10-09-1960. “”Αμπέμπε Μπικίλα. Ο ξυπόλητος Χρυσός Ολυμπιονίκης.”” Ο Αμπέμπε Μπικίλα (Abebe Bikila) γεννήθηκε στο Γιάτο της Αιθιοπίας στις 7 Αυγούστου του 1932, την ημέρα που γινόταν ο Μαραθώνιος...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γιoς φτωχής αγροτικής οικογένειας, ο μικρός Αμπέμπε αγωνίστηκε για επιβίωση βοηθώντας στις αγροτικές δουλειές τον βοσκό πατέρα του.

Έπαιζε «γκένα», ένα παραδοσιακό παιχνίδι της Αιθιοπίας παρόμοιο με το χόκεϊ επί χόρτου, αλλά με την διαφορά ότι τα τέρματα απείχαν μεταξύ τους κάποια χιλιόμετρα.

Επιπλέον, ήταν δεινός κολυμβητής και ιππέας αλόγου φανερώνοντας από πολύ νωρίς την κλίση του στον αθλητισμό.

Σε ηλικία 17 ετών ο Μπικίλα μετακόμισε στην πρωτεύουσα Αντίς Αμπέμπα, με σκοπό να καταταχθεί στην Αυτοκρατορική Φρουρά του Χαϊλέ Σελασιέ όπου υπηρέτησε ως στρατιώτης.

Εκείνη την εποχή είχε εκπονήσει ένα αθλητικό πρόγραμμα αγώνων για τα Αιθιοπικά σώματα ασφαλείας.

Εκεί ο Αμπέμπε έλαβε μέρος στο αγώνισμα του Μαραθωνίου των πρώτων Ετήσιων Εθνικών Αθλητικών Στρατιωτικών Αγώνων της Αιθιοπίας.

Τερμάτισε πρώτος με χρόνο 2 ώρες 39 λεπτά, 50 δευτερόλεπτα κι ήταν η στιγμή που ο κυνηγός ταλέντων Σουηδός προπονητής Όνι Νίσκανεν τον πρόσεξε για πρώτη φορά.

Μέχρι τα 28 χρόνια δεν είχε κάποια σημαντική διάκριση και ήταν παντελώς άγνωστος στο εξωτερικό.

Μέχρι τότε κανείς δεν υπολόγιζε τους μαύρους αφρικανούς αθλητές.

Για καλή του τύχη θα επιλεγεί την τελευταία στιγμή για την εθνική ομάδα της Αιθιοπίας στους Ολυμπιακούς της Ρώμης, όταν ο μαραθωνοδρόμος Βάμι Μπιράτου θα στραμπουλίξει τον αστράγαλό του, παίζοντας ποδόσφαιρο.

Την ημέρα διεξαγωγής του Μαραθωνίου στην Ρώμη, η Adiddas που ήταν η αποκλειστική χορηγός των αθλητικών υποδημάτων, δεν είχε το κατάλληλο ζευγάρι για τον Aιθίοπα αθλητή.

Δύο ώρες πριν από την έναρξη του αγώνα κάθε διαθέσιμο ζευγάρι, τον στένευε.

Έτσι αποφάσισε με τον προπονητή του Νισκάνεν να τρέξει ξυπόλητος, όπως το συνήθιζε στις προπονήσεις.

Ανάμεσα σε τεράστια ονόματα της εποχής, όπως του κάτοχου του παγκόσμιου ρεκόρ Σεργκέι Ποπόφ (ΕΣΣΔ), του Μπάρι Μαγκί (N. Ζηλανδία) και του Ραντί Μπεν Αμπντεσαλάμ (Μαρόκο), ο Μπικίλα έμοιαζε εντελώς παράταιρος.

Όταν μπήκε στην γραμμή εκκίνησης το απόγευμα της 10ης Σεπτεμβρίου 1960 μπροστά στην Αψίδα του Κωνσταντίνου οι συναθλητές του δεν έκρυβαν την έκπληξή τους για την εμφάνιση του Μπικίλα, ενώ δεν έλειψαν τα ειρωνικά σχόλια.

Ο ξυπόλυτος Αμπέμπε Μπικίλα τερμάτισε πρώτος με νέο παγκόσμιο ρεκόρ στο αγώνισμα (2 ώρες 15 λεπτά, 16 δευτερόλεπτα), με βελτιωμένη επίδοση κατά 8 λεπτά από την προηγούμενη του Ελσίνκι το 1952.

Η έκπληξη όλων στο Ολυμπιακό Στάδιο της Ρώμης ολοκληρώθηκε, όταν μετά τον τερματισμό ο Αιθίοπας συνέχισε να τρέχει και, παράλληλα, να κάνει διατάσεις για την καλύτερη αποθεραπεία του. Ο Μπικίλα επέστρεψε ως εθνικός ήρωας στην Αιθιοπία, ενώ η νίκη του χαιρετίστηκε σε όλη την Αφρική. Ο Αυτοκράτορας Χαϊλέ Σελασιέ τον παρασημοφόρησε και τον προήγαγε στον βαθμό του Δεκανέα.

Στις 13 Δεκεμβρίου του 1960 ενώ ο Αυτοκράτορας βρισκόταν στη Βραζιλία σε επίσημη επίσκεψη, ο στρατηγός Μεγκίστου Χαϊλέ Μαριάμ το εκμεταλλεύθηκε για να οδηγήσει τμήμα του αυτοκρατορικού στρατού σε πραξικόπημα για κατάληψη της εξουσίας.

Η απόπειρα όμως απέτυχε, και κατά τις συλλήψεις, συνελήφθη και ο Μπικίλα χωρίς να έχει ανάμειξη.

Καταδικάσθηκε σε θάνατο δι' απαγχονισμού, αλλά σώθηκε με τη χάρη που του απένειμε ο Χαϊλέ Σελασιέ, λόγω των εξαιρετικών του υπηρεσιών προς την πατρίδα.

Το 1961 κέρδισε Μαραθώνιους στην Ελλάδα, την Ιαπωνία και την Τσεχοσλοβακία και στη συνέχεια αποσύρθηκε για δύο χρόνια από τους στίβους.

Το 1964 προετοιμάστηκε εντατικά και μεθοδικά για τους Ολυμπιακούς του Τόκιο.

Όμως 40 μέρες πριν τους Αγώνες διαγνώσθηκε με οξεία σκωληκοειδίτιδα.

Υπεβλήθη αμέσως σε εγχείριση και κατά τη διάρκεια της ανάρρωσης άρχισε να κάνει ελαφρά προπόνηση στην αυλή του νοσοκομείου, κρυφά τα βράδια από τους γιατρούς.

Πράγματι, ο Αμπέμπε Μπικίλα κατάφερε να πάει στο Τόκιο το καλοκαίρι του 1964 και φορώντας παπούτσια αυτή τη φορά πήρε ξανά θέση στη γραμμή εκκίνησης.

Όλοι τον αναγνώριζαν και τον υπολόγιζαν ως κορυφαίο δρομέα και μεγάλο χρυσό Ολυμπιονίκη. Ο Μπικίλα ακολούθησε την ίδια τακτική με τη Ρώμη.

Άλλαξε τον ρυθμό του μετά το 20ο χιλιόμετρο και επιτάχυνε, τερματίζοντας πρώτος, με διαφορά τεσσάρων λεπτών από τον δεύτερο βρετανό Μπάσιλ Χίτλεϊ και χρόνο 2 ώρες 12 λεπτά και 11 δευτερόλεπτα.

Γύρισε για δεύτερη φορά ήρωας στην πατρίδα του και ο Αυτοκράτορας του έδωσε ξανά προαγωγή και του έκανε δώρο ένα αυτοκίνητο, ένα λευκό «σκαραβαίο» της Volkswagen. Ο Μπικίλα πήρε μέρος για τρίτη συνεχόμενη φορά σε Μαραθώνιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικού το 1968, αλλά ήταν άτυχος, καθώς στο 17ο χιλιόμετρο της διαδρομής τραυματίστηκε και αποχώρησε.

Η λύπη του μετριάστηκε από το γεγονός ότι ο συμπατριώτης και φίλος του Μάμο Βόλντε πήρε το χρυσό για τρίτη συνεχή φορά για την Αιθιοπία.

Στις 22 Μαρτίου του 1969, ο Μπικίλα οδηγούσε το «σκαραβαίο» του, όταν ένα πλήθος από διαδηλωτές εμφανίστηκε μπροστά του.

Στην προσπάθειά του να τους αποφύγει, ο Αιθίοπας έπεσε σε ένα χαντάκι, το αυτοκίνητο ανατράπηκε και ο ίδιος εγκλωβίστηκε στα σίδερα.

Η διάγνωση στο νοσοκομείο ήταν σοκαριστική καθώς ο εθνικός ήρωας είχε μείνει παράλυτος από το κεφάλι και κάτω. Ο Αυτοκράτορας τον έστειλε για περίθαλψη και θεραπεία σε ειδικό νοσοκομείο στο Στόουκ της Αγγλίας που ύστερα από προσπάθειες μηνών, οι γιατροί κατάφεραν να επαναφέρουν την κίνηση στα χέρια του. Ο Μπικίλα άρχισε να προπονείται στο πινγκ-πονγκ και στην τοξοβολία με αναπηρικό αμαξίδιο και τον Απρίλιο του 1970 στη Νορβηγία, έλαβε μέρος σε αγώνες τοξοβολίας και πινγκ-πονγκ και αναδείχθηκε νικητής ανάμεσα σε 17 διαγωνιζόμενους σε αγώνα με έλκηθρο που τραβούσαν σκυλιά. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου το 1972, ο χρυσός Αμπεμπε Μπικίλα ήταν επίσημος προσκεκλημένος.

Στις 25 Οκτωβρίου 1973, άφησε την τελευταία του πνοή ύστερα από εγκεφαλική αιμορραγία, απόρροια του μοιραίου αυτοκινητιστικού ατυχήματος του 1969.

Ήταν μόλις 41 ετών.

Ήταν παντρεμένος και πατέρας τεσσάρων παιδιών.

Ανέδειξε την Αφρικανική ήπειρο και έγινε σύμβολο των ιδανικών του αθλητισμού. Έστω και ξυπόλητος φτάνεις στην νίκη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους