθρωποι που δεν κάπνισαν μπορεί να πληρώνουν με χρόνια ασθένειας, αναπηρίας και πρόωρου θανάτου τον καπνό που παρήγαγε το τσιγάρο κάποιου άλλου.

Και δεν υπάρχει ασφαλές επίπεδο έκθεσης στο παθητικό κάπνισμα.

Ο καπνός που εισπνέει ο παθητικός καπνιστής δεν είναι απλώς μια δυσάρεστη μυρωδιά.

Είναι ένα σύνθετο αερόλυμα σωματιδίων και χημικών ουσιών.

Προέρχεται τόσο από τον καπνό που εκπνέει ο καπνιστής όσο και από εκείνον που απελευθερώνεται απευθείας από το αναμμένο τσιγάρο.

Το δεύτερο αυτό συστατικό είναι αφιλτράριστο και μπορεί να περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις τοξικών και καρκινογόνων ουσιών.

Και τότε αρχίζει η βιολογία.

Τα μικροσκοπικά σωματίδια φθάνουν βαθιά στο αναπνευστικό σύστημα.

Προκαλούνται οξειδωτικό στρες και φλεγμονώδεις αντιδράσεις, επηρεάζεται το αγγειακό ενδοθήλιο και δημιουργούνται συνθήκες που ευνοούν την αθηροσκλήρωση και τα καρδιαγγειακά συμβάματα.

Δεν είναι λοιπόν περίεργο ότι στη νέα ανάλυση η ισχαιμική καρδιοπάθεια αποτέλεσε τον μεγαλύτερο παράγοντα επιβάρυνσης από το παθητικό κάπνισμα συνολικά, αντιπροσωπεύοντας περίπου 12 εκατομμύρια χαμένα έτη υγιούς ζωής.

Ακολουθούν σοβαρές επιπτώσεις που αφορούν μεταξύ άλλων αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, άσθμα, λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού και καρκίνους.

Όμως εκεί που προσωπικά θεωρώ ότι τα στοιχεία γίνονται πραγματικά δραματικά είναι στα παιδιά.

Στα παιδιά, οι λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού αποτέλεσαν τη μεγαλύτερη επιβάρυνση που αποδόθηκε στο παθητικό κάπνισμα, με περίπου 5,16 εκατομμύρια DALYs ( χρόνια υγιούς ζωής ) το 2023.

Ένα παιδί έχει μικρότερους αεραγωγούς, αναπτυσσόμενο αναπνευστικό και ανοσοποιητικό σύστημα και μεγαλύτερη αναπνευστική συχνότητα σε σχέση με έναν ενήλικο.

Δεν μπορούμε επομένως να αντιμετωπίζουμε την έκθεσή του στον καπνό σαν μια μικρή, αθώα καθημερινή ενόχληση.

Και υπάρχει ακόμη ένα στοιχείο που με προβληματίζει ιδιαίτερα.

Από το 1990 μέχρι το 2023, το ηλικιακά προτυποποιημένο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού που εκτίθεται σε παθητικό κάπνισμα μειώθηκε κατά 22,2%. Θα μπορούσαμε λοιπόν να πανηγυρίσουμε.

Μόνο που υπάρχει ένα πρόβλημα.

Λόγω της αύξησης του παγκόσμιου πληθυσμού, ο απόλυτος αριθμός των ανθρώπων που εκτίθενται δεν μειώθηκε ουσιαστικά.

Το 2023 εξακολουθούσαμε να έχουμε 2,71 δισεκατομμύρια εκτεθειμένους ανθρώπους.

Στην υποσαχάρια Αφρική ο αριθμός των εκτεθειμένων αυξήθηκε κατά 98,5% από το 1990 και στη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή κατά 72,1%. Άρα έχουμε προοδεύσει, αλλά δεν έχουμε νικήσει.

Και θέλω εδώ να πω κάτι ιδιαίτερα στους γονείς και στους παππούδες.

Όταν καπνίζουμε μπροστά σε ένα παιδί, η απόφαση δεν αφορά πλέον μόνο το δικό μας σώμα.

Αφορά και το δικό του.

Το επιχείρημα «είναι δική μου ζωή και κάνω ό,τι θέλω» παύει να ισχύει τη στιγμή που ο καπνός φθάνει στους πνεύμονες κάποιου άλλου.

Και όταν αυτός ο άλλος είναι παιδί, η ευθύνη μας είναι ακόμη μεγαλύτερη.

Δεν αρκεί να ανοίξουμε ένα παράθυρο.

Δεν αρκεί να καθίσουμε λίγο πιο μακριά.

Το σπίτι και το αυτοκίνητο όπου υπάρχουν παιδιά πρέπει να είναι χώροι χωρίς καπνό.

Γιατί πίσω από τον αριθμό των 767 εκατομμυρίων παιδιών δεν υπάρχουν στατιστικές μονάδες.

Υπάρχουν 767 εκατομμύρια πραγματικά παιδιά.

Και κανένα από αυτά δεν επέλεξε να καπνίσει.

Φίλοι μου , αυτό είναι ένα από τα ελάχιστα άρθρα μου , που σας ζητώ να κοινοποιήσετε . Πιστεύω να κατανοείτε γιατί . Σας ευχαριστώ πολύ !

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους