Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ξέρεις ότι σε εκτιμώ. Σε θεωρώ πολύ εντάξει άνθρωπο και γι’ αυτό θέλω να σου μιλήσω ανοιχτά, όπως θα μιλούσα σε έναν δικό μου άνθρωπο.

Νομίζω πως τώρα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, πρέπει να σταθείς δίπλα στη σύζυγό σου.

Τώρα σε χρειάζεται.

Η γυναίκα σου είναι ένα δυνατό πλάσμα.

Είναι από εκείνους τους ανθρώπους που έχουν μάθει να παλεύουν, να βρίσκουν λύσεις και να τα καταφέρνουν ακόμη και μόνοι τους.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν έχουν ανάγκη από τον άνθρωπό τους.

Ίσα ίσα, πολλές φορές οι πιο δυνατοί άνθρωποι είναι εκείνοι που δυσκολεύονται περισσότερο να πουν «δεν αντέχω άλλο, χρειάζομαι βοήθεια». Και τώρα της έχουν πέσει πολλά μαζεμένα.

Έχει πελαγώσει, έχει κουραστεί, ψάχνει από κάπου να πιαστεί.

Είναι απόλυτα φυσιολογικό να θέλει να πιαστεί από εσένα, από τον άνθρωπο με τον οποίο μοιράζεται τη ζωή της.

Δεν είναι αδυναμία αυτό.

Είναι η ανάγκη να νιώσει ότι δεν είναι μόνη της.

Το καταλαβαίνω πολύ καλά, γιατί το έχω ζήσει κι εγώ.

Ακόμη και σήμερα, όταν αντιμετωπίζω δυσκολίες εδώ στη Γερμανία, υπάρχουν στιγμές που θέλω να πιαστώ από τη σύντροφό μου, να ακούσω μια κουβέντα, να νιώσω ότι κάποιος είναι δίπλα μου.

Και πολλές άλλες φορές στη ζωή μου βρέθηκα εντελώς μόνος, χωρίς έναν άνθρωπο να μπορώ να του πω «έλα, βοήθησέ με». Έπρεπε να τα καταφέρω μόνος μου.

Γι’ αυτό ξέρω πόσο βαριά μπορεί να γίνει αυτή η μοναξιά και πόσο μεγάλη διαφορά κάνει μια ανθρώπινη παρουσία.

Ξέρω ότι η ζωή στη Γερμανία δεν είναι εύκολη.

Ξέρω ότι η γλώσσα δυσκολεύει ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

Και, μεταξύ μας, ξέρω ότι τα γερμανικά σου είναι χειρότερα κι από τα δικά μου — ναι, υπάρχει κι αυτό! Όμως, αδελφέ μου, όταν πρόκειται για τους δικούς μας ανθρώπους, πρέπει να βρίσκουμε τρόπους.

Δεν χρειάζεται να ξέρεις τέλεια γερμανικά για να κρατήσεις το χέρι της γυναίκας σου.

Δεν χρειάζεται να έχεις όλες τις απαντήσεις για να της πεις, στη γλώσσα που καταλαβαίνεστε: «Εγώ είμαι εδώ». Πιάσε της το χέρι.

Κάνε της μια αγκαλιά.

Πες της ότι θα το περάσετε μαζί.

Ότι δεν χρειάζεται να σηκώσει μόνη της όλο αυτό το βάρος.

Μερικές φορές αυτές οι λίγες λέξεις είναι πιο σημαντικές από οποιαδήποτε πρακτική λύση.

Μπορούν να γίνουν βάλσαμο στην ψυχή και στην καρδιά ενός ανθρώπου που πονάει.

Και φυσικά υπάρχουν και οι φίλοι.

Είμαι κι εγώ εδώ.

Είναι και άλλα παιδιά που τη νοιάζονται και, αν ζητήσει βοήθεια, ο καθένας μας μπορεί να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του.

Εγώ προσωπικά το έχω πει και ό,τι λέω μπορεί να γίνει πράξη.

Μπορώ να βοηθήσω, να στηρίξω, να κάνω ένα βήμα παραπάνω για τους φίλους μου.

Αλλά είναι διαφορετικό να τη βοηθήσουμε δύο, τρεις ή πέντε φίλοι και διαφορετικό να τη βοηθήσεις εσύ.

Από εσένα περιμένει πρώτα να νιώσει αυτή τη σιγουριά.

Από τον άνθρωπό της.

Από εκείνον που ζει μαζί της, που μοιράζεται την καθημερινότητά της, που μπορεί να της πει «δεν είσαι μόνη σου, είμαστε μαζί σε αυτό». Δεν σου λέω ότι πρέπει να λύσεις όλα τα προβλήματα.

Σου λέω ότι τώρα χρειάζεται να της δώσεις αυτό που της λείπει περισσότερο: λίγη σιγουριά, λίγη τρυφερότητα, την αίσθηση ότι κάποιος τη νοιάζεται και στέκεται πραγματικά δίπλα της.

Και πιστεύω ότι εσύ μπορείς να της το δώσεις.

Πάρε την από το χέρι και πες της: «Είμαι εδώ.

Είμαι εδώ για να σε στηρίξω.

Πάμε να το περάσουμε μαζί». Αυτή είναι η δική μου γνώμη, μέσα από όσα έχω ζήσει και όσα έχω νιώσει.

Και από εκεί και πέρα, αφού κάνεις εσύ αυτή την πρώτη κίνηση, εγώ, σαν φίλος, σαν Χάρης, είμαι εδώ και για τους δυο σας.

Να βοηθήσω όσο μπορώ, να στηρίξω το ζευγάρι, να αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί ό,τι μπορούμε.

Όμως πρώτα εσύ με εκείνη.

Γιατί αυτή τη στιγμή η γυναίκα σου χρειάζεται να νιώσει ότι ο άνθρωπός της είναι δίπλα της.

Και μερικές φορές, το πιο μεγάλο δώρο που μπορείς να κάνεις σε έναν άνθρωπο είναι να του πεις και να του δείξεις: «Δεν είσαι μόνος σου. Πάμε μαζί».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους