Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα, περνώντας από την Αγία Ανάληψη, ένιωσα πραγματικά ντροπή και μεγάλη στεναχώρια.

Παιδιά 14-15 χρονών, στα σκαλιά μιας εκκλησίας, έβριζαν τον Θεό.

Και όταν τους έγινε παρατήρηση, η απάντηση ήταν Έχουμε δημοκρατία.

Ναι, παιδιά, έχουμε δημοκρατία.

Αλλά μάλλον κανείς δεν σας εξήγησε τι σημαίνει πραγματικά η λέξη.

Δημοκρατία δεν σημαίνει βρίζω όποιον θέλω.

Δεν σημαίνει κάνω ό,τι μου κατέβει.

Δεν σημαίνει ότι επειδή έχω ελευθερία λόγου μπορώ να προσβάλλω έναν ιερό χώρο και τις πεποιθήσεις των άλλων.

Και εδώ έρχεται το μεγάλο ερώτημα Πού είναι οι γονείς; Πού είναι η οικογένεια; Πού είναι το σχολείο; Πού είναι οι δάσκαλοι και οι καθηγητές; Ποιος θα μάθει σε αυτά τα παιδιά ότι η ελευθερία χωρίς σεβασμό γίνεται ασυδοσία; Ποιος θα τους μάθει ότι υπάρχουν όρια στη συμπεριφορά μας και ότι ο σεβασμός δεν είναι παλιομοδίτικη λέξη; Δεν ζητάω από κανέναν να πιστεύει αυτά που πιστεύω εγώ.

Ζητάω το αυτονόητο: ΣΕΒΑΣΜΟ.

Μπορείς να μη συμφωνείς.

Μπορείς να μην πιστεύεις.

Μπορείς να έχεις τη δική σου άποψη.

Αλλά δεν έχεις δικαίωμα να θεωρείς τη χυδαιότητα δημοκρατία.

Κάποτε τα παιδιά μάθαιναν πρώτα να λένε «σεβασμός». Σήμερα κάποιοι φαίνεται να τους έμαθαν πρώτα τη λέξη δικαίωμα και ξέχασαν να τους μάθουν τη λέξη ευθύνη.

Και αυτό δεν είναι πρόοδος.

Είναι αποτυχία όλων μας όταν αφήνουμε μια νέα γενιά να μεγαλώνει χωρίς όρια, χωρίς σεβασμό και χωρίς συναίσθηση του τι σημαίνει η συμπεριφορά της. Η δημοκρατία θέλει ελεύθερους ανθρώπους. Η κοινωνία όμως χρειάζεται και ανθρώπους με παιδεία και σεβασμό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους