ΔΕΘ εξαγγελιών , οι τεχνοκράτες και η διαχείριση του κράτους Τεχνοκράτες των τραπεζών θέλετε; Παρτε « Δημοσιονομικό χώρο» και κατακερματισμό της κοινωνίας με στόχευση των κοινωνικών ομάδων που...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τελικά πως σας φαίνεται η Νεοφιλελεύθερη διοίκηση και διαχείρηση του Κράτους και της κυβέρνησης; Αφού η ΝΔ με τον Μητσοτάκη και οι αριστεροί του ΣΥΡΙΖΑ ΑΕ και το ΙΧ Τσίπρας επιλέξανε τους «τεχνοκράτες» και τις «ανεξάρτητες αρχές» ως πολιτικούς σχεδιαστές, μας προέκυψε και ο «Δημοσιονομικός χώρος» και ο στοχευμένος κατακερματισμός της κοινωνίας αντί της αναγκαίας κοινωνικής πολιτικής.

Δεν υπάρχει κοινωνία.

Υπάρχουν τράπεζες και οι τεχνοκράτες τους.

Δεν δίνουν οι κυβερνήσεις στην κοινωνία, ούτε όμως ζητάει και προτείνει η αντιπολίτευση βάση της κοινωνικής ανάγκης και γι’αυτό οι μη έχοντες, οι χαμηλόμισθοι, οι χαμηλοσυνταξιούχοι, οι αγρότες, οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες και το σύνολο των ελεύθερων επαγγελιών με μικρό κεφάλαιο θα περάσουν δύσκολα και θα υποφέρουν.

Ποιο το μέλλον των φτωχών; Μα ποιο άλλο από το να περάσουν σε επαιτεία, ανοχή και εκδούλευση.

Οι τράπεζες δεν ρισκάρουν και οι κυβερνήσεις δεν συμβάλουν γιατί δεν υπάρχει «Δημοσιονομικός χώρος». Νέο δόγμα.

Ο «Δημοσιονομικός χώρος» της Δεξιάς και της νεοφιλελεύθερης «αριστεράς» είναι όπως η «Ασφάλεια δικαίου» του Ι.Χ Τσίπρα . Αυτοί θέλουν να δώσουν, αλλά δεν επιτρέπει η κυριαρχία και κυριαρχία είναι οι εντολές των τεχνοκρατών της κάθε κεντρικής τράπεζας και η υποταγή στην κυριαρχία των ινστιτούτων – Think tanks των υποτελών υπηκόων ακαδημαϊκών.

Δεν τους ενδιαφέρει αν αυτά που λένε είναι επινόηση και κατασκευή αφηγήματος των ολιγαρχών με τις τράπεζες, ούτε τους ενδιαφέρει αν τους καταγγείλουμε ως ανιστόρητους και ψεύτες.

Λοιπόν είναι ψεύτες και ανιστόρητοι τόσο οι τεχνοκράτες με τα ινστιτούτα των υποτελών ακαδημαϊκών όσο και αυτά τα κόμματα που έχουν υιοθετήσει το αφήγημα.

Τρεις ακαδημαϊκοί που δεν είναι υποτελείς στο αφήγημα των τραπεζών και των πολιτικών του Νεοφιλελευθερισμού ο David Graeber στο σύγγραμμα του «Χρέος 5000 χρόνια», οι Daron Acemoglou, James Robinson “Γιατί αποτυγχάνουν τα έθνη» και ο Michael Hudson “Η κατάρρευση του αρχαίου κόσμου» αλλά και των ιστορικών Mazower, Harman, Fonker και του οικονομολόγου Piketty, η ιστορία των κρατών και των εθνών που αναπτύχθηκαν δεν είναι υποταγμένη σε κανέναν «Δημοσιονομικό χώρο» ούτε στην «Ασφάλεια δικαίου» και είναι αποτέλεσμα του κοινωνικού ανταγωνισμού και η στρατηγική της πολιτικής με κοινωνική πρόνοια και ανάλογη αναδιανομή.

Στις κοινωνίες που χρεοκόπησαν την ευθύνη την έχουν οι ολιγάρχες και η υπερσυσσώρευση.

Αυτά τα δύο χαρακτηριστικά του αφηγήματος των κρατών (Δημοσιονομικός χώρος και Ασφάλεια δικαίου) είναι επινοήσεις των Νεοφιλελεύθερων τεχνοκρατών και των «ειδημόνων» των Νεοφιλελεύθερων κομμάτων.

Η ιστορία λέει ότι όταν υπάρχει κοινωνική ανάγκη και δεν υπάρχουν χρήματα δανειζόμαστε και όταν είναι θέμα Κράτους τότε τα δάνεια γίνονται από τράπεζες οργανισμούς που οφείλουν να συνδράμουν βάση αμοιβαιότητας και όχι στεγνής εκμετάλλευσης όπως σήμερα και μάλιστα από τράπεζες που τις σώζει από καταστροφή το Κράτος με τα λεφτά των εργαζόμενων φορολογουμένων.

Αυτό σημαίνει κυριαρχία.

Έχουν τους συσχετισμούς δύναμης σε κράτος, διεθνείς οργανισμούς και κυβερνήσεις και κάνουν αυτό που θέλουν οι ολιγάρχες.

Τα δάνεια δεν είναι το πρόβλημα των κρατών.

Το πρόβλημα των Κρατών είναι η στρατηγική κατεύθυνση που δεν υπηρετεί την κοινωνία αλλά τράπεζες με λούμπεν κεφαλαιοκράτες, ολιγάρχες.

Επίσης το πρόβλημα εξειδικεύεται στην διανομή μοίρασμα αυτών των χρημάτων που καταλήγουν στους ολιγάρχες οι οποίοι ευθύνονται για την χρεοκοπία των Κρατών και των υποτελών τάξεων εδώ και 5000 χρόνια.

Αυτό το ζήσαμε και στην Ελλάδα.

Τα δάνεια από την ΕΕ πήγαιναν στοχευμένα στους ολιγάρχες (συσσώρευση έργων, υπερτιμημένα τιμολόγια και υπερκοστολόγηση έργων). Εργα που χρειαζόμασταν ως κοινωνία δεν υπηρέτησαν την κοινωνία και τα έργα που ήταν για το κοινό καλό ακόμα και τώρα τα εκμεταλλεύονται ολιγάρχες προς όφελος τους υπέρ συσσωρεύοντας πλούτο (δρόμους- διόδια , ενέργεια, πράσινη ανάπτυξη, στρατιωτική οικονομία κτλ). Λοιπόν όπως καταλάβαμε και στη φετινή ΔΕΘ δεν θα υπάρχουν εξαγγελίες για όλους αλλά στοχευμένες σε κάποιες κοινωνικές ομάδες και όσο επιτρέπει ο «Δημοσιονομικός χώρος». Ακόμα και το κοινωνικό εργατικό κίνημα στα χέρια των εργατοπατέρων Συνδικαλιστών δεν απαιτεί βάση αναγκών και δυνατοτήτων για ανάπτυξη αλλά βάση Δημοσιονομικού χώρου και της Ασφάλειας δικαίου.

Αν θέλουμε ΔΕΘ με Αναπτυξιακή πολιτική τότε πρέπει να σκεφτούμε την βιώσιμη Συμπεριληπτική ανάπτυξη για όλη την κοινωνία αναλογικά και βάση δυνατότητας ικανότητας προσπάθειας και ταλέντου και όχι την ανάπτυξη βάση ταξικής καταγωγής που ευνοεί μόνο τους ολιγάρχες και τις τράπεζες. Ο Νεοφιλελευθερισμός κατακερματίζει στοχευμένα την κοινωνία και τους εργαζόμενους & κάνει πως δεν βλέπει τους χιλιάδες εργαζόμενους στην διανομή προϊόντων-ντελίβερι, τους εργαζόμενους στην κινητή τηλεφωνία, στα Σούπερ μάρκετ, στην κατασκευαστική, στην φύλαξη, στην καθαριότητα, στα εργαστήρια… Η λύση περνάει από τα ίδια τα άτομα που θέλουμε λύσεις και αυτο σημαίνει διαφορετική πολιτική και μια στρατηγική κόντρα στον Νεοφιλευθερισμό.

Οπως είδαμε και όπως θα δούμε τόσο ο Μητσοτάκης της ΝΔ όσο και η αντιπολίτευση εξαγγέλουν ανάλογα του Δημοσιονομικού χώρου.

Η διαφορά είναι ότι ο Μητσοτάκης είναι αξιόπιστος αντιπαλος καθώς κάνει αυτό που λέει και συνάδει με την ΝΔ, ενώ ΣΥΡΙΖΑ ΑΕ, ΙΧ Τσίπρας και ΠΑΣΟΚ είναι αναξιόπιστοι καθώς λένε ότι είναι αριστερά και κεντροαριστερά αλλά έχουν αφομοιωθεί από τον Νεοφιλευθερισμό και τα δόγματα του.

Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε μια διαφορετική αριστερά από την υφιστάμενη των ΙΧ Τσίπρα – ΣΥΡΙΖΑ ΑΕ και έναν διαφορετικό φιλελευθερισμό διαφορετικό από αυτόν της ΝΔ. Έναν φιλελευθερισμό και μια αριστερά δίχως χειραγώγηση από το Κράτος, τους ολιγάρχες και τις τράπεζες.

Εμείς είμαστε η λύση μέσα από την καθημερινότητα μας που θέλουμε να αλλάξουμε και όχι ένας εξωτερικός παράγοντας πάνω από εμάς ως πρωτοπορία ή ως ειδήμονες τεχνοκράτες. https://newsonline.gr/gnomes/deth-exangelion-oi-technokrates-kai-i-diacheirisi-tou-kratous/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους