Το τέλος του καλοκαιριού είναι μια καλή στιγμή για απολογισμό. Ποιοι και ποιες υπήρξαμε απέναντι στη φύση και το περιβάλλον: 1. Πήραμε τις ομπρέλες μας και τα αντίσκηνα μας και πήγαμε και τα βάλαμε...
Το τέλος του καλοκαιριού είναι μια καλή στιγμή για απολογισμό. Ποιοι και ποιες υπήρξαμε απέναντι στη φύση και το περιβάλλον: 1. Πήραμε τις ομπρέλες μας και τα αντίσκηνα μας και πήγαμε και τα βάλαμε στη Λάρα.
Την παραλία που γεννούν οι χελώνες.
Συγκεκριμένα το προστατευόμενο είδος χελώνας Καρέτα Καρέτα αλλά και το είδος πράσινης χελώνας Μύδας. 2. Για άλλη μια χρονιά το 80% των σκουπιδιών μας στις παραλίες μας ήταν πλαστικα.
Ποτήρια του καφέ, μπουκάλια νερού και αναψυκτικών, συσκευασίας από τσιπς κτλ κτλ. 3. Του δώσαμε και κατάλαβε στα air condition στο φουλ και την αλόγιστη υπερσπατάλη νερού. 4. Είπαμε πολλές φορές τη φράση " η μητέρα φύση " αλλά επειδή είμαστε και βαθιά ποτισμένοι στην πατριαρχία καταφέραμε να βιάσουμε και τη φύση. 5. Στο Governor's beach σκάψαμε τις πέτρες για ένα προτζεκτ με ονομα The rocks και ενώ η υπόθεση είναι υποτίθεται υπό διερεύνηση για τα περιβαλλοντικα ερωτήματα που προκύπτουν ( και όχι μόνο), απ' ότι μαθαίνω οι εργασίες συνεχίζονται κανονικά. 6. Τελος και το θέμα που αφορούσε τη συνεδρίαση περιβάλλοντος στη Βουλή: Στις παραλίες λουομένων της Λεμεσού εκβάλλουν λύματα αγνώστου μέχρι στιγμής προέλευσης καθώς κανένας αρμόδιος δεν αναλαμβάνει να πει τα καθέκαστα.
Στα λύματα περιλαμβάνονται από πανιά παιδιών, σερβιέτες και άλλα ανθρώπινης κατανάλωσης απόβλητα.
Προσωπικά πιστεύω ότι η στάση μας απέναντι στο περιβάλλον είναι μια πολιτική στάση και για αυτό χρειάζονται καθαρές πολιτικές που θα προστατεύσουν τη φύση από εμάς τους ίδιους, αφού από μόνοι μας δεν μπορούμε από ότι φαίνεται.
Αν θέλουμε να μην καούμε ζωντανοί τα επόμενα χρόνια - με βάση την αύξηση της θερμοκρασίας, τις πυρκαγιές που έχουν κατακάψει τα δέντρα μας, την ανέγερση κτιρίων χωρίς την πρόβλεψη χώρων πρασίνου στις πόλεις - χρειάζεται να επαναπροσδιορισουμε τη σχέση μας με τη φύση.
Έχουμε φύγει από την κλιματική αλλαγή και περάσαμε στη φάση της κλιματικής κρίσης ( ΟΗΕ 2019). Όπως βλέπουμε στις εικόνες παγκοσμίως δεν είναι ένα αστείο παραμυθάκι για παιδιά.
Μας έχει χτυπήσει την πόρτα.
Αφήνω αυτό για το τέλος: Υπάρχουν ήδη κλιματικοί πρόσφυγες στον πλανήτη, άνθρωποι που έφυγαν από τη χώρα τους επειδή δεν ήταν πια βιώσιμο το περιβάλλον.
Ευχομαι και ελπίζω του χρόνου τέτοιο καιρό μετά το καλοκαίρι, να μπορούμε να κάνουμε έναν άλλο, διαφορετικό απολογισμό.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους