Εχθές αποχαιρετίσαμε το Κουδουνάκι μας… Ο Κουδούνας μας ήταν ένα απίστευτα τρυφερό ζώο το οποίο όπως και άλλα τόσα κυνηγόσκυλα ήταν κάπου δεμένος, φυλακισμένος με μια τεράστια κουδούνα στον λαιμό του...

Πλήρες Κείμενο:

Εχθές αποχαιρετίσαμε το Κουδουνάκι μας… Ο Κουδούνας μας ήταν ένα απίστευτα τρυφερό ζώο το οποίο όπως και άλλα τόσα κυνηγόσκυλα ήταν κάπου δεμένος, φυλακισμένος με μια τεράστια κουδούνα στον λαιμό του.. Ο Κουδούνας πίστεψε στον εαυτό του και μετά από τόσα χρόνια λύθηκε από τα δεσμά και έφυγε ελεύθερος κάπου στο βουνό.. ελπίζοντας να βρει την ελευθερία και την αγάπη που τόσο στερήθηκε! Ο δρόμος του τον έβγαλε πάνω από το καταφύγιο ζώων που φροντίζουμε.. για μέρες ακούγαμε μόνο τον ήχο της τεράστιας κουδούνας που είχε στον λαιμό του.. δεν πλησίαζε παρά μόνο παρατηρούσε από μακριά, από πολύ μακριά! Οι μέρες περνούσαν και με το καθημερινό φαγητό και το σπιτάκι που του βάλαμε ο Κουδούνας ήρθε στον χώρο μας και μας εμπιστεύτηκε! Το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να βγάλουμε αυτήν την κουδούνα που είχε στο λαιμό του, αυτές τις χειροπέδες που του είχαν βάλει για να τον έχουν ως φυλακισμένο και δυστυχισμένο μια ζωή! Τη στιγμή που τη βγάλαμε από τον λαιμό του εκεινος έτρεξε χαρούμενος στο χώρο.. το χαμόγελο του ήταν εμφανώς σχηματισμένο στο πρόσωπο του! Σίγουρα κατάλαβε την ελευθερία που θα έχει από εδώ και στο εξής, όπως και την απεριόριστη αγάπη που θα πάρει από όλες μας! Τα ζώα πάντα καταλαβαίνουν! Ο Κουδούνας μας από εκείνη τη στιγμή και έπειτα μας αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά, έκανε χαρές για λιχουδιές, φαγητό δίχως αύριο, παιχνίδια και έδινε φιλιά στα ζώα του καταφυγίου! Οποιοδήποτε σκυλί έβγαινε βόλτα αμέσως και αυτός από πίσω μαζί σε όλη τη διαδρομή! Αχώριστος φίλος και στήριγμα για όλους! Ο Κουδούνας μας αρρώστησε, διαγνώστηκε με λέμφωμα, απευθείας τον πήγαμε να κάνει εξετάσεις και τις απαραίτητες χημειοθεραπείες για να το πολεμήσουμε όσο μπορούμε.. Σε όλα θα είμασταν δίπλα του… Αφού έγιναν κάποιες χημειοθεραπείες, ο πόνος βαρύς και ο καρκίνος πολύ επιθετικός… ο Κουδούνας μας πονούσε, το πιο χαρούμενο ζώο μας πονούσε και φαινόταν στο βλέμμα του.. Σταμάτησε να μας ακολουθεί στις βόλτες, δεν είχε κουράγιο.. Το τρυφερό μας πλάσμα έφυγε μέσα σε μια αγκαλιά και ανθρώπους που τον αγαπούσαν! Όπως δηλαδή του άξιζε! Ο πόνος μας είναι αβάσταχτος, τα δάκρυα στα μάτια ξεχάσανε να σταματήσουνε… Ο Κουδούνας μας όμως έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ, ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ και ανάμεσα σε ανθρώπους που τον βλέπανε και χαμογελάγανε! Μέσα σε αγκαλιές, φιλιά και όλο τρυφερές κουβέντες! Αυτή η φωτογραφία θα είναι στην δημοσίευση, για να μας θυμίζει πόσο χαρούμενος γινόσουν με τόσο απλά πράγματα όπως ένα καρβέλι ψωμί που έβρισκες τυχαία στη βόλτα μας! Ευχαριστούμε που μας επέλεξες, θα σε αγαπάμε για ΠΑΝΤΑ! Να δώσεις χαιρετίσματα σε όλα, δε σας ξεχνάμε ποτέ! 🖤

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους